Doorgaan naar hoofdcontent

Zondagochtend

Merlijn had een zeemonster gevangen, in de vijver van het plantsoen.
En hij bewaarde het monster thuis, in het bad.
Maar waarschijnlijk zat de stop er niet goed in, want plotseling klonk het SSSSLLURRRRRRRP en toen Merlijn ging kijken zag hij het monster in het afvoerputje verdwijnen; alleen zijn staart stak nog naar buiten.

Bo had gedroomd over een vlinder, een lichtgevende vlinder, die zomaar uit een muur was gekomen.
De vlinder was zo mooi, zo mooi! En toen trapte Merlijn hem dood.
“Dat zou ik toch nooit doen!?" riep Merlijn verontwaardigd.
“Nee dat zou hij toch nooit doen!?" riepen Henk en ik.
Dat was waar.

En of ik na het ontbijt dan even hun dromen kon tekenen.
Wat? Tekenen? Ik?
Ja hoor, túúrlijk.
Want tekenen, moet u weten, is echt mijn ding.
Not.

Reacties

Anoniem zei…
Dus.
Euh.
Wat is nog meer niet jouw ding?
Want dan ben je daar vast ook allemaal heel goed in!
Anoniem zei…
Dus als ik jou een verhaal vertel dan maak jij zo'n gaaf schilderij?!
Anoniem zei…
Nou. Ik vind het best jouw ding.
Zeg maar.
Was jij ook zo'n irritant typje op school? Die dan zei: 'Ik heb niet gelééérd!'
En vervolgens een 9 haalde voor elk proefwerk?
Vast wel he?
NOVY zei…
@Susy: nee.
@Door: ja hoor.
@Cisca, Door &Susy: Ja, kijk, ik heb natuurlijk wel heel erg mijn best gedaan. Om mijn kinderen te imponeren. Wat overigens niet gelukt is hoor: het monster was de verkeerde kleur, het bad leek helemaal niet op ons bad, de vlinder moest véél kleiner mam, etc.
Dus.
'Jullie dromen tekenen? Doe het lekker zelf!' had ik moeten zeggen.
Anoniem zei…
Hey, dat ziet er gewoon hartstikke 'vet' uit! Leuk!
Anoniem zei…
Dat monster in bad: geniaal.
Al vond de "eigenaar van de droom" dat dus niet. NAHJA. Kinderen. Onbegrijpelijk...
Anoniem zei…
Nah, tekenen is niet jouw ding?
Hmmm wie heeft die 2 prachtige tekeningen dan wel getekend?
Wauw! ben blij dat mijn kinderen nooit gevraagd hebben om hun dromen te tekenen, want ik kan dat dus écht niet! :D
Tienke zei…
wat mooi, kun je geen leer nederlands boekje voor ons tekenen? ( en, ja, "hij doet 't weer!)
MaMarije zei…
Mooi! Kan zó op een poster, is mijn bescheiden mening dan...

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...