Doorgaan naar hoofdcontent

Het mysterie van de verdwenen foto's

Ik dacht: even een logje wijden aan het bezoek van de Santenkraam. Want dat was toch wel het hoogtepunt van de dag. Maar het is ongelofelijk: de groepsfoto's die we maakten met het Glazen Huis op de achtergrond, zijn verdwenen! Ik heb ze nog gezien, op de iphone van Henk, en ik weet dus dat ze heel leuk waren, maar tijdens het uploaden crashte de computer......weg zijn ze, foetsie!
(Sorry Sanneke! Jij hebt ze niet ook toevallig hè, op jouw camera? Zijn jullie trouwens al weer veilig thuis?)

U zult het dus moeten doen met de tekening van Bo:



En met een tweetal foto's in onze keuken (waar we warme chocolademelk met slagroom dronken) :



Edit 23-12: O, kijk, deze vond ik ook nog:
Jip, Sanneke en Henk, met op de slee Loïs, in een u inmiddels bekende houding.

Reacties

Frank zei…
Het is winterwon...

Laat maar.
Die reactie slaat
hier nergens op.

Ik weet helemaal niet
of ik hier wel mag zijn,
met mijn glazenhuisafkeer enzo.

Glazenhuisafkeer.

Schrijf ik dat wel goed, Novy?
NOVY zei…
@Frank: mén, jij begon! En: reageer nou eens inhoudelijk!
Frank zei…
Okay dan.

Ik wist helemaal niet dat volkorenbrood goed was tegen diabetes.
NOVY zei…
@Frank: al naar het toilet geweest vandaag?
Nou, dan.
Frank zei…
Net nog.
Het was weer een
flink kerstpakket.
NOVY zei…
@Frank: hè, lekker.
Ri zei…
Uhm, comments hierboven snap ik niet...

MAAR wat leuk dat jullie naar het glazen huis zijn geweest. Als het niet zulk verraderlijk glad was, was ik zeker gekomen. Meteen een goed excuus om een bakkie bij broer te doen. Al heb ik daar geen excuus voor nodig, alleen wat tijd (of prioriteit...). Sorry bro.
brigit zei…
Grappig, ik haal jullie al altijd door elkaar. En dan nu ook nog het kindje van de een op d'n ander haar schoot. Moeilijk hoor...
Wel gezellig!
sanneke zei…
Grappig dat Brigit ons altijd door elkaar haalt, want toen we terug naar de Grote Markt liepen zei Rinke: 'Weet je, jullie lijken nog wel wat op elkaar ook!'. :)

We zijn net weer thuis, de terugweg kalm aan gereden, ging prima. Blij dat we gegaan zijn, want wat was het leuk je/jullie te ontmoeten! Een feestdag hadden we!
Gek dat die foto's ineens weg waren, maar gelukkig, ik heb er ook nog. Niet met ons allen voor het glazen huis, maar wel andere leuke. Ik ga ze meteen uploaden. Dikke kus!
Herma zei…
Glazen huis, schmazen huis!
Who needs foto's als je dochter zo kan tekenen!
Snotverjoppie, ik ben d'r gewoon jaloers op!
quirk zei…
Maar staan ze niet gewoon nog op die telefoon ook dan, die foto's? Nee zeker hè. Nee.
Soes zei…
Je Mac gecrashed? Hoe krijg je dat in vredesnaam voor elkaar?
NOVY zei…
@Soes: De mac van Henk. En nee, niet echt gecrashed natuurlijk, dat doen macs immers niet. Maar tijdens het uploaden van de foto's bleef iphoto ineens 'hangen'. Die hebben we geforceerd moeten stoppen met alle gevolgen van dien. En omdat Henk ingesteld heeft dat de originelen, tijdens het inladen, meteen verwijderd worden van de bron, waren een aantal foto's dus gewoon weg. Nooit eerder gebeurd, maar nu dan toch.
Soes zei…
Aha. Ik importeer mijn foto's via fotolader (staat ook op de mac).
Met dat programma kan je trouwens ook heel handig je scans binnenhalen, kwam ik achter.
Maar lullig is het wel ja, als je ineens geforceerd moet stoppen tijdens het proces.
Dan toch maar weer achteraf de foto's verwijderen....
Door zei…
Wat gezellig, daar aan je keukentafel. Ik vind jou en Sanneke ook wel wat van elkaar hebben.
NOVY zei…
@Jacq haha, ik weet dus echt niet of je bedoelt: Wat kan die Bo mooi tekenen, of: Wat een schande dat ze op een krant tekent!
Ilse zei…
oh deze foto's zij ook leuk hoor , en hoe was het bij het glazen huis?
sanneke zei…
Die extra foto is ook leuk, met die zwevende Jip. :) Ik vond het ook zo leuk om Henk te ontmoeten, was wel nieuwsgierig naar wie er bij je hoort.
rudy kaals zei…
ow wow.. dus jullie kunnen gewoon bij elkaar op de koffiethee? Wat cool!
NOVY zei…
@Rudy: op de chocolademelk dan hè.
rudy kaals zei…
haha! Ben nu nog jaloerser.. zo en nu houd ik op met weblogs lezen. Het is potdomme kerstavond. Mijn ouders zitten in de tochtige en kille basiliek. In Huize Kaals ga ik zo de koffie laten pruttelen en de worstenbroodjes in de oven schuiven. Wens je een leuke kerst Novy! Met gezelligheid. En veel liefde.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...