woensdag 2 december 2009

Pas op: bevat spoilers

Kent u die mop van die vrouw die bij de dokter kwam?
Ze ging dood, aan kanker.

Dat was voor mij wel zo’n beetje de strekking van de film.
Kanker is stom, doodgaan aan kanker is stom.
What else is new?
Maar daar gaat de film dan ook niet over. Nouja, natuurlijk wel, óók, maar het draait vooral om het vreemdgaan van de man van die vrouw-die-bij-de-dokter-kwam. Tenminste, dat begrijp ik uit alle recensies die ik heb gelezen.
Nou zult u me allemaal wel heel amoreel vinden, maar ik vond het allemaal niet zo erg. Nee. Niet dat ik zelf zo’n man zou willen, of dat ik ook maar enig respect voor het gedrag kon opbrengen, maar ik vond het niet zo’n big deal.
Want dat vreemdgaan, dat was nou eenmaal iets wat Stijn van Diepen deed. En zijn vrouw Carmen wist dat en kon er blijkbaar mee leven. Dan moet je, als je ziek wordt, niet ineens gaan lopen zeiken, vind ik. En dat deed ze ook eigenlijk niet. Niet écht. In elk geval lang niet zo erg als enkele mensen die ik erover heb horen praten op de televisie. Mensen die zelfs gevoelens van haat hadden gekregen, jegens Barry Atsma. Nah.
Ik had daar echt geen last van hoor. Is Stijn een hufter? Neu. Een slappe zak? Ja, dat wel. Een onvolwassen manspersoon die als een klein jongetje getroost moet worden in de armen van een lekker wijf.
Het zal je vader maar wezen
.
Ja, want dat is hij ook nog hè, vader. Niet dat je daar iets van merkt, overigens. Niet dat hij wel eens wat doet met zijn dochtertje, liefdevol naar haar kijkt, of – om maar eens wat te noemen – een keer een oppas voor haar regelt.
Want daar heb ik me dus echt dood aan zitten ergeren, gedurende de hele film. (Oh, dat is niet zo’n leuke woordspeling? Oh.)
In het boek, herinner ik me, werd er nog wel eens een oppas ingeschakeld - hadden ze niet zelfs een au-pair op een bepaald moment? Nou, in de film niet hoor, niks-noppes-nada. Stijn en Carmen zijn om de haverklap weg van huis; als ze niet in het ziekenhuis zitten, dan zijn ze wel op een feestje of op vakantie... en ik me dus maar de hele tijd afvragen wat ze dan nú weer met het kind hadden gedaan.
Al was er maar één lullig shot van geweest, al hadden ze het er maar één keer over gehad. Zodat ik als kijker had kunnen invullen: Ah, ze zijn op vakantie op Bali (of waar dat tropische strand dan ook moge zijn), dan is Luna natuurlijk weer bij opa en oma/bij tante dinges/bij oppas huppeldepup.
Want dat wil je namelijk: dat de gedragingen van de personen met wie je geacht wordt je te identificeren, voldoen aan de minimale eisen van realiteit. Wat je niet wilt, is je op je bioscoopstoel plaatsvervangend zorgen zitten maken over of zo'n kind wel deugdelijk wordt opgevangen.

Toen Carmen uiteindelijk was opgegeven en nog een half jaar te leven had, stopte Stijn met werken en gingen ze samen de bloemetjes buiten zetten. Ze reisden overal naar toe, verbleven in de meest luxe hotels en deden allemaal gekke dingen (ze verkleedden zich als ridder, kochten gele schoenen met veel te hoge hakken, namen partydrugs) om nog snel wat herinneringen te maken en vooral veel foto’s. Voor Luna. Ik moest me echt inhouden om niet naar het scherm te roepen: 'Hallóóhoo, idéétje! Neem het kind mee! Doe iets met het kind! Zodat er straks in die koffer vol aandenkens aan haar moeder, ook een paar foto’s zijn te vinden waar ze zelf op staat!'

Ik zal me maar niet hardop afvragen wat dit zegt over de vadergevoelens van Reinout Oerlemans, maar het kind is hier overduidelijk het ondergeschoven kind. En dat terwijl de beste uitspraak in de film - die een nog veel sterker moment had kunnen opleveren, als er in de anderhalf uur ervóór sprake was geweest van wat meer gevoel - wel juist van haar afkomstig is: ‘Ik vind het jammer dat je doodgaat, mama.’ (Carmen: ‘Ja, dat vind ik ook heel jammer.’)


Nee.
Niet goed. Er wringt van alles. Er is geen warmte. Geen kader. Niet alleen wordt er niet over een oppas gerept, er zijn ook nauwelijks vrienden, geen broers en zussen, geen ouders. En je kunt er als regisseur natuurlijk voor kiezen die niet in beeld te brengen omdat je je volledig wilt focussen op de hoofdpersonen, maar wek dan in elk geval de indruk dat ze er wel zijn.
Dus. Nee.

Maar wel janken hè, op het eind.
Dat dan weer wel.

25 opmerkingen:

sanneke zei

Oh wacht, dit logje had dus eigenlijk de titel van het vorige logje moeten hebben.

NOVY zei

@Sanneke: Ja, dat doe ik altijd, nooit gemerkt? Morgen schrijf ik over de Opel Corsa van mijn neef.
:)

Anoniem zei

hmm, klinkt niet best die film. Nu hoef ik er helemaal niet meer heen, bevooroordeeld door jouw logje kan ik het niet meer los zien, los van je logje zeg maar.
Nou ja, ik heb toch ee hekel aan bioscopen.

Ik heb ooit al eens gezegd he, dat ik vind dat Bo iets weg heeft van Carice?

Liefs Muts Moniek

sanneke zei

Oooh, een neef met een Opel Corsa, woei! Met spoilers, sssexy! Ik verheug me nu al helemaal op morgen.

Heinrich zei

Ja, dat is mooi gezegd. Dat maakt de film idd erg ongeloofwaardig zo.

Repel zei

Ik sta op en geef applaus. Ik ben het helemaal met je eens: van begin tot eind....en vind het ook nog eens briljant geschreven.

Nicoleke zei

Haha. Oke.
Oke.
Ik ben zo benieuwd wat ik er van vind.
Jammer dat we toch niet 'samen' zijn geweest.

NOVY zei

@Moniek: ja, dat heb je gezegd. En nogmaals, namens Bo, bedankt voor het compliment:). Carice is als actrice geweldig, dat vind ik echt. Ook in deze film. En opmerkelijk: ze wordt steeds mooier naarmate ze zieker wordt. Zelfs sterven staat haar goed.
@Heinrich: Dank je. Ja.
@Repel: *neemt applaus in ontvangst*
@Nicoleke: Ja, was beter geweest. Maar ik weet toevallig dat jij niet maalt om een spoilertje meer of minder :) (God, ik moet steeds aan die Opel Corsa denken.)

Frank zei

Interesseert me geen fuk,
die hele film niet.

Soes zei

Goed.
Ik zou toch al niet gaan.
Moet ik het boek nog wel lezen dan?

Roelien zei

Geweldig geschreven! Ik ben het helemaal met je eens, dat kind, dat is het, dat is het issue waardoor deze film totaal niet geloofwaardig maar koud overkomt. Het is niet alleen die ziekte en dat overspel. Goed gezegd.

gewebkijk zei

sterk stuk...

Irène's wereld zei

Interessant en helder omschreven uitgangspunt.
Het is natuurlijk een roman die op ware feiten is gebaseerd en je mag nooit oordelen over mensen. Helemaal over mensen die je niet kent en zich niet kunnen verdedigen. Maar iets in me zegt dat die kinderbeschouwing van jou in het echt ook zo is gegaan. En daar word ik dan ook nog verdrietig van. Los van het hele ziekte- en vreemdgaan aspect. Wat ik overigens wel verwerpelijk vind, maar dat terzijde.
Ik heb de film nog niet gezien en betwijfel of ik dat in de bios ga doen. Ik geloof dat ik liever op mijn eigen bank wegdrijf dan in zo'n massale zaal.

NOVY zei

@Frank: Toch fijn dat je er nog 36 karakters aan wijdt, 42 inlcsief spaties.
@Soes: Wat jij wilt, meid. Het boek is genuanceerder. Maar zonder Carice, natuurlijk.
@Roelien: ja.
@Irène: ja, dat geloof ik dan weer niet. Alle moeders die ik ken zouden gek worden van verdriet als ze dood zouden gaan, juist en vooral omdat ze hun kind moeten achterlaten. Dat zal bij deze vrouw ook zo zijn geweest.

esther zei

Ik moet zeggen dat ik me bij het lezen van het boek ook wild heb geergerd aan die man. Niet omdat hij vreemd ging maar omdat hij zijn kind totaal verwaardloosde. Zich totaal niet bezig houdt met haar verdriet en haar op een gegeven moment gewoon vergeet als ze de tram nemen. Ik zou als moeder mijn kind niet met een gerust hart bij hem achterlaten. En dat is erg als je dood gaat.

Irène's wereld zei

@Novy: ik bedoel ook met name hoe hij zich opstelde. In alles. Hij zal vast een liefhebbende vader zijn geweest, maar het egoïsme waarmee ik hem associeer komt aldoor sterker naar voren.

Nicole zei

Geweldig! Zo zie je maar weer eens dat verschillende mensen hetzelfde kunnen zien, en toch iets heel anders!

Ik heb de film niet gezien, maar kan me uit je beschrijving van de film voorstellen dat je je zorgen maakte over het kind!

Ik vraag me af of meer moeders/vaders dat hebben.

Joeltje zei

Zoals ik al vorige week bij Susy schreef, al die mensen die zo vallen over dat vreemdgaan enz.enz.: 1 op de 3!
O nee, dat schreef Iben. Maar dat is dus wel zo. Al die mensen die alleen vanwege dat feit (of die feiten, want hij deed het natuurlijk wel heul vaak) niet naar die film gaan, get a life.
En ik ga hem zien, de film. Ik heb wel als eerste een oppas geregeld voor mijn kind, want dat was de vader in dit huishouden ook vergeten. Het zal iets van vaders zijn. Dat moeders dat moeten regelen. Of zo.

Joeltje zei

En trouwens. Voor Barry Atsma zou ik de huwelijkse trouw ook wel in twijfel kunnen trekken. Wat 'n lekker vent!

Door zei

Je hebt gelijk. Helemaal gelijk. Ik ga de film de 14e zien. Ben benieuwd.


@Joeltje haha, gek mens! Ik vind Barry ook een leukerd.

@Soes; misschien is het boek voor jou iets minder heftig dan de film?

Soes zei

@Door, je bedoelt... omdat er iemand in de film sterft aan kanker?

Ilse zei

Mij trekt de film niet en niet omdat de man vreemgaat , mijn pa deed/doet niet anders dus ik zou Luna kunnen zijn maar meer omdat ik gewoon niet vrolijk word van vrouwen die doodgaan aan kanker, ik heb er al te veel moeten zien doodgaan...

Nicoleke zei

"Maar ik weet toevallig dat jij niet maalt om een spoilertje meer of minder"... ik moet er om lachen, maar ik snap je niet?!

NOVY zei

@Nicoleke: ik zeg Grey's Anatomy.

Limoentje zei

Weer een andere kijk op de film. Word steeds nieuwsgieriger naar de film, naar wat het met mij doet. Al die verschillende meningen over de film.
Maar dat over Carice, dat geloof ik meteen. Carice rules.