Doorgaan naar hoofdcontent

Verbluffend

Mijn dochter is negen.
Ik ben een moeder van een kind van negen.
En ik ben zelf nog lang niet eens veertig!
Nah.

Ik ging even op zoek naar een geschikte foto to go with the story (de foto's die ik vandaag van het feestje maakte kan ik niet laten zien want ik ben even het kabeltje van mijn telefoon kwijt) en toen bleef ik hangen bij deze twee. Op de eerste foto is ze anderhalf, op de tweede achtenhalf, dus wat dat betreft niet heel relevant, maar ik vond het ineens zo leuk om heen en weer te switchen, van het ene paar ogen naar het andere. Ze heeft nog steeds dezelfde blik.






Found it! 23:23
Vers van de pers:


Labels:

Reacties

Jolanda zei…
Inderdaad precies dezelfde blik nog. Prachtig! Gefeliciteerd met je grote meid! Volgend jaar een tiener!!! Waaaahhh!
1 januari 2011 om 21:21
de Brassers zei…
Gefeliciteerd !!!
Geef haar een dikke verjaardagskus van ons.
1 januari 2011 om 22:18
sanneke zei…
Gefeliciteerd met je prachtige oudste. Als dreumes al een schoonheid en inderdaad, de blik blijft (en de mooie ogen en datzelfde mondje...)
1 januari 2011 om 22:56
Maaike zei…
Wat een mooie dochter heb je! Leuk om te zien hoe de uitdrukking hetzelfde blijft. Het maakt mij nieuwsgierig naar hoe mijn dochter (nu 3) over 5 jaar zal zijn.
1 januari 2011 om 23:58
Manon zei…
En wat houd je je verbluffend goed aan je voornemen!

Wat betreft het hebben van een 9-jarige dochter: ik ben nog 'in complete denial'. Hoe kan een zo jeugdig deerntje nu een dochter van 9 hebben??
2 januari 2011 om 10:11
Evelyn zei…
Mooie dochter heb je! Dat worden over een tijdje brommers voor de deur..! :-)
2 januari 2011 om 10:39
Nicoleke zei…
Henk en jij hebben toch maar mooi 3 prachtige kids gemaakt hoor! Gefeliciteerd voor Bo en voor jullie!!
2 januari 2011 om 11:10
Anoniem zei…
Hieperdepiep Hoeraaaaaaaaaa xxx
2 januari 2011 om 14:36
NOVY zei…
Ok.
Niemand over de taart?
Niemand over de taart.

Hm.
2 januari 2011 om 20:32
Herma zei…
Van harte gefeliciteerd met je mooie kind!
En, plichtsgetrouw als ik ben: gróte taart, man!
En wat Evelyn zegt. Dat van die brommers.(in de categorie zout en wonden)
2 januari 2011 om 21:38
Susy zei…
Jézus, die taart! Zelf gemaakt?
Verbluffend.

En over wie gaat die stukje?

goh die taart.
2 januari 2011 om 22:58
NOVY zei…
@Susy: welke die stukje?
2 januari 2011 om 23:33
Susy zei…
die stukje tekst.


*schraapt keel*
3 januari 2011 om 22:42
NOVY zei…
Oh, die stukje.
Gaat niet over wie, gaat over wat.
Over wijn.

*schraapt keel ook*
4 januari 2011 om 09:39
inge zei…
en negen al!!! #shock ; )
5 januari 2011 om 11:44
Running Rapunzel zei…
Zo'n logje schreef ik ook op 28 december! Jouw kind van 9 is dus maar 4 dagen jonger dan mijn kind van 9.....wat mooi!

En ik lees net dat jij ook bij dat sushidiner zit waar Nicolleke dat jaloersmakende tweetje over stuurde...Enjoy!
8 januari 2011 om 20:03
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen