Doorgaan naar hoofdcontent

Ik kan altijd nog aan de slag als fietsmonteur. Een prettige gedachte.


Wist ik veel dat zo'n fiets in een doos, nog niet volledig geassembleerd, wordt afgeleverd. Nee; ik kocht de fiets tenslotte niet bij Ikea.
Maar zoals u weet draai ik mijn hand nergens voor om. Ik sleepte alle onderdelen naar buiten, rommelde wat in de gereedschapskist, ging voortvarend aan de slag en voila, vier uur later: een heuse oerdegelijke maar oh zo coole omafiets voor onze belachelijk grote dochter.
Ok. Met een klein beetje hulp van een buurman en zijn sleutel 13.
Maar toch.



(Dit was overigens al vorige week. Maar met terugwerkende kracht bloggen, dat kan best vind ik.)

Labels:

Reacties

sanneke zei…
Ik dacht al, waarom heeft het kind in vredesnaam een vestje aan, het was 25 graden! Maar je blogte met terugwerkende kracht. Wat jij natuurlijk kan, net zoals je fietsen kan monteren. Ik had het kunnen weten, zoals je man al zei: jij kan dit... en meer... :)
20 april 2011 om 21:48
Sylvia zei…
Há! En dan blijven zeggen dat vrouwen niet handig zijn. Tsssss....
20 april 2011 om 22:13
Cyriel zei…
Fijn dat ze het voorwiel los leverden en niet het achterwiel... :-)
20 april 2011 om 22:25
NOVY zei…
@Cyriel: Dat vond ik ook.
20 april 2011 om 22:28
de Brassers zei…
Gaan jullie binnenkort allemaal op een rode fiets door de stad?
20 april 2011 om 22:52
Manon zei…
Haha, dat is was ook het eerste dat ik dacht: gelukkig zit het achterwiel al wel vast :-). Maar evengoed berenstoer van je!
21 april 2011 om 08:42
Herma zei…
Ja, Stoer. Nee, met terugwerkende kracht bloggen is m.i. heel niet bezwaarlijk. En Oja, de sleutel dertien. Ook mij is hij al eens onder meewarig hoofdschudden aangereikt. (alsof iedereen maar een volledige fietsreparatiewerkplaats in zijn dan wel haar gereedschapskist moet bewaren)
Kortom: mooie fiets, well done!
21 april 2011 om 09:10
Pien zei…
Ha tof dat 't je toch nog zelf gelukt is! De aanhouder wint!
21 april 2011 om 09:45
Door zei…
Was het te doen? Ik moet nl. ook zo'n fiets, maar dan een zwarte voor C. Maar de kleur zal voor het monteren wel niet uitmaken:-))
21 april 2011 om 10:14
Cisca zei…
Jee zeg, die twee middelste foto's zijn echt oer-Hollands. Ik krijg er gewoon een heimwee krampje in mijn buik van!
21 april 2011 om 19:06
DharSon zei…
Stoer van je!! Ik vind het een kriem om te doen.
21 april 2011 om 22:18
Terrebel zei…
Razend knap van je! Ik moet altijd een weekend uittrekken voor dat soort klussen en ben daarom blij met een reuze handige zoon in huis. En je blogt gewoon wanneer jij dat wil. Niets mis mee.
21 april 2011 om 23:58
Anoniem zei…
Dat heb je goed gefixt ;-) en dochterlief ziet er heel trots uit :-)
22 april 2011 om 11:14
Nicole zei…
Hij is wel prachtig gelukt zeg!
27 april 2011 om 16:29
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen