zondag 3 april 2011

Mijn volgende stukje zal gaan over De Luiaard

Ja, daar vind u dan weer niets aan hè. Dat geblubber van mij over een mooie voorstelling.
(Het Hortensiasyndroom, welke blogger lijdt er niet aan.)

Dus wat nu? Gewoon meer van zulks. Ik zat namelijk net te bedenken dat de dingen die ik de afgelopen drie avonden deed, best wel vreemd ver uit elkaar liggen. Iemand die probeert een profiel van mij op te stellen aan de hand van mijn activiteiten raakt onherroepelijk de kluts kwijt. Geen peil op te trekken. Ik zou er zelf ook bijna schizofreen van worden.

Donderdag zat ik op een paard (nb technisch gesproken een foto van een paar weken geleden),



vrijdag liep ik geëmotioneerd door een oud fabriekscomplex in Scheemda - u weet wel


en gisteravond was ik - of all things - bij een básketbalwedstrijd. Gasterra Flames tegen Amsterdam. Een activiteit, geregeld via de school van Bo. (Twee tribunevakken vol met kinderen uit groep 5, 6 en 7, met blikjes cola, snoep en spandoeken. Heeft u het beeld?)
Ik was al vaker bij basketbalwedstrijden geweest, vroegah, dus ik dacht dat ik wist hoe dat ging, maar er bleek nogal wat veranderd in twintig jaar. Jemig. Cheerleaders. Mascottetijgers. Kei-harde muziek. Tromgeroffel. Radiografisch bestuurde helicoptertjes met camera's. Amerikaanse toestanden, man! Haha, wat gebeuren er een hoop rare dingen in de wereld waar je totaal geen weet van hebt!
Nouja, ik heb me kostelijk vermaakt.

(Dat daar beneden is een hoofd. Als u er een tijdje naar kijkt wordt het een steeds raarder ding.)


Hee. Er staan meer foto's van de afgelopen week op mijn iPhone.

Musical punten. Hoi.

1 aprilgrapje van Merlijn. Ik heb zeker 10 minuten het schoolplein afgespeurd voor ik hem zag.

Lente: Loisje op de schommel.



Ik richtte een kinder-tv-dvd kamer in. Want daar werd al tijden niet meer geslapen.
(Slapen is een raar ding hier; onze drie kinderen slapen het liefst samen en dan ook nog telkens ergens anders. In plaats van elk hun eigen kamertje (zoals wij dat hadden bedacht) hebben ze samen drie kamers. Ze zijn altijd aan het slepen met matrassen, dekens en kussens.... soms brengen we ze naar bed en treffen we ze later op de avond weer totaal ergens anders aan. Idioot! Maarja, als iedereen er gelukkig bij is en goed slaapt, waarom zouden we het niet goed vinden.)



13 opmerkingen:

Cyriel zei

Dat samen slapen, dat vind ik dus echt heel, heel mooi. Wauw!

*sleept matras ook maar eens ergens heen*

sanneke zei

En Henk maar in zijn eentje afwassen als jij weer eens de hort op bent 's avonds. ;)
In mijn gedachten krijgt jullie huis echt gigantische proporties trouwens... kinderen in pyjama's met dekens en matrassen achter zich aan slepend trekken er van de ene naar de andere kamer.

gewebkijk zei

en meer van wat cyriel al zegt...
super!
(schoot er gewoon ff van vol)

CowRoad zei

Ik woon alweer bijna 11 jaar in 'The States' maar die sportwedstrijden met alle toestanden er omheen (vooral de band en de cheerleaders) vind ik nog steeds Geweldig! :-)
Marjan/ Seattle

Katja zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Soes zei

Die laatste foto vind ik zo ontroerend hè. Wauw. Inderdaad mooi zo laten!

(P.s. Even onder de juiste naam geplaatst)

Nicolekebolleke zei

Hahahaha... dat kale hoofd!
Mijn aandacht werd er meteen naartoe getrokken..

Foto-logjes. I like.
Heerlijk.

Herma zei

Ja. Wat al gezegd is:
-Héérlijk, die drie aardappeltjes in hun nestje.
-Wat een gezellig, opgetogen paard! En verdikkeme, die cap staat jou dus wel! (ik schijn er een "puberhoofdje" van te krijgen. Van je collegae-ruiters moet je 't maar hebben)
- En dat glanzende, glimmende, enge hoofd! Brrrr.
Beetje talkpoeder dr op. Of natuurlijk de aloude toepee. Omstekeert. Desnoods met elastiekje met knup derin onder de kin. Maar alles beter dan dit griezelige gezwel op je foto aantreffen.

Manon zei

Die kale biljartbal was dan ook weer het eerste dat ik zag. Wat zegt dat over mij?

Nicole zei

Jij komt nog eens ergens!

Ik vind de 1 april grap van je zoon geweldig: dat is niet bepaald de eerste plek waar je zoekt. Op een dak.

Esther zei

Wat mij doet denken aan die juf van groep 5 die voor de 3rde keer op 1 april haar halve klas kon gaan zoeken.
Niet Blij.
Maar het blijft een geweldige foto :-)

Nicolet zei

leuk zo even een kijkej in je leven te kunnen nemen

Esther zei

Ze zijn zo leuk, die kinderen van jou!