Doorgaan naar hoofdcontent

Aldus


Dat twitterde ik twee maanden geleden. En schreef daarbij de merknaam verkeerd, zie ik nu. Nja. Het geeft al aan hoe geïnteresseerd ik werkelijk was. Niet. Ik vroeg me alleen even hardop af wie er in vredesnaam op zulke hemeltergend lelijke schoenen zou gaan lopen, ook al zouden ze dan hoegenaamd nog zo je spieren verstevigen en je houding verbeteren.
Had ik nooit moeten doen.
I jinxed it.

Ik vroeg me af wie die dingen zou gaan dragen. Het antwoord heb ik nu. Leest en huivert mee met de volgende dialoog, die vanmiddag plaatsvond in een zekere schoenenwinkel in Groningen.

Henk: Hee, kijk eens, dat zijn van die schoenen met zo'n gekke zool. Waar je je spieren mee traint.
Ik: (...)
Henk: Zal ik ze eens een passen?
Ik: (...)
(...)
Henk: Goh, die zitten lekker!
Ik: (...)
Henk: En ik vind ze eigenlijk helemaal niet zo lelijk...
Ik: (...)
Henk: Eigenlijk wel gaaf zelfs. Ja.
Ik: (...)
Henk: En nee echt, ze zítten lekker!
Ik: (...)
Henk: Oja, ik voel het nu al, dit gaat echt zó goed zijn voor mijn rug...
Ik: (...)
Henk: En ze zijn nog eens enorm afgeprijsd ook!
Ik: (...)
Henk: (...)
Ik: (...)
Henk: (...)
Ik: Nou, schat, dan moest je ze maar kopen hè?


Aldus.


Reacties

LEHTI zei…
Eh, ja, het zal wel aan mij liggen, maar die sandalenversie vindt ik dus echt zo lelijk niet. Goede koop hoor. Al zijn ze vast niet goedkoop.
Vita zei…
D. wil straks in NY (voor zichzelf) van die Vibram Five Fingers gaan kopen. Hardloopschoenen met ténen, ja. Ik heb maar zeer zuinigjes ingestemd. The things we do for love.
Herma zei…
Foe, was dat schrikken!
Schreeuwen wil ik bij het zien van die sandalen. Ik trok zelfs bijna een pluk haar uit m'n kop.
Echt, ik benijd je niet.
Irène zei…
Schandalen?
Met wiebelzool?
Serieus?
In Limburg zongen ze het al, en niet voor niks.
Henk is unne lollige vent!
sanneke zei…
Lol! En hoe gaat Henk dit nu weer eens compenseren...
Sandra zei…
Niet naar beneden kijken, als je naast hem loopt. Overigens mijn vriend loopt op teva's (noemen we hier jezus nikes)
José zei…
Whahaha! De orthopeed in mij moet toegeven dat dit goed is voor een actieve houding (en dus voor je rug-, buik- en beenspieren). En over sandalen mag ik ook al niks zeggen...
Saralien zei…
Henk gaat nu zelf ook in de uitverkoop?
Anoniem zei…
Hmm. Hmmm. en nog eens hmmm.

Al worden ze door Henk gedragen, ik blijf ze lelijk vinden.

Maar omdat hij en zijn rug er blij van worden, gedoog ik dit.

Liefs Muts Moon
Door zei…
En ik had nog wel zo'n leuk beeld van Henk. Jammer, dit.
Miss Steekjes zei…
Ik hou er gewoon van als mensen zich niet laten beperken door "not done" ofzo. Als de s(ch)andalen lekker zitten en het voelt goed voor de rest van je lichaam dan vind ik het dragen daarvan alleen maar toe te juichen.
Sylvia zei…
Oeiiiii! Dit kan écht niet! Bah, bah en nog eens bah!
Kristel zei…
Muahahahaa, die labels onder je bericht. Zou ik ook zo neerzetten, als mijne man op zulke dingen zou gaan lopen. HAHAHAHAHAHAHA
Blehh.. heel vies!! Ik vind het echt lelijk

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...