
Dat twitterde ik twee maanden geleden. En schreef daarbij de merknaam verkeerd, zie ik nu. Nja. Het geeft al aan hoe geïnteresseerd ik werkelijk was. Niet. Ik vroeg me alleen even hardop af wie er in vredesnaam op zulke hemeltergend lelijke schoenen zou gaan lopen, ook al zouden ze dan hoegenaamd nog zo je spieren verstevigen en je houding verbeteren.
Had ik nooit moeten doen.
I jinxed it.
Ik vroeg me af wie die dingen zou gaan dragen. Het antwoord heb ik nu. Leest en huivert mee met de volgende dialoog, die vanmiddag plaatsvond in een zekere schoenenwinkel in Groningen.
Henk: Hee, kijk eens, dat zijn van die schoenen met zo'n gekke zool. Waar je je spieren mee traint.
Ik: (...)
Henk: Zal ik ze eens een passen?
Ik: (...)
(...)
Henk: Goh, die zitten lekker!
Ik: (...)
Henk: En ik vind ze eigenlijk helemaal niet zo lelijk...
Ik: (...)
Henk: Eigenlijk wel gaaf zelfs. Ja.
Ik: (...)
Henk: En nee echt, ze zítten lekker!
Ik: (...)
Henk: Oja, ik voel het nu al, dit gaat echt zó goed zijn voor mijn rug...
Ik: (...)
Henk: En ze zijn nog eens enorm afgeprijsd ook!
Ik: (...)
Henk: (...)
Ik: (...)
Henk: (...)
Ik: Nou, schat, dan moest je ze maar kopen hè?
Aldus.
Reacties
Schreeuwen wil ik bij het zien van die sandalen. Ik trok zelfs bijna een pluk haar uit m'n kop.
Echt, ik benijd je niet.
Met wiebelzool?
Serieus?
In Limburg zongen ze het al, en niet voor niks.
Henk is unne lollige vent!
Al worden ze door Henk gedragen, ik blijf ze lelijk vinden.
Maar omdat hij en zijn rug er blij van worden, gedoog ik dit.
Liefs Muts Moon