dinsdag 22 september 2009

(Wel weer een typische Bo-actie)

Het is dinsdagmiddag. We fietsen naar het kindercircus of althans, ik fiets en Bo zit bij mij achterop. Ik fiets hard, we hebben wind mee en zogezegd flink de vaart erin.
Plotseling voel ik een hoop gewiebel, gevolgd door een fikse zwieper aan de fiets.
Ik kijk verschrikt achterom en zie nog net, vanuit mijn ooghoek, hoe Bo plat voorover tegen de stoeptegels smakt.

"Wat doe je!" roep ik uit, terwijl ik vol in de remmen ga, zonder stil te staan bij eventuele achterliggers.
"Ik wou van de fiets springen," snikt Bo. "Ik wou naast je gaan rennen. En toen viehiehiel ik..."
"Maar lieverd, dat kán toch ook helemaal niet! Van een rijdende fiets afspringen. En zeker niet als een fiets zo hard gaat als wij net gingen!"
"Waarom dan niehiet!"
"Dan val je!"
Ja, dat had ze gemerkt. Samen bekijken we haar bloedende knie en elleboog en testen we of ze alles nog goed kan bewegen.

"Sufferd," zeg ik en realiseer me weer eens dat kinderen een heleboel dingen die wij zo logisch vinden, gewoon nog niet weten. En ik vraag me af of ik het ook ooit op deze manier - proefondervindelijk - heb vastgesteld: dat het niet kan, van een rijdende fiets springen, of uit een rijdende auto. Zonder te vallen.


Ik moet ineens aan die film denken, die ik als kind wel 15 keer heb gezien en telkens weer even grappig vond. Die film waarin Gene Wilder tot 4 keer toe uit dezelfde trein springt (en wordt gegooid): Silver Streak, uit 1976.
(Let op bij 0:53)

16 opmerkingen:

Ilse zei

Kijk ik moest echt even lachen (niet omdat Bo pijn had) maar omdat het kind gewoon denkt hee laat ik eens van die fiets springen en er naast gaan rennen, geweldig toch?
Zo heerlijk onbevangen....

Cisca zei

Ja, je moet alles zelf proefondervindelijk ervaren. Zo werkt dat toch?

En nog even over het vorige logje, leuk een foto van jullie allen. Ik moet de melkboer echt nog even zo ver krijgen, hij wil dat echt niet. :-(

esther zei

Zo heb ik Tobias al vaker uitgelegd dat als je je voorrem keihard in knijpt je ingehaald wordt door je achterwiel. Ik vrees dat hij me niet gelooft totdat hij bij het "stunten" met zijn fiets een keer gigantisch op zijn plaat gaat. ;-)

Nicoleke zei

Hoe kóm je er ook op!
Haha...

Natasja zei

Goh. Het zou een stunt van Anne kunnen zijn!

Mammalien zei

Laat zoonlief hier er nu net achter zijn gekomen dat dat geen goed idee is? Omdat ik heel hard riep NEEEEE toen ik het gewiebel voelde. Het plan was hetzelfde..

sanneke zei

Neee, oef Bo, dat was een slecht idee. Maar ach, ik kan me ook nog goed herinneren dat het mij ooit leuk leek me gekruisde armen te fietsen. Dat was ook een slecht, slecht idee.

Limoentje zei

Fascinerend, dat kinderen zo logisch en zonder veel gevaren kunnen denken én doen.
Hopelijk valt het met de knie mee.

Op het platteland... zei

Oei, ik moet even heel hard lachen. Zie het voor me.
Maar ging ze daarna, heel stoer, nog gewoon naar het kindercircus?

Judith zei

Ach, arm meiske!

In de laatste zin las ik trouwens in eerste instantie "Geert Wilders" in plaats van "Gene Wilder", typisch gevalletje van beroepsdeformatie denk ik...

NoeKs blogt... zei

Dan besef je weer even dat een kind echt 'blanco' wordt geboren en zoiets dus echt even moet proberen om het door te hebben. Maar nu al Bo dat nooit meer doen vermoed ik ;)

Door zei

Ja, je zit bij het circus of niet natuurlijk!
Vanavond vuur spuwen?

Nicole zei

Kinderen doen soms de griezeligste dingen. Zelf experimenteerde ik als kind ooit door met gekruiste armen te fietsen. Voor ik het wist lag ik in een sloot.

En Bolke de Beer droeg tenminste een keurig colbert met broek.

Caroline zei

* proest* Ik vond het een schitterend idee van Bo! Jammer an haar knie! Maar goed, een circuskind dus!

Joeltje zei

Zo probeerde ik ooit keihard af te zetten met mijn step terwijl de voorband plat was. Toen zaten mijn melktanden in de stoep.
Arme Bo, zo lomp, maar ook zo schattig.

kwan zei

Zo heb ik zelluf ontdekt dat als je een rokje aan hebt en dan van de fiets afvalt, je een litteken op je knie krijgt.

Ik wilde namelijk geen broek aan.
Ondanks dat ik niet kon fietsen.