woensdag 30 september 2009

Bo komt van Venus, Merlijn van Mars

Tegen een kennis deed ik laatst mijn beklag over Merlijn, over dat ie nooit eens opschoot, nooit eens iets afmaakte zonder dat ik keer op keer achter zijn vodden moest zitten. En dat de juf nu ook al had gezegd dat hij moeite had zich op meer dan één ding tegelijk te concentreren.
Waarop die kennis haar schouders ophaalde en zei: "Joh, het is een man! Die kunnen niet multitasken."
En ik dacht: zou dat het zijn?
In dat geval wordt nergens het verschil tussen man en vrouw zo inzichtelijk gemaakt als hier thuis.

Als ik tegen Bo en Merlijn zeg: "kleed je aan, jongens, want we moeten zo naar school," en even later kom ik uit de badkamer, dan is Bo in vol ornaat en vind ik Merlijn ergens op de grond tussen zijn speelgoed met - als ik geluk heb - één been in zijn spijkerbroek. Of met één sok aan.
Zo had Bo ruim voor haar zesde verjaardag al twee zwemdiploma’s, en lijkt er bij Merlijn maar geen schot in te zitten. Hij zwemt als een rat - we lieten hem op vakantie al gewoon zonder bandjes in het diepe, ik bedoel: verzuipen doet ie echt niet meer - maar hij schijnt iets raars met zijn benen te doen. Daarom mag hij niet afzwemmen. Toen ik onlangs maar weer eens informeerde naar zijn vorderingen, kreeg ik van de zwemleraar te horen: "Ja, het is dat been hè. Zijn linker been zwabbert. En hij kán het wel hoor, maar zo gauw hij wordt afgeleid door iets, door een ander kind, dan is het net of... of hij zijn benen weer vergeet. Begrijpt u?"

Ja, dat begrijp ik wel, ja.
It figures.
Maar ik snap er niets van.
Ik snap sowieso niet zoveel van Merlijn.
Hij is lief, hoor!
Maar ik snap hem gewoon niet.
Bo wel, Bo is een open boek; alles wat ze doet en zegt, zelfs alles wat ze niet zegt, het is allemaal logisch.
Maar Merlijn?
Gisteren kwam ik hem van school halen en trof hem aan in de zandbak op het plein.
Hij maakte vreemde sprongen en bleep-geluiden. Toen hij me zag riep hij: "Hee mam, kijk, ik ben een marsmannetje!"

Ja, vertel mij wat.

23 opmerkingen:

sanneke zei

Arme jongen, als zijn moeder hem al niet begrijpt, wie dan wel? En dat getreuzel met aankleden. Dat heeft ie van Nisse.

MaMarije zei

Hahaha, wat grappig beschreven *proest*
Maar eh, vrouwen zíjn gewoon ook heel logisch. Ben benieuwd of dat hier later ook zo gaat. Eén ding lijkt duidelijk: even geconcentreerd aankleden lukt nu ook al niet.

pien zei

hahahaa! her-ken-baar!
die zoon dan.

lees het boekje

'zoons-handleiding voor moeders' van uitgeverij snor.
grappig en verhelderend.

isbn 9789079961016

Ilse zei

ik snap veel meer van mijn jongens dan van de meiden hier , die vind ik zo vermoeiend, mannen zijn veel en veel makkelijker

Herma zei

Nu begin ik te denken dat Nona misschien een man is, diep van binnen...
In ieder geval is er bij ons nooit sprake van ornaat voordat ik me ermee bemoei en wordt ze zelfs door andere moeders aangesproken op haar sloppy kleedgedrag.
Twee dingen tegelijk doen hoef je haar ook niet te vragen, ze vindt jongens stom en is alleen maar verliefd op haar vriendinnetjes.
Wat ik zeg: een man. Van zes.

gewebkijk zei

wij zijn gewoon anders, maar dat maakt jullie nog niet beter... :P

Cisca zei

Hahaha. Arme Merlijn. En ik kom geloof ik ook van Mars. Het duurde in ieder geval bij mij ook jaren voordat ik mocht afzwemmen. Mens, nu ik er aan denk, ik heb er nog een trauma van...

rudy kaals zei

Haha! Hij klinkt wel cool! Ik zwabberde zelfs bij het lopen met mijn been (af en toe nog steeds trouwens).. en met mij is het ook, eh, goedgekomen ;)

NOVY zei

@Sanneke: zijn vader begrijpt hem volkomen. Maar hij heeft het dus van Nisse, joh?
@Mamarije: misschien wil ik ook wel te veel..
@Pien: ik heb het zojuist op mijn verlanglijstje voor Sinterklaas gezet.
@Ilse: huh? Kom jij soms ook van een andere planeet?
@Herma: sloppy kleedgedrag? Nadat jij je ermee hebt bemoeid?
@Gewebkijk: nee hè, zeg me dat je je niet aangesproken voelde! (mánnen, *zucht*)
@Cisca: volgens mij krijgt Merlijn geen trauma van zwemles hoor. Kréég hij er maar een trauma van! Hij vindt het helemaal best zo.
@Rudykaals: en dat vinden anderen ook?

gewebkijk zei

''wij mannen'' moeten solidair zijn... ;)

esther zei

Tobias wil ook maar niet afzwemmen. Hij wil vanalles: van hockey tot drumles tot kempo. En als ik hem dan zeg dat dat kan als hij zijn zwemdiploma`s heeft dan hoeft het allemaal niet meer. Want hij vindt zwemles leuk! Yeah, right.
Ik moet trouwens zeggen dat ik hem beter begrijp dan Lucia.

Natasja zei

Heel herkenbaar. Alleen niet van een zoon. Maar van een dochter. De oudste wel te verstaan. Met Jongste kan ik lezen en schrijven maar Oudste blijft een raadsel. Maar wel een fijn raadsel!

Odette zei

Oh, dus daarom is Niels ook zo. Hij is een mini-man. Dat verklaart een hoop. Man wat kan dat kind afgeleid zijn, ik zeg bijv. dat hij z'n schoenen moet aantrekken, staat hij in de gang...........ehm, wat moest ik ook alweer............Maar pubermeiden kunnen er ook wat van hoor

Nicole zei

Het is maar net welk etiket je er op plakt!

De één noemt het typisch mannelijk gedrag, en de ander autistisch.

rudy kaals zei

min of meer ja ;)

Mammalien zei

Wat leuk om te lezen. Leuk geschreven maar ook herkenning hoor.

Mijn ventje lijkt qua karakter best op mij, maar dat treuzelen en afgeleid zijn / in zijn eigen wereldje leven, dat heeft ie toch echt van papa, of misschien is het idd gewoon iets wat alle mannen hebben...

Ruilen van Merlijn, een keertje? (-: Ben benieuwd hoe die van jou in het echt is...

Door zei

Hier drie jongens en twee hetzelfde (lees: traag). Middelste daarentegen is supersnel. Met werkelijk alles. Je hebt gewoon dromers en doeners. Denk ik hoor...

NOVY zei

@geweb: ik heb het overgebracht aan Merlijn
@Esther: hm....wat zegt dit over jou? (een grapje, Esther)
@Natasja: ja, Merlijn is ook een fijn raadsel
@Odette: pubermeiden, nee daar ga ik niet aan beginnen. Of oeps, toch wel. Ooit.
@Nicole: ik hou niet zo van etiketten. Die krijg je er altijd zo lastig weer af.
@Rudy: ok, ben gerustgesteld.
@Mammalien: is goed. Maar ik waarschuw je: dievanmij is leuk hoor!
@Door: dromers en doeners. Ja, dat kan ook.

Herma zei

's Ochtends gaat ze keurig gekamd en gestreken de deur uit. Haal ik haar 's middags op van school: chocopasta en snot gelijkmatig verdeeld over het gezicht en de bovenste helft van de kleding, broek op bouwvak-hoogte/laagte, de rits open. T-shirt uit de broek, kraag van de jas naar binnen, of de jas half aan. Laatst had ze haar riem bij wijze van staart achter zich aanslepen. "Wat voor school is dat, waar dat arme kind op zit", vraagt menigeen zich nu af. Laten we het er maar op houden dat juf alles al geprobeerd heeft. (inderdaad: Montessori...)
En nu heb ik mijzelf dus geen sprankje dichterlijke vrijheid veroorloofd. De harde, bittere waarheid is het.

Daan zei

hahaha ik ben een marsmannetje!

esther zei

Ohhh ligt het aan het MOntessori onderwijs... ;-)
Ik heb me ook wel afgevraagd hoe het in godsnaam mogelijk is dat mijn kinderen soms met hun shirt binnenste buiten of met 11 graden in hun gymkleding weer naar buiten komen aan het eind van de dag. Het is zelfs (meerdere keren!) voorgekomen dat Tobias met zijn schoenen verkeerd om aan naar buiten kwam. En het kind heeft steunzolen he!
Maar je hebt gelijk Yvon. Het zegt wel wat over mij :-)

Soes zei

Kijk. Dan ben ik zo'n moeder die d'r schouders zou ophalen. Dan maar geen diploma.
Vroeger leerden ze het in de plomp met een touw om hun middel. Wat kan jou dat diploma nou schelen?

kwan zei

*Smelt!*

Je eigenste marsmannetje en venusvrouwtje in huis!