zondag 14 februari 2010

Radioheadweek comes to an end

Misselijk zijn op Valentijnsdag: als dat maar geen slecht voorteken is op liefdesgebied!
Ik werd vanmorgen wakker alsof - ik kan het niet anders omschrijven - mijn maag vacuüm was getrokken. Of misschien alsof ik al 3 weken niet had gegeten, maar dat heeft waarschijnlijk hetzelfde effect en ik wist bovendien dat dat niet waar was: Henk had gisteren de meest goddelijke lasagna gemaakt waarvan ik met smaak een portie heb verorberd en niet zo'n kleintje ook.
En het mocht dan voelen alsof mijn maag leger dan leeg was, honger had ik niet. Integendeel! Bij de gedachte aan de hartjespannekoeken die ik me had voorgenomen te bakken deze ochtend, bij wijze van Valentijnverrassing, sloeg de schrik me om het hart. Met geen mogelijkheid zag ik mezelf in de keuken in de vette baklucht staan. En niet eens alleen vanwege het verontrustende gevoel in mijn ingewanden, maar vooral ook door het allesoverheersende gebrek aan energie. Krachteloos was ik. Lamlendig. Futloos. Een slappe hap.

Ik heb nog even geprobeerd een en ander te negeren en gewoon hup enzo, maar tevergeefs. Teveel pap in de benen. Teveel steken in het lijf. Dus dit is hoe ik deze dag heb doorgebracht: in bed. Terwijl Henk uiteindelijk het pannekoekenontbijt maar voor zichzelf (en voor de kinderen) is gaan maken en de stevige bodem heeft aangegrepen om 9 kilometer te gaan hardlopen. De uitslover.

Duimt u dat ik me morgen weer beter voel? En dat ik niet alsnog met mijn hoofd in de toiletpot beland? Dan zal ik volgende week weer eens proberen wat samenhangender stukjes te schrijven. Met een kop en een staart en een middenstuk. U weet wel, van die herkenbare stukjes, vol zelfspot en humor. Zoals u van mij gewend bent. *kuch*

Voor nu neem ik mijn toevlucht tot een foto van 3 kinderen in het bed van oma (afgelopen vrijdag gemaakt) en met nog één keer een nummer van Radiohead: minder bekend bij het grote publiek, maar zeker niet minder wonderschoon. En ook als u niet van Radiohead houdt maar wel van Muse zult u het kunnen waarderen.

10 opmerkingen:

Vita zei

Het enige voordeel is dat je geen carnaval viert en extra balend in bed ligt omdat je het hebt moeten missen.

Wat ben ik toch een zonnige zendeling. Zen zorgeloos. Nou ja.

Susy zei

Arme Novy.
Alsof Jan 'Ik fles de boel' Lul
al niet voor genoeg ellende
heeft gezorgd.

Maar die stukjes waar je het
over hebt? Zelfspot, humor...
Welke bedoel je dan precies?

Hè getver, nee, ik blijf lief vandaag.
Het is tenslotte Valentijnsdag
en jij bent miserabel.

Ik duim.
In bed en voor jouw beterschap.

NOVY zei

@Vita: zennige zonderling?
@Susy: dank je, liefie. Voel me nu al beter.

quirk zei

Arme jij! Ik duim mee.

Toet zei

Wat een leuke en mooie foto!!!

Toet zei

En oh ja, beterschap natuurlijk!

sanneke zei

Die foto! Wat een mooie foto.
En buikpijn op Valentijnsdag, 't zou niet moeten mogen.

Ilse zei

Prachtige foto!
En heel veel beterschap !!

Joeltje zei

Die foto, das een inlijsting waard. En tis duidelijk dat wij onze valentijnsochtend op exact dezelfde wijze hebben doorgebracht. Was leuk hè, zo samen in bed?

repel zei

ah, jij voelt je nu zoals ik me voelde vorige week....klote dus.

wel weer een topfoto van je kinderen! dat dan weer wel.