woensdag 27 januari 2010

Sssst, niet verder vertellen


Ik kook nooit met behulp van pakjes en zakjes en mixen en potjes. Niet uit een vorm van snobisme ofzo, maar gewoon. Omdat ik niet goed weet wat ik er mee moet. Waarom ik het nodig heb, wat het toevoegt aan de smaak van verse groenten, kruiden en specerijen.
En okee, ook wel een beetje vanwege mijn ambivalente houding jegens hulpstof E621, (de smaakversterker verantwoordelijk voor het succes van de frikadel en die maakt dat je een zak paprikachips niet weg kunt leggen voor ie leeg is) die in bijna alle kant-en-klare soepen en sauzen is verwerkt.

Dus. Ik kook nooit met behulp van pakjes en zakjes en mixen en potjes. Maar vandaag dan toch. Omdat er zo’n zakje in de kast lag – naar binnen gesmokkeld in een of ander kerstpakket - en ik onwillekeurig dacht: laat ik het eens proberen.
Ovengeheimen. Van Knorr.
Waarin overigens – dat moet gezegd – geen E621 zit.

‘Weet je Merlijn,’ zei ik vanmiddag (just making conversation), ‘we eten vanavond iets heel spannends.’
‘Oja, wat dan?’
‘Een ovengeheim,’ zei ik samenzweerderig.
En ik liet hem het zakje zien.

(Een half uur later vroeg Merlijn: ‘Wat eten we vanavond, mam?’ Om vervolgens, nadat ik hem een tijdje meewarig - mijn standaard gezichtsuitdrukking tegenwoordig tijdens interactie met Merlijn, daar moet ik misschien een beetje mee gaan oppassen, hoewel, het werkt nog steeds – had aangekeken, zelf al met het antwoord te komen: ‘Oja. Dat geheime eten.’)

En toen was het alweer tijd om te gaan koken.
Ik sneed de kip, de courgette, de paprika en de aubergine, wokte alles in de eh.. wok, mieterde de aardappelschijfjes erbij en dacht: dit is toch zo ook al lekker? Met nog een beetje knoflook en wat kruiden? Even overwoog ik om de geheime smaakmaker alsnog in de vuilnisbak te flikkeren. Maar dat zou kinderachtig zijn, of erger: toch snobistisch, dus ik knipte braaf het zakje open. Merlijn keek geïnteresseerd toe terwijl ik op het juiste moment, volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking, het oranjerode poeder bij de verrukkelijke ingrediënten in de pan strooide - een licht gevoel van spijt onderdukkend.

‘Is dát nou het geheim?’ vroeg Merlijn.
‘uh-uh,' knikte ik instemmend.
‘Goh.’
‘Ja.’


En toen moest alles nog in de oven. (Ovengeheimen.)
En toen riep iedereen die de keuken binnenkwam: ‘Wat ruikt het hier heerlijk!’
En toen voelde ik me nógal beledigd.


Oh. Nu wilt u weten of het lekker was?
Ja hoor, het was best lekker.

26 opmerkingen:

Anoniem zei

Het was echt heerlijk!!!!!!

NOVY zei

@'Anoniem': Nietes. Het was aardig, maar meer ook niet.

Inge (muts) zei

ha ha, ik ben ook niet van de zakjes. Ik koop wel eens lasagnemix maar gebruik dan alleen de bladen. Net als met van die tacomixen of maaltijdpakken. Alleen de taco's. Gewoon groenten, vlees en kruiden is bij ons ook al lekker genoeg. En dan eens in de zoveel tijd komt mijn voorraadla om in de zakjes van die maaltijdpakken en dan gooi ik ze weg.

Gypsy zei

Ik ben dus wel serieus zo een snob. Al moet ik bekennen ooit de Knorr Wereldgerechten wel gekocht te hebben. Toen ik nog snob-in-wording was...

bien zei

Soms heb je een mazzelzakje met daaruit een mazzelsmaakje, maar ehm.. meestal niet.

;P

von zei

Dat wil ik dus ook kunnen. Zo goed weten wat lekker is bij elkaar dat ik die zakjes niet meer nodig heb. Geef je les?

Oh, trouwens, ik heb je in m'n linkslijstje gezet...goed?

NOVY zei

@von: uiteraard! Kan ik jou trouwens vinden op twitter?

Astrid zei

ovengeheimen? Welke idioot zou toch geld verdienen met het verzinnen van dat soort namen.

Maargoed dat het wel eetbaar was. Want ik vreesde al iets in de zin van "alles naar de maan".

Overigens eet ik best wel eens uit die pakjes. Die ik daarvoor uit NL mee moet nemen. Maar vooral uit gemakzucht. Valt uiteindelijk toch altijd tegen. Omdat de smaak toch maar door iemand bedacht is.

(Pierre Wind heeft daar ooit eens een leuk onderzoekje naar gedaan trouwens)

Nicolekebolleke zei

Doet me denken aan n uitzending van Keuringsdienst van Waarde (of hoe heet dat program?).
Ze gingen naar de Knorr fabriek om te bekijken wat ze in die zakjes deden en waarom iets bijvoorbeeld 'mexicaanse hutsefluts' heette. Het slaat nergens op natuurlijk. Het is gewoon om je een gevoel te geven.
Wij koken wel eens uit n zakje, maar geef er wel altijd m'n eigen draai aan. Ik zou best wat beter willen leremn koken moet ik zeggen...

NOVY zei

@Nicolekebolleke: Maar Mexicaanse Hutsefluts klinkt dan wel weer heel lekker....

Vita zei

Ik las en las, daar komt de clou! Geen clou. Net als je Keukengeheim :)

Overigens ben ik altijd Fan geweest van de Wereldgerechten. Maar D. vindt het vies en eist altijd iets met veel nog herkenbare groenten, dus ik koop haast nooit meer zakjes/dozen.

Wel paprikachips. Meerdere zakken per week. Daar komt O's rossige haar vandaan denk ik.

Door zei

Ik gebruik af en toe een zakje. Door de nasi bijvoorbeeld gooi ik altijd wat conimex kruiden, maakt het net wat lekkerder. Geen idee welk E nummer dat doet trouwens:-)

sanneke zei

Heel soms komt er een pakje/zakje in. Voor babi pangang. Of een pot pastasaus. Maar liever verzin ik zelf hoe ons eten smaakt.

@ inge: lasagnebladen kun je ook los kopen, scheelt al weer.

Iben zei

oja, herkenbaar! Hier ook zo'n snob. Ik roep altijd dat dit soort zakjes voor mensen zijn die niet kunnen koken en dat het allemaal hetzelfde smaakt enzo. Helaas doe ik het zelf ook wel eens uit gemak en ik leer er Hannah mee koken. Dan zeg ik : "ga naar AH, pak een Knorr wereldgerecht, lees wat je er verder bij moet doen en maak het klaar" Anders moet ik een half uur aan de telefoon blijven om bij alles te vertellen hoe lang het moet en hoeveel peper een snufje is enzo. En dan kan ik net zo goed zelf koken natuurlijk.

Anoniem zei

Henry,

Ik kook ook niet uit zakjes en pakjes. Wel heb ik kruidenbouillonkoorels (vegetarisch uiteraard) en soms een pakje soep uit de natuurvoedingswinkel maar het liefst maak ik het zelf. Zonder vlees is ook lekker hoor en goed voor jezelf en het milieu.

Ri zei

Ah, ok, bedankt voor de recensi. Heb ook nog 'zo'n zelfde zakje in de kast liggen. Ga me er dan ook maar eens aan wagen.

Natasja zei

Zakjes gebruik ik nooit. Wel heel af en toe zo'n familie-gerecht van Knorr?/Honig?? Zodat het mild is voor Anne en Merel (want dat zijn watjes) en lekker heet voor mij.

Repel zei

Haha, sorry, maar ik heb best moeten lachen hierom. Mijn grote geheim is dat ik alleen zelf pastasaus kan maken. Al het andere kook ik alleen maar uit zakjes. Erg he.

janine zei

Hahaha, dat gaat mij net zo.
Grappig genoeg heb ik weer geen problemen met al die sausjes uit de Aziatische keuken (ik bedoel: wat zit er allemaal wel niet in dingen als hoi-sin saus, oestersaus, wokolie en ketjap?)
Herkenbaar?

PS. ik lees al een tijdje anoniem mee... maar nu ik ook weer met een blog begonnen ben, kan ik ook wel eens reageren ;-)

Cisca zei

Haha.
Ik mag van de melkboer niet uit zakjes koken. En hij doet het zlef ook niet.
Soms bedrieg ik hem. Met een zakje. Maar hij heeft het nooit door.

Hier in het land van the processed foods bestaan trouwens bijna geen zakjes. Dus dat scheelt.

Toaske zei

Ik kook vrij vaak uit zakjes. Zou niet weten hoe het anders moet eerlijk gezegd. Is dat heel erg erg??

Enne, cadeautje inmiddels gekocht, morgen gaat het op de post.

Juffrouw Kikkerbil zei

Ook ik ben anti!
Alleen de Kip Tandoori van Knorrrrrrrrr vinden wij heul lekker, dat is ook het enige pakje wat hier wordt gebruikt...
In mijn kerstpakket zat een zakje spaghetti huppeldepup kruiden. Dat maakt ik onlangs terwijl ik de kids had beloofd dat we Kip Tandoori zouden eten, alles was in huis, behalve het pakje daarvan...en toen was het al bijna etenstijd, dus bakte ik de kip en deed daar dat zakje spaghetti huppeldepup door. Toen ik zag hoe de "kruiden" een soort behangplakselachtige emulsie werd. Mijn maag keerde zich om... We aten die avond dus lekker brood!

von zei

ladieda
Op twitter.

Toet zei

Mooi blog, had ik dat eigenlijk al gezegd???? Ik kook wel eens met zakjes, voor zo nu en dan wel makkelijk en sommigen zijn best te eten. Maar echt zelfgemaakt is meestal lekkerder.

Joeltje zei

Ik kook niet meer met zakjes sinds de landing van T. in dit huis. T. aka de jongen die overal allergisch voor is. En weet je: het eten smaakt me stukken beter. Laatst kocht ik de huismerk versie van Kip Madras (door de zoon van Door trouwens Kip Matras genoemd), maar zo smaakte het ook. SMERIG!

Ik gebruik wel soms een kruidenboemboe. Maar vandaag hadden we daar een C1000 variant van en die was niet te (vr)eten.
Maar morgen gewoon wel aan de frikandel hoor, manlief en ik. T. mag die niet (en vind ik daar te jong voor, hoewel ik op het werk een cliént heb die zijn kind al met vier maanden "friekedel" liet eten..). Lang leve de Enummers op zaterdag hier ;-)

Joeltje zei

En ik hartje trouwens de Keuringsdienst van Waarde. Daar ga je ook selectiever door eten ;-)