zondag 17 januari 2010

.... en als bonus een filmpje met rucola in de hoofdrol

(Proloog)
Gisterochtend ontwaakte ik met een vreemde pijn in mijn rechterpols. Een pijn die erger werd als ik iets oppakte en ondraaglijk werd bij het maken van een bepaalde draai van mijn hand.
Raar, dacht ik. Had ik er misschien verkeerd op gelegen? Of was dit nu.....RSI? (Ik zit maar 18 uur per etmaal met mijn hand op een touchpad, dus dat kan dan toch haast niet?)


*

Gisteravond hadden we een feest.
In een café.
En ik beging een gruwelijke fout. Ik wilde naar het feest mijn nieuwe, überhippe, supercoole door 90% van de mensen onbegrepen harembroek aan. Drollenvanger. Broek met het kruis tussen de knieeën. U weet wel.
En nee, dat was niet de fout. Hoewel 90% van de mensen dat wellicht met mij oneens is.
Bij het schoeisel, daar ging het mis.
Ik besloot – voor het feestelijke effect – mijn zwarte hoogehakte enkellaarsjes aan te doen. Die ik drie jaar geleden eens had gekocht en eigenlijk nog nooit had gedragen. En ik weet nu waarom.
Toen ik ze aantrok dacht ik al: oei. Maar ik dacht tegelijkertijd: het lukt wel. Kwestie van even wennen. Een beetje inlopen. Een paar biertjes en ik voel die voeten niet meer, of hoogstens nog een beetje. Wie mooi wil zijn moet pijn lijden. En meer van dat al.
Nou, mooi niet.
Na een paar uur op het feest te hebben gestaan en dansend de pijn te hebben verbeten ging het niet meer.
Ze. Moesten. Uit.
Dus ik danste verder op sokken. (Het vergt even een andere mind-set, maar dan kunnen sokken ook best feestelijk zijn.)

Op een bepaald moment gingen we weg. Naar een soort van afterparty, bij de ‘feestgevers’ thuis. Dus ik propte mijn voeten rücksichtlos weer in de gewreekte laarsjes. My God. Alsof ze 5 maten te klein waren! Het was onvoorstelbaar hoe ik eerder die avond nog had kunnen denken dat ik het wel zou redden. Ik strompelde over straat. Ik hinkte, ik zwikte, ik schuifelde. Kermend.
Drink ik een keer niet te veel op een feestje, heb ik dit.
Tot overmaat van ramp moest ik ze ruim een uur later, na (op kousevoeten, duh) bij een knapperend haardvuur te hebben gezeten, nógmaals opnieuw aantrekken.
‘Ik doe het niet, ik ga wel op sokken door de sneeuw,’ riep ik. Maar dat mocht niet. Van men. Want ik zou maar ziek worden. En gehoorzaam als ik ben... enfin. De terugweg (achterop de fiets bij Henk hoor, niet dat u denkt dat ik het hele eind moest lopen – dat had echt niet gekund) was een hel. Ik wilde maar één ding: laarzen uit en naar bed. En dan lekker een beetje wiebelen met mijn tenen onder de dekens.

Maar dat viel tegen. Het verlossende gevoel waar ik zo naar had verlangd kwam niet. Blijkbaar had ik de laarsjes echt één keer te vaak opnieuw aangedaan. De pijn bleef. Wiebelen met mijn tenen was onmogelijk; het voelde alsof ik een dag lang over een spijkerbed heen en weer had gelopen. Pas na een half uur zakte de pijn wat en viel ik in slaap.
For about half an hour. Want toen werd Loïs wakker.
Ik sprong automatisch uit bed en liep de drie stappen naar haar bedje om haar op te pakken.
AAAAAARGH! Excruciating pain! AAAARGH!
Alsof iemand de ballen van mijn voeten met een mes aan het bewerken was. (De ballen van mijn voeten??)
Verschrikkelijk.
Goed.
Uiteindelijk viel ik dan echt in slaap.
En toen ik vanmorgen wakker werd - herinnert u zich de proloog nog? - merkte ik dat nu niet alleen mijn rechterpols, maar ook mijn linkerpols pijn deed. Nah, dacht ik. En ook: jeuh, geen RSI maar gewoon reuma.

En toen herinnerde ik me mijn voeten. En ik probeerde ze voorzichtig te bewegen.
Dat ging en vol goede moed zette ik mijn benen op de grond.
Shit.
Mijn voetzolen waren gekneusd, leek het wel. En rood en gezwollen bovendien, bleek bij nadere inspectie.
Op de zijkant van mijn voeten waggelde ik naar de douche: auauauauau.
Ik draaide de kraan open: auauauau.
Mensen, ik leek wel een oud wijf. Met pijn in mijn handen en pijn in mijn voeten.
Heb ik een keer geen kater na een een feestje, heb ik dit.

Maar was het een leuk feestje?
Ja, het was een leuk feestje.

Hier, voor mij persoonlijk, een van de hoogtepunten:

16 opmerkingen:

quirk zei

Als dat op jouw feestje is opgenomen, snap ik in ieder geval wel waarom je een harembroek een geschikte outfit vond.

NOVY zei

@quirk: ja? Ik niet, geloof ik.

yvette zei

ben jij dat? met die rucola? Man, wat een prachtig filmpje! Ik dacht bij 1 minutt al, zou dit nog een hele minuut zo doorgaan? ja dus. Grandioos!
Enne, die polsen... misschien toch maar even naar laten kijken?

NOVY zei

@yvette: nee, dat ben ik niet, haha. Het is vriendinnetje A-J. Goed hè!? Ja, die polsen moeten snel over, want dit slaat nergens op.

sanneke zei

Brings back memories. Een academie-space-feest in Kampen, aan de overkant van de Ijssel. Ik had voor de gelegenheid paars getoupeerd haar.En erg hoge hakken, die ik wel had moeten kopen wegens gewéldig!Er op dansen ging wonderwel, maar gewoon lopen lukte echt niet meer. En ik moest nog wel terug naar huis. Op mijn panty ben ik de brug weer over gegaan en naar huis gelopen. Het was echt volslagen onmogelijk die schoenen ooit nog aan te trekken. Ik heb er nog wel een schilderij van gemaakt, maar heb ze nooit meer gedragen.

pien zei

aaaa! pijn in polsen en voeten.
niet. cool.

kusje d'rop

fijn dat iig je feesje leuk was.
en ik vind harem broeken SUPERCOOL!

Susy zei

Harembroek....

NOVY zei

@Sanneke: ik doe de mijne ook NOOIT meer aan. Als iemand ze wil hebben? Maat 39, valt als 35.
@Pien: dank je. :)
@Susy: dat is wat je bijblijft van dit logje?

Nicolekebolleke zei

Too bad.
Kan t filmpje niet op m'n iPhone bekijken.
Morgen dan maar.
Klote hè, die pijn azn je voeten?!
Ik had dat van die stappen vznmorgen ook. Maar dat kwam omdat ik te lang gefeest had in m'n regenlaarzen.
Logje volgt morgen.

Susy zei

Nouja.
En het beeld van je voeten.
Toen won toch de harembroek.

Natasja zei

Weet je nog toen ik zo'n last had van mijn polsen (en knieën)? En er uit zag als een OempaLoempa?

Toen had ik de vijfde of zesde ziekte.

http://natasjavertelt.blogspot.com/2009/05/nou-ja-zeg.html

Het filmpje is briljant. En een drollenvanger ook. Ik vind ze geweldig. Als je zo slank bent als jij tenminste. Mijn reet is te dik, dus mij zul je er niet in zien.

Toet zei

Hahahaha, ik heb dus net gewoon echt ruim twee minuten zitten kijken naar een wildvreemde die rucola eet. Briljant. Nu weer snel back to work!

Nicole zei

Je doet me sterk denken aan de kleine Zeemeermin!

Ri zei

OMG, zo herkenbaar.

Vorig jaar reünie gehad van middelbare school. Op weg naar de bar voor het eerste drankje, serieus, ging ik al half door mijn enkel. Maar stug doordansen natuurlijk. Op het eind van de avond kon ik niet meer. Ik ben inderdaad op mijn kousen naar de auto gelopen. PIJN!

Ben blij dat ik niet de enige ben en dat mijn vriendinnen me nog willen kennen na deze memorabele reünie.

PS Pijn in je polsen is no good. Houd je jezelf een beetje in de gaten?

Anoniem zei

nou, die heeft haar 2 ons groenten per dag in ieder geval binnen...

(hoe ist met je voet?)

liefs Muts Moniek

NOVY zei

@Nicole: Kleine zeemeermin? Die heeft toch helemaal geen voeten?