maandag 4 januari 2010

Ook de kerstgedachte heeft een houdbaarheidstermijn


Afgelopen zaterdag deed ik boodschappen, en merkte na het afrekenen dat ik verzuimd had mijn lege-flessenbonnetje in te leveren. Dat gebeurt wel vaker. Dan bewaar ik het bonnetje voor de volgende keer. In mijn portemonnee. Soms lever ik een hele stapel bonnetjes tegelijk in. Enfin. Bewaren had nu niet zoveel zin, want ik was niet in ‘mijn eigen’ supermarkt. Ik was in een supermarkt waar ik nog nooit eerder was geweest en waar ik waarschijnlijk nooit meer zal komen. Dus wat nu? Voor de sigarettenbalie stond zo’n lange rij wachtenden dat ik de gedachte om daar alsnog mijn euro te innen onmiddellijk verwierp. Een half uur in de rij staan voor een euro gaat zelfs mij te ver. Bovendien zaten op de parkeerplaats mijn man en kinderen te wachten in de auto.

Dus. Ik besloot. Mijn lege-flessenbonnetje. Weg te geven.

Okee, (sarcastische toon AAN) een vrij gedurfde actie zo in de kerstperiode, in de tijd van naastenliefde en delen en verdraagzaamheid (sarcastische toon UIT) maar ja: weggooien is ook zo wat. Dat doe je niet, geld weggooien. Nee.

Terwijl ik de vrieskou instapte keek ik speurend rond of ik ergens een dakloze zag, met een straatkrant of een accordeon (die ik dan voor de duidelijkheid wat muntjes én het bonnetje had toegestopt. Niet dat ik van plan was mijn straatkrant te betalen met een flessenbonnetje.) Was er niet. Goed. Een willekeurig iemand die de winkel in ging dan maar.

‘Hallo meneer, u gaat boodschappen doen zie ik, wilt u mijn flessenbonnetje hebben dat ik vergat in te leveren? Nee? Oh.' 'U dan mevrouw? Nee? Oh.’
‘Meneer ik heb mijn bonnetje niet ingeleverd bij de kassa. Wilt u het hebben? Eh..hallo....meneer?’
Nou wérkelijk. Alsof ik vroeg of ik misschien even op hun hoofd mocht poepen.
‘Neenee,’ zeiden ze allemaal. ‘Neenee.’ Met zo’n afwerend gebaar van hun handen.

Ik liet me natuurlijk niet zomaar uit het veld slaan. Maar wie ik ook aansprak, iedereen reageerde alsof ik een vreselijk oneerbaar voorstel deed. Een eindje verderop doken mensen weg achter een sliert winkelkarretjes, ik zag ze denken: nee hè, nou komt dat griezelige mens met dat papiertje onze richting op, help!

JA! Ik probeer iets weg te geven, mensen. DAS ENG HÈ!

Nouja, inmiddels was ik vermoedelijk ook wel een beetje eng. Frántic was ik.
Ik had verdomme beter in die rij voor die balie kunnen gaan staan, dat had me naast mijn euro een aanzienlijk minder slecht humeur opgeleverd.

Mijn schouders ophalen, het briefje met een achteloos gebaar in mijn zak steken en onverrichter zake naar de auto lopen, was uiteraard allang geen optie meer. Nee, ik moest en zou iemand blij (blij! blij!) maken met dat klotebonnetje. Al moest ik het door iemands strot duwen.

En dat is precies (nouja, ongeveer precies) wat ik deed.
‘Wilt u mijn flessenbonnetje,’ blafte ik naar een heerschap dat zojuist zijn fiets op slot zette. En schreeuwde er onmiddellijk achteraan – doch pas nadat ik de bekende afwerende blik en de licht verontschuldigende trek om de mond ontwaard had: ‘JAWEL! JAWEL! Dat wilt u wel! Kijk. Hier. Voor u. Alstublieft.’ En ik propte het bonnetje in zijn hand, draaide me om en beende naar de auto.

Terwijl ik instapte zag ik nog net vanuit mijn ooghoek hoe hij het papiertje tot een propje frommelde en in de sneeuw gooide.


Laat januari maar beginnen.
Ik ben er klaar voor.

30 opmerkingen:

Repel zei

wat bizar?

aan de andere kant....ik word ook altijd heel wantrouwend als een wildvreemde op straat mij iets wil geven...

NOVY zei

@Repel: ik ook. Maar das toch juist eigenlijk bizar?

Joeltje zei

Wat een idiotenkermis daar. Tss.. stuur het gewoon maar naar mij op.

Wel zelf de verzendkosten betalen hè? Ik bedoel: ik wil best dat bonnetje voor je inleveren als 't moet, maar ik ben niet helemaal gek hè?

Caroline zei

Hahahaha! Ik zie het hélemaal voor me! Een flessenbonnetje aan de straatstenen niet kwijtkunnen is wel héul sneu...misschien je verkooptechniek wat bijschaven?

Frank zei

"‘Neenee,’ zeiden ze allemaal. ‘Neenee.’ Met zo’n afwerend gebaar van hun handen."

Hahaha.
Die malle Novy.

*kijkt verschrikt
en maakt afwerend gebaar*

Neenee!!! Neenee!!!

Susy zei

Ik vind je een beetje eng.
Een beetje het gekke ouwe vrouwtje op de parkeerplaats van de supermarkt.

Zo één hebben wij hier ook.
Maar dat is een man.
Die propjes ópraapt.

Mammalien zei

Is wel eng inderdaad, mensen die zomaar vrijwillig iets willen weggeven zonder daar wat voor terug te willen?! (-:

Het jasje is schattig, maar ben bang dat dochter van 4 er niet meer inpast. En je weet zelf vast wel een betere bestemming dan mijn net bevallen buurvrouw van een paar straten verderop...

Susy zei

En ohja, dat jasje.
Ben blij dat Olivia er niet meer in past, hoor.










;)

NOVY zei

@Susy: Ik vind jou ook een beetje eng. Soms.


;)

sanneke zei

Het was duidelijk dat je de gretige familie Santenkraam niet tegen kwam in die supermarkt. Wij hadden je bonnetje wel gewild hoor. Zaterdag namen wij nog heel blij een parkeerbonnetje aan (nog anderhalf uur geldig!) van een meneer.

Soes zei

Ahahaha, vond het jasje ook best wel, uhm... apart zeg maar.

NOVY zei

@Soes: Het zou je ook niet zo leuk staan denk ik. :)

Soes zei

Gheghegheghe :-)

Susy zei

Leve het knipoogje.
;)
;)
;)

Joeltje zei

O ja. Dat jasje. Niemand wil dat hebben. Weet je wat? Ik maak deze maand een meisje en dan is ie voor mij. Deal?

MUS zei

:))

quirk zei

Ik vertrouw mensen die mij wat willen geven ook nooit. Zo kreeg ik ooit eens een treinkaartje dat nog geldig was. De hele rit peentjes zitten zweten omdat ik er van overtuigd was dat het ding ongeldig was en ik een boete zou krijgen. Alsof diegene die me dat gaf daar lol aan zou beleven als het echt zo was. Helaas kwam er geen conducteur, dus nu weet ik nog niet of de mensheid te vertrouwen is of niet.

En dat jasje pas ik, ondanks mijn maatje 34, helaas ook niet.

Herma zei

Nou heb ik toch weer keihard zitten lachen! Ik had ook "neenee" gezegd. Weet ik zeker. En weetje, ik zal het maar heel eerlijk zeggen, het komt omdat ik altijd bang ben dat er een staartje aan zit. Dat ik dan zo'n bonnetje aanneem en dan pas anderhalf uur later boodschappen kan gaan doen omdat ik uit beleefdheid een hele verhandeling over het gristendom heb moeten uitzitten, of over buitenaards leven (ja, ze zijn onder ons!) ofzo en het niet durf af te kappen, want ja, net zo'n uiterst waardevol bonnetje CADEAU gekregen. Daar mag wel iets tegenover staan, nietwaar?
Inderdaad. Treurig.

Cisca zei

Ja, dat zei ik. Kom maar op met dat jasje. Dat komt perfect uit voor mij.

En ja, dat bonnetje... Hoe zat je haar?

Natasja zei

Ik had het bonnetje zó van je aangenomen hoor. Hoe eng je ook bent.

Heb je trouwens zin om binnenkort met de family bij mij te komen brunchen?

Ilse zei

ik vind het jasje enig maar ik denk dat mijn dochters van 11 en 8 er niet in passen....

Nicoleke zei

Ik ga laatst mijn parkeerbonnetje aan een oude man. Het was nog de hele middag geldig.

"Waat mot die van dig", riep zijn vrouw naar hem.

Woehahaha.
De ouwe snoeperd had vast al vaker iets van jonge vrouwen aangenomen.

Yvonne zei

Ik had het bonnetje best willen hebben hoor. Ik vind het helemaal niet zo vreemd om het weg te geven.

Ik vind het jasje wel heel erg leuk, maarja, het past niet denk ik ;)

Door zei

Dat is maf ja. Maar wat Repel zegt is ook waar. En Joel is gek, maar dat wisten we al:-)

esther zei

Bizar hoor ;-)
Al moet ik zeggen dat Lucia laatst een spekje kreeg in een winkel, maar omdat ze een kauwgom in haar mond had hoefde ze het niet. Dus buiten gaf ze het aan een passerend jongetje met de woorden: "wil je een spekjë?" Dat wou hij wel maar hij kreeg prompt een preek van zijn moeder dat hij geen snoep aan mocht nemen van vreemden.
Jong geleerd....

Esther zei

Wat maakt het uit? Je maakt in elk geval mijn dag! Zit hier weer hardop te grinniken, zie het helemaal voor me. Bedankt!

Toet zei

Hahahahaha, dank je wel, je bracht me aan het lachen. Heerlijk!

EmmieJDriskell zei

最敏捷的,未必贏得競賽:最強大的,未必贏得戰爭:時間與機會才是主人..................................................

rudy kaals zei

hahaha een frantic blaffende Novy. Ik moest erg lachen :)

Marije zei

Keek er misschien een beetje bijzonder bij? Of droeg jeeen boerkini?
Ik was mijn parkeerbonnetje met nog een uur parkeer tegeod zo kwijt.