donderdag 10 november 2011

Over sokken en het Romeo en Julia syndroom

Na het serieuse epistel van gisteren – dat moest er even uit blijkbaar – nu weer een luchtig onderwerp. Want laten we wel wezen, er schuilt nou eenmaal geen groot filosoof in me, maar slap ouwehoeren kan ik best.

Over sokken dus, vandaag. Over eenzame sokken. Sokken die gescheiden zijn van hun soulmate, hun wederhelft, hun tweelingzus (de sok is vrouwelijk, las ik net op vandale.nl). Over sokken, die in de Bermudadriehoek van de wascyclus verdwijnen en in het ergste geval nooit meer opduiken.

Wat gebeurt er toch met sokken na het moment van uittrekken? Waar blijven ze? Onder het bed? Zijn sokken misschien het geheime krachtvoer voor de wasmachine?
En waarom eet een wasmachine dan alleen sokken?
(Oeh: enge gedachte: het zal toch niet zo zijn dat de wasmachine ook onderbroeken en andere kleine kledingstukken eet, maar dat we dat gewoon niet merken? Het stille verwijt van zo’n achterblijvend evenbeeld maakt de kwijtheid van een sok natuurlijk wel meteen heel duidelijk.)

Nouja, u kent het probleem natuurlijk. Het is een wijdverbreid probleem. Maar ik durf wel te beweren dat het bij niemand zo erg is als bij ons thuis.
Kijk, dit is de situatie zoals die nu is:




Dit zijn 25 enkele sokken.
En nou niet allemaal gaan roepen dat ‘die zwarte daar links een setje vormt met die andere zwarte in het midden’, want dat is niet zo: er zijn geen twee dezelfde bij.

Voor de duidelijkheid, dit zijn alleen de schrijnende gevallen; de enkele sokken met een gerede kans op hereniging, liggen op een ánder bergje (waarvan sommigen, helaas, toch uiteindelijk bij de trieste gevallen belanden).
Dit hier, betreft de vaste kern van sokken voor welke de kans op een happy end zo goed als verkeken is.
Levenslang hebben ze.
Maar ik kan ik ze niet weggooien. Want je zult zien: dan duikt zo’n verloren gewaande sok tóch ineens op! Die blijkt dan verstopt te hebben gezeten in een dekbedhoes of een kussensloop ofzo.
Ik kan ze niet weggooien en dat heeft te maken met het Romeo en Julia syndroom.
U weet wel: Julia is dood, althans dat denkt Romeo. In werkelijkheid heeft ze slechts een slaapmiddel ingenomen (dat was vermoedelijk ergens handig voor? - ik onthoud de details van mijn klassiekers nogal selectief). Romeo ziet haar dus liggen, denkt dat ze dood is en drinkt een gifbeker leeg, om bij haar te zijn. Dan wordt Julia wakker, merkt dat Romeo écht dood is en steekt zich een houten staaf door het hart.
Wat een drama, zeg.
Dat wens je zelfs de lelijkste sok niet toe.

Edit: Thanks, Herma!

18 opmerkingen:

Herma zei

http://www.youtube.com/watch?v=m5OoR0Qjrlo
Vanaf 0.27 (maar alles ervoor is ook de moeite waard)

sanneke zei

Ja nee, want dat moet je niet hebben, sokken die zichzelf met een houten staaf door het hart steken.
Het zou me niet verbazen als wij er ook wel aan de 25 kwamen, ook al gooide ik laatst wat enkele babysokjes weg. Ja,zielig. Voor de zekerheid zal ik de houten staven (pollepels? Eetstokjes?) goed opbergen.

de Brassers zei

Geloof het of niet, maar wij hebben een la vol "eenzame" sokken. Okee, af en toe is er weer een setje compleet.

Trudy zei

Wij hebben de oplossing gevonden... alleen dezelfde zwarte sokken dragen met de hele fam. En zelfs als er ergens een gat valt en wij afscheid nemen kan je dan toch weer een nieuw stelletje vormen... romantisch toch??

Lehti zei

Wat je zegt, slap ouwehoeren, dat kun je dus óók al. Ik zeg verder niks, anders val ik in herhaling. Leuk filmpje ook.

Maar nu ik hier toch ben. Wat doet die sok met die grijze hiel bij jou?! en dat Filageval?! Stuur ze onmiddellijk deze kant op. Ik zal ze afleren vreemd te gaan. Stelletje overlopers.

Tijmen zei

Misschien zou er een eenzamesokkenopvangtehuis (heel even jammer dat ik niet wordfeud) moeten komen. En dat ze dan misschien toch nog een passend zusje vinden. Iets als een sokkenequivalent van Dubbele Lotje.

Nicole zei

Ik heb Romeo en Julia altijd irritant gevonden. De één denkt dat de andere zelfmoord heeft gepleegd, en pleegt daarop zelfmoord.

Vervolgens had die eerste helemaal geen zelfmoord gepleegd maar ziet haar geliefde dood liggen. En pleegt daarop nu echt zelfmoord. Wat een gedoe.

Vermoeiend hoor. Dan maar liever losse sokken.

NOVY zei

Haha @Nicole: had ik het niet duidelijk beschreven? ;)

Manon zei

Drie sokken is het toppunt van verdriet. Altijd één teveel of één te weinig.

(mooi hè, helaas niet van mij)

Manon zei

O nee, het ging anders:

Verdriet is drie sokken. Altijd één te weinig. Altijd één teveel.

Nicolet zei

Geweldige foto met die sokken. Hier heeft alleen Man last van dat probleem. Van Zoon en mezelf zijn alle paren compleet. Dus wij hebben echt een selectieve wasmachine, die eet blijkbaar alleen herensokken van maat 43.

Elise zei

Ik heb heel lang gewoon 20 paar van dezelfde sokken gehad. Saai, maar wel praktisch. Sinds twee weken heb ik echter weer wat andere kleuren erbij gekocht. Ik ben benieuwd hoe lang dat goed gaat... :S

Anoniem zei

Heeeeeeeeeeeeee! Eindelijk, onze Merijn zijn sok! die zwart-wit gestreepte onderaan de foto!
Wij hebben daar ook een eenzaam exemplaar van!
Sarah

Kristel zei

Hahahaa hoe herkenbaar. Ik heb in de kast een plank vol eenzame sokken. Het zijn er meer dan de volledige paren...pfff. Alleen de kleine sokjes van Zoon2 komen op een of andere manier altijd weer samen. raaar.

Susy zei

Ohja! Het Sokkenlogje!

Ik weet zéker dat mijn wasmachine sokken vreet.
Ik vind de resten ervan in die rubberen rand bij het deurtje.
Daar zit dan meestal een heel klein opgepropt sokje te janken.
Romeo waarschijnlijk.
Julia heb ik dan al weken eerder weggeflikkerd.

Door zei

Haha, heerlijk stuk!

Rita zei

Komt zoooooooo bekend voor :) ik heb er ook liggen waarvan ik er ene kwijt ben ...maarja nog niet weggooi je weet nooit dat de ander opeens weer opdaagt ,nogthans trachten we alle sokken klaar om tewassen allen in een bakje apart maarja ..........toch gebeurt het ,groetjes ;)

Karin zei

Ik wed dat ik minstens zoveel eenzame sokken heb. Na de volle curverbak ben ik maar met een nieuwe begonnen in de hoop er terug te vinden, maar nee....er komen alleen maar nieuwe enkele bij!