vrijdag 8 oktober 2010

Maarmaarmaar....


Om deze midweek vol te maken (met elke dag een logje!) ga ik even zeiken op deze vrijdagavond. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo’n zeikerd, (ehm..vind ik) maar nu dan toch. Want waar ik dus echt niet tegen kan is onrechtvaardigheid. En machteloos staan tegenover instanties, ook al heb je de rede en het gelijk aan jouw kant.

Heeft u gisteren mijn log gelezen? Mijn auto wilde niet meer starten.
En vandaag moest ik dat dus gaan oplossen.
Ik begon met bellen naar de Kwikfit, waar onze auto in onderhoud is. Maar daar konden ze niets voor me doen, omdat ze geen reparaties op locatie uitvoeren. Okee, duidelijk.
Dus toen belde ik maar met de ANWB. Ik heb een lidmaatschap zonder woonplaatsservice, maar dat kon geregeld worden dus ik gaf mijn rekeningnummer en toestemming om de kosten voor de uitbreiding van mijn abonnement af te schrijven.
Er zou zo snel mogelijk een monteur naar mijn auto gestuurd worden.
Ik zei tegen de telefoniste dat ik zelf niet aanwezig kon zijn, maar dat mijn moeder (de auto stond immers voor haar deur) de sleutel had en overal vanaf wist. Dat was geen enkel probleem, zei de telefoniste. Ze zou de monteur het adres van mijn moeder doorgeven.

De reden dat ik niet bij aanwezig kon zijn, was dat ik een (leuke werk-) afspraak had.
Zit ik dus even later bij die afspraak, gaat de telefoon. Het is de ANWB-monteur, die zegt: 'Ik sta nu bij uw auto, maar waar bent u?'
Ik: 'Nou, ik ben er niet, maar als het goed is heeft u van de telefoniste gehoord dat u kunt aanbellen bij nummer 124, daar woont mijn moeder, ze heeft de autosleutel en weet overal vanaf.’
'Nee hoor,’ zegt de monteur, ‘dat mag niet. As u niet hier bent, dan kan het niet. Dus ik ga weer weg.'

Waarop ik dus nogal... boos werd.
Ahum.

(Later bleek: op de verkeerde, deze beste man handelde slechts volgens de regels: een monteur mag niet aan een auto komen als de eigenaar van de auto er niet bij is. Maar dat had die telefoniste mij dus moeten vertellen hè.)

Enfin. Een paar uur later ben ik zuchtend op de vouwfiets gestapt en naar mijn moeder gegaan, met de intentie om daar opnieuw het anwb-alarmnummer te bellen - nu zou ik als eigenaar bij mijn auto aanwezig te zijn. Maar alvorens te bellen probeerde ik – eigenwijs als ik ben natuurlijk - de auto nogmaals te starten (gisteren wel 100 keer geprobeerd, ook door Henk nog ‘s avonds) en ja hoor, of nee maar: bij de derde poging lukte het! Ik reed meteen naar de Kwikfit. En vervolgens op de vouwfiets naar huis. Balancerend met een grote bak konijnenragout op mijn hand, maar dat is weer een ander verhaal.

Thuisgekomen ben ik de ANWB gaan bellen, om alles wat er was gebeurd uit te leggen, mijn excuses te maken voor het afblaffen van de verkeerde persoon en te vragen of mijn uitbreiding van mijn lidmaatschap alsnog geannuleerd kon worden. Ik was tenslotte niet geholpen en heb verder geen behoefte aan die woonplaatsservice.

Zegt de persoon aan de andere kant van de lijn: 'Nee hoor, dat doen we niet. Wij zijn tenslotte wel naar uw auto gegaan. En dat kost ons ook geld.’
Ik: ‘Maar jullie hebben niets gedaan!’
Hij: ‘Nee, omdat u er niet was.’
Ik: ‘Maar dat had ik aangegeven! Ik heb heel expliciet gevraagd of dat een probleem opleverde! Waarom moet ik nou betalen, als jullie een fout maken? De telefoniste had toch moeten weten dat wat ik vroeg niet mogelijk was?’
Welke voortreffelijke argumenten ik ook gebruikte, niks hoor; niet door te komen bij die man.
Uiteindelijk gaf hij me een emailadres van het klachtenteam.
Waar ik meteen gebruik van maakte.
Ja, zeg.

Overigens, bij de Kwikfit konden ze niks vinden in het electrische systeem. En starten lukt ook steeds gewoon.
Dus nu is de auto terug, maar ik weet zeker dat er wat mis is.
Dus.
Wordt vervolgd.
Wacht maar af.

Hm. Echt een zeikerig verhaal.
Bent u daar nog?

15 opmerkingen:

sanneke zei

Ja, ja, ja, ik ben er nog! Oeh, wat een ontstellend irritant gedoe! Hopen dat auto gewoon even een kikker in zijn keel had en dat die nu eh, doorgeslikt is of zo. Of uitgespuugd, ook goed.

Herma zei

Jazeker, ik hang ook nog altijd aan je pen! Dit soort gebeurtenissen zijn een grúwel! Ik leef helemaal mee. Misschien dat het dan nu toch tijd word voor die leuke oude landrover/volvo polar?
(Gek, ik heb het de heule dag al over auto's met iedereen, bedenk ik net.)

Judith zei

ja natuurlijk lees ik door tot t eind. ik vind dat je groot gelijk hebt hoor. ze hadden je beter moeten informeren. en als je moeder de sleutel heeft wat zou er dan mis zijn.. niets toch. te gek voor woorden hoor

Marjolein zei

Hier even een bericht van een stille meelezer...

Een vriend had laatst ook pech, en zijn oom, die ook aanwezig was op de plek waar de auto stond, belde de ANWB. Maar hem werd medegedeeld dat ze niet zouden komen omdat hij immers niet de eigenaar van het kapotte voertuig was.
Volgens mij is het zo dat het niet uitmaakt in wat voor auto je rijdt, zo lang je maar lid bent van de ANWB...

Het is volgens mij één grote bende daar, hopelijk heb ik ze niet snel nodig.

ChoCho zei

hehe, call centers - breek me de bek niet open ...

NOVY zei

@Herma: huh? Hoe weet jij nou dat dat mijn twee lievelingsauto's zijn??? Heb ik dat eens geschreven?
@ChoCho: haha, jij bent echt van de lange reacties tegenwoordig hè...;)

Jacq zei

Ik denk dat het zo heeft moeten zijn. Dat je nu een uitbreiding van je ANWB-service hebt. Want aangezien er nog steeds iets mis is met die auto, kon dat nog wel eens heel handig blijken een dezer dagen. Tenzij je plan bent dit hele scenario nog eens te herhalen, natuurlijk.

NOVY zei

@Jacq. Zucht. Ik weet het.

NOVY zei

Niemand over de konijnenragout?

Herma zei

De landrover, ja. De volvo komt van mezelf. Maar ik dacht: gokje...
En what the hell... KONIJNENRAGOUT?? OP DE FIETS NOG WEL??
(zo?)

Door zei

Nee, ik ben er niet meer:-)

Wat ontzettend ballen zeg! Werkafspraak wel wat opgeleverd?

Daan zei

oooo brrr, ik heb ook eens zoiets gehad; anwbpas niet bij mij. Ze vond mij wel in computer maar ik moest echt naar huis voor de pas, heel handig met gestrandde auto ...

Daan zei

en aaah Flappie ;-)

DharSon zei

Wat een gedoe altijd he als je ze nodig hebt. Nu maar hopen dat je ze niet meer nodig hebt.

Jacq zei

Vooruit. Over de konijnenragout:
- mijn eerste gedachte: he, heeft Novy een konijn?
- mijn tweede gedachte: krijgen konijnen tegenwoordig ook al ragout te eten?
En toen viel het kwartje zo'n beetje. Konijnenragout is aan mij als vegetarier niet besteed. Kennelijk.