woensdag 25 november 2009

De verlammende greep van het dilemma

Wellicht is het u niet eens opgevallen, maar ik heb al zes dagen niet geblogd.
Na meester Frans hield het op. Stilte.
Ik had gewoon geen inspiratie.
Dat kan hè. Het overkomt de beste.
Ja.
Okee, dat was het niet.
Ik zal eerlijk zijn, ook al vindt u me waarschijnlijk zometeen een zeurpiet: ik werd volledig in beslag genomen door de vraag of we al dan niet gehoor zouden geven aan de oproep om Loïs te laten vaccineren tegen de Mexicaanse griep. En wat vorige week nog begon als een lichte besluiteloosheid, was langzaam uitgegroeid tot een tweestrijd van formaat. Ik zat gevangen in de verlammende greep van het dilemma.

Tsja, een beetje sneu is dat wel.
Ben ik met u eens.
Ik zei dan ook meerdere malen per dag tegen mezelf: ‘Mens, neuzel niet zo, laat er gewoon zo’n spuit in jassen en get on with your life. Of besluit dat je het niet wilt en get on with your life.’
Maar dat hielp niet. Ik blééf maar zoeken op internet. Las de hele dag de meest uiteenlopende (komplot)theorieen, standpunten van voor- en tegenstanders, adviezen van artsen en wetenschappers. Daarnaast belde ik met vriendinnen (van wie overigens slechts een enkeling mijn twijfels begreep; het overgrote deel had verbazend snel en gemakkelijk besloten haar kroost vooral wel in te laten enten) en sprak ik wildvreemde mensen aan op straat om hun mening te peilen. Af en toe dacht ik dat ik eruit was, om vijf minuten later toch weer meer voor het tegenovergestelde te voelen.
Doodvermoeiend.
Ik ben sowieso al niet zo goed met beslissingen; u kunt zich voorstellen wat er met me gebeurt als ik me bij de besluitvorming moet baseren op een informatiestroom die bol staat van de tegenstrijdigheden.

Alles wat ik nodig had was één argument. Een steekhoudend argument, goed genoeg om de keuze voor een van de opties te rechtvaardigen. Het leek er echter niet op dat ik zo’n argument nog zou vinden. De tijd tikte door en ik betrapte me er al op dat ik begon te hopen dat het arme kind op de betreffende dag verhoging zou hebben en ik me kon beroepen op overmacht.

Maar.
Niet nodig!
Want ik heb toch nog, op de valreep, een argument gevonden!
Poeh. Wat een héérlijk gevoel. Er is zo’n last van me afgevallen! Ik denk dat ik voor het eerst sinds een week weer lekker zal slapen vannacht.

Het feit wil namelijk dat groep 4 gaat schaatsen, aanstaande vrijdag. En Bo heeft onlangs van iemand een paar prachtige ijshockeyschaatsen gekregen, die alleen nog even geslepen moeten worden. En laat het goedkoopste en best bekend staande slijp-adres zich nu net in het sportcomplex bevinden, daar waar de griepspuiten morgen worden uitgedeeld?
Dus.
Als ik toch daar ben....

25 opmerkingen:

Susy zei

Nou. Goed gedaan.
Beslissing.
Spuit.
En een log.

Impressive

Ilse zei

ja inenten die handel...

NOVY zei

@Susy: Hè nee, geen sarcasme toch? I'm too vulnerable right now.

Vita zei

Leuk, schaatsen :)

Natasja zei

Kijk, da's nou nog eens een steekhoudend argument.

Herma zei

Ja nou, ik snap dat heel goed, hoor!
Ik was zelf allang blij dat ik dáár niet ook nog eens een beslissing over hoefde te nemen!
Maarruh, sterkte dan. Morgen. Bij het twijfelen op de drempel.

Inge zei

Mijn zus, kinderverpleegkundige met een tot voor kort astmatisch kind zou haar 2 en 4 jarigen niet laten enten, totdat ze een kinderarts aansprak en die zei: stel dat het wel uit de klauwen loopt, jij weet net zo goed als ik dat we te weinig kinder IC plaatsen hebben in Nederland, je slaat jezelf voor de kop als jij straks met jouw doodzieke kind naar Belgie moet omdat je het niet hebt laten enten. En toen ging ze.. en nu heeft hij de griep en is benauwd en de dokter zei dat hij er waardeloos uitzag maar zn longen klonken goed. Ja, daar moet je het dan mee doen.

pien zei

gewoon prikken die handel!

tikje wit zei

Ben het volledig met Inge eens, beter 1 prikje teveel dan 1 te weinig. Dan kan die kleine later zeker ook nog ns mee met t schaatsen ;-)

Susy zei

Nee. Het was geen sarcasme.
(Wacht even. Zeg ik dat hardop? Ohnee. Ik typ het.)
Maar dat impressive kwam er als vanzelf achteraan,
omdat je dat gisteren bij mij ook schreef.

Nee. Beslissing is helemaal okay.
Ik heb helemaal niet lang nagedacht of uitgezocht of wat dan ook.
Bewust.
Want als ik ga lezen, ga ik hyperen en twijfelen.
Dus deed ik dat niet.
Ook die enge krantenberichtjes die jij Twitterde dus niet.
Ik heb dus een stuk minder onzekerheid gehad,
met hetzelfde resultaat.

Maar ik vind het fijn dat jij
na al dat getwijfel, het toch hebt gedaan.
Nu voel ik me ook meteen zekerder.

Zo. Hee. Weinig sarcasme zeg.
Was ik dit wel?

Mammalien zei

Tja, wij konden ook niet echt kiezen. Dus hebben we een half uur voor het moment supreme gewoon besloten dat een kind wel mag en het andere niet. (-:

Joeltje zei

Tja. Ik had hier ook zo'n duivels dilemma, zoals je vrijdag kon lezen. Ook mij hield het heel hard bezig. Tot het maandagmiddag was en onze kans sowieso was verkeken. En ik toen ging twijfelen of we hem dinsdag dan niet toch moesten laten opnemen en in het zkh moesten laten enten. Nogmaals op de site grieppandemie gekeken en gewoon lezen wat daar nou stond: bij kippenei eiwit allergie: niet doen. Dus niet gedaan.

En het is goed zo.

Hoop ik.

sanneke zei

En, meteen naar de kunstijsbaan gegaan om het te vieren?

NOVY zei

@Susy: was jij dat wel? (thanx :))
@Joeltje: Wel of niet inenten: beide beslissingen zijn goed. Want je wil het beste voor je kind. Wat dus ook betekent dat als de dingen niet uitpakken zoals je hoopt, je je ook niet schuldig mag voelen. (Tsjonge, krom geformuleerd zeg) En specifiek: in het geval van T., met zijn kippe-eiwitallergie en de kans op shock lijkt me dit de beste keuze.
@Sanneke: ja, nou morgen dus. Maar nee. Ik denk dat ik denk na de prik: wegwezen daar.

sanneke zei

Dat zal vast meevallen. Rinke kreeg een jolig 'tot over 3 weken!' nageroepen door een moeder toen hij de kinderen weer op de fiets zette. 't Was dus best gezellig geweest.

Caroline zei

Wij waren er aan uit hoor; prikken die hap. Kregen het briefje voor meteen de eerste beste maandag. Zaten we die zondag op een verjaardag met wel víer huisartsen....die van mening waren dat...en toen volgde er een relaas over vacinnaties die er te veel waren, eigen weerstand opbouwen en kindertjes die net zo goed aan de gewone griep konden overlijden...Ik heb mijn vingers in mijn oren gestopt en maandag manlief laten rijden. Naar die sporthal. En ik liet het los

quirk zei

Het lijkt me ook een moeilijke keuze.
Ik heb er zelf ook over nagedacht, of ik zou laten enten.
En ik heb niet eens kinderen.
Ik hou niet eens van kinderen (daar gaat de helft van mijn lezers...).
Maar ik vind het wel vreemd dat je er zo serieus over nadenkt en je beslissing uiteindelijk baseert op schaatsen.
Waarmee ik niet de juistheid van je beslissing wil ondermijnen. Ik denk dat er in dit geval geen juiste of foute beslissing is. Je doet het of je doet het niet.

sarah zei

En weet je, de kinderafdelingen in de Belgische ziekenhuizen zullen ook vol liggen, met al mijn eigen kindertjes en die van onze vrienden. Want lijkt het zo maar of prikken we hier in België echt minder?
Het fijne is: niets is verkeerd.
Ik wil absoluut geen prik in mezelf of de kinders, toch zeker niet tegen griep.
Maar ik kan heel goed snappen dat je dat wel wil.
Of het niet goed weet.
Iedereen gelijk dus, hoera!

NOVY zei

@Quirk: Ik vrees dat je mijn licht cynische ondertoon dan hebt gemist. Wat ik wilde aangeven is dat als je er zo serieus over nadenkt als ik (ik denk dat er geen letter is geschreven over de mexicaanse griep die ik niet heb gelezen) je nog geen beslissing kan nemen op basis van feiten, omdat er gewoon geen eenduidige conclusie is, mensen (wetenschappers!) elkaar tegenspreken etc. Dat je dus net zo goed van het weer kan laten afhangen of je het wel of niet doet. Of van schaatsen. M.a.w. van je gevoel.

Nicoleke zei

Prima argument!

Judith zei

Wij zaten nog wat te twijfelen, maar hebben direct besloten om I. in te enten toen dat werd aangeraden voor huisgenoten van baby's jonger dan zes maanden. Dat maakte de beslissing stukken makkelijker.

Soes zei

Hmmm. Ben ik dan echt de enige??
Geen spuiten voor de bewonertjes van Casa Soes.
Wel vitamine C en D3. :-)
Ik zou niet eens in de verleiding komen om het misschien toch te doen.
No way.

NOVY zei

@Soes: waar was je toen ik je nodig had? Ik wilde ook niet, maar ik bleek de énige in mijn omgeving. En toen ben ik gaan twijfelen. Ook omdat ik geen goed argument kon vinden om mijn gevoel te ondersteunen (ik ben een hoofdmens, een ratio-mens). Dus nu zit die prik erin. En ik denk er maar niet meer al te veel over na.

Soes zei

@Novy, als je overtuigd bent, dan maakt het niet uit wanneer je de enige bent, die het niet doet. Er zijn legio argumenten om het niet te doen. Blijkbaar was je dan toch niet overtuigd genoeg...
En daarbij: ik ga niemand proberen te overtuigen, want dat wordt ook weer als strontvervelend ervaren.
Niet dan?

NOVY zei

@Soes: ik was ook helemaal niet overtuigd, ik was juist heel onzeker! En daardoor dus beïnvloedbaar. Wat ik sowieso wel ben, beïnvloedbaar. Meer dan ik zou willen.