zondag 29 november 2009

BMI 13,78

We werden in de nacht van vrijdag op zaterdag wakker van Bo, die bij ons in bed kroop. Met buikpijn. En niet zo’n beetje ook, ze lag te kronkelen en te kreunen van de pijn. Alweer: vorige week gebeurde precies hetzelfde. Toen was ik in onmiddellijke staat van alertheid: Buikpijn? Wat voor buikpijn? Heeft ze een buikgriepje? Blindedarmontsteking? Maar nee, geen van beide; ze moest niet naar de wc en de pijn zat niet rechtsonder, maar in het midden, rond haar navel. De volgende ochtend was de pijn over en ik was het ook meteen weer vergeten, eerlijk gezegd.
Maar nu was het dus terug, precies hetzelfde.
Nou is Bo altijd al een buikpijn-kind geweest. Als er iets is, iets spannends, dan klaagt ze over buikpijn. Als ze ergens tegenop ziet: buikpijn. Maar dan wel altijd gewoon overdag. Dit nachtelijke ding was iets nieuws.

Nadat we hadden geprobeerd de pijn weg te masseren en wat in de weer waren geweest met een warme kruik gaf ik haar uiteindelijk een paracetamol, waarna de rust wederkeerde. Maar ik kon de slaap niet meer vatten. Deels kwam dit door Loïs, die inmiddels ook bij ons lag, en die de schattige maar irritante gewoonte heeft om in haar halfslaap voortdurend zachtjes aan mijn haar te trekken. En dat slaapt erg lekker, kan ik u vertellen. Not.
Maar ik lag ook een beetje te piekeren.
Wat was dat nou met die buikpijn?
Toch spanning? Jemig, toch niet voor Sinterklaas?
Of is er iets aan de hand op school? Is ze zenuwachtig voor haar spreekbeurt?
Hee: wat had ze eigenlijk gegeten die dag?
Ik zag weer even voor me hoe ze verveeld met haar vork had zitten prikken in haar avondeten.

De volgende ochtend vroeg ik: Zeg Bo, had jij vannacht niet gewoon hónger?'
‘Neuj.’
‘Weet je dat zeker? Eet jij eigenlijk wel genoeg?’
‘Jaha.’
Ik keek naar ons meisje in haar pyjama. Mager meisje. Dat is ze altijd geweest: lang en dun. Net als haar moeder.
Maar wat ze toen zei.
‘Ik wil niet zoveel eten want ik wil niet te dik worden.’

Mijn nekharen vlogen overeind. En die van Henk waarschijnlijk ook, want zijn stem schoot uit: ‘Dik!? Je bent vel over been! We kunnen je ribben tellen! Wie heeft je dát wijsgemaakt?’
En ik dacht: Mijn god, hebben we iets gemist? Had ik beter op moeten letten? Ze neemt de laatste tijd best vaak een volle broodtrommel mee terug naar huis....
‘Is er misschien iemand in je klas, een vriendinnetje dat zichzelf te dik vindt? ‘ vroeg Henk.
‘NEE! NIEMAND!' schreeuwde ze en rende weg, over de overloop naar haar oude kamer. ‘ALLEEN IK!’
En met een BAM was de deur dicht. Henk en ik keken elkaar in verwarring aan. Is dit onze dochter van zeven? Onze spillepoterige, sprieterige dochter van zeven? Vanwaar deze totaal overtrokken reactie? Wat is hier aan de hand? Eetstoornissen komen toch nog niet voor op zo’n jonge leeftijd? Hoop ik?
Hoe kómt ze aan die ideeën? Niet van mij: ik heb eerder omgekeerd-anorexia: ik weet heus wel dat er nu, anderhalf jaar na mijn laatste zwangerschap, nog steeds ruim vijf kilo aan overtollige vetrolletjes op mijn lichaam zit, toch zie ik in de spiegel altijd gewoon mijn eigen slanke ik. (Hmm, nu ik hier zo over nadenk: das dus net zo goed geen reëel zelfbeeld.)

Het is overigens niet zo dat ik me nu ineens grote zorgen maak, hoor. Ik ga er voorlopig maar vanuit dat het een fase is. Of misschien dat ze het ergens heeft opgepikt (televisie?) en het gewoon zegt uit effectbejag - zeer wel mogelijk ook, Bo kennende. Maar ik ben wel op mijn qui-vive. En ik ga mijn uiterste best doen om - heel subtiel en voorzichtig - deze rare gedachten zo snel mogelijk de kop in te drukken.
Te dik. Tss.
Klik.

18 opmerkingen:

Joeltje zei

Ik denk niet dat jij iets gemist hebt, je pikt het nu juist heel goed op. Ik zou er wel heel alert op blijven want tegenwoordig zien we dit op steeds jongere leeftijd gebeuren. Waarmee ik je dus niet gek wil maken, maar ik hoop dat je m'n punt begrijpt.

Irène's wereld zei

Jeetje zeg, het arme kind wordt pas 8. Goed dat je er bovenop zit hoor. Ze is nog veel te jong om zich over zulke zaken druk te maken.
Hopelijk is het inderdaad een fase waar ze vanzelf (en wellicht onder wat ouderlijke dwang) weer uit geraakt. Het schaapje.

sandra zei

Onderling jutten die meisjes elkaar op veelal naar aanleiding van die topmodellenprogramma's. Ik heb dit ook meegemaakt met mijn dochter, een meisje van toen 9 jaar die dieeten besprak met vriendinnetjes. Ik heb dit toen ook doorgegeven aan haar lerares op school, zodat die ook wist wat er speelde in de klas. En ik heb haar 100.000 keer verteld dat ze mooi is zoals ze is en dat die modellen allemaal veel te mager zijn, dat een gewoon mens zo niet kan leven. En ja het was maar een fase, ze was slim genoeg om het los te laten en is nu 12 jaar oud, een pracht puber, niet dik en zeker niet mager, en zit goed in haar vel. Dus hou het wel in de gaten, en dan zal het bij haar ook wel overwaaien.

sanneke zei

Och mijn hemel, arme Bo. En wat moet dit vreselijk naar voor jullie zijn om te ontdekken dat jullie dochter zo over zichzelf denkt. Maar gelukkig, jullie ontdekten het in elk geval en kunnen er nu iets mee gaan doen.

Ik las van de week dat meisjes tegenwoordig vanaf 3 jaar al vaak bezig zijn met de vraag of ze te dik zijn. Verbijsterend.

Toet zei

Oeh men, is toch best heavy shit. Excuse my language. Hoop dat het inderdaad meevalt allemaal. Kan me je zorgen voorstellen. Let's hope dat het maar een minifase is van die minimensje van jullie!

Natasja zei

Herkenbaar, Anne zegt dat ook wel eens. En die is, zoals je weet, net als Bo vel over been. Ik weet ook niet goed wat ik er mee moet behalve natuurlijk te blijven benadrukken dat het beslist NIET zo is.

Nicoleke zei

He bah.
Dan schrik je inderdaad wel even!
Ik hoop inderdaad dat het maar even een fase is.

Door zei

Jeetje, ik kan me voorstellen dat je je zorgen maakt.

Nicole zei

Herkenbaar, die moederlijke zorgen! Ik kan me voorstellen dat je er alert op blijft.

En wat betreft je eigen lichaamsbeeld: dat klinkt geweldig! Lekker zo houden.

quirk zei

Ik zou zeggen: in de gaten houden maar niet teveel bovenop zitten. Je wil tenslotte niet dat ze het beter gaat verbergen ALS het echt zo zou zijn. Maar het kan inderdaad goed gewoon een fase zijn hoor. Ik vond mezelf op de basisschool ook een tijd te dik, terwijl ik het magerste sprietje van de klas was. Bij mij is dat ook gewoon overgewaaid, dat gaat bij Bo vast ook zo.

NOVY zei

Volgens mij vindt Bo zichzelf helemaal niet te dik, maar weet ze juist dat ze dun is, merkt dat andere kinderen dat mooi vinden en wil ze dat vooral zo houden. Zoiets.
Ik maak me ook geen zorgen, maar blijf wel alert.

Géke zei

Nou is het wel zo dat bij kinderen de pijn bij blindedarm ontsteking rond de navel zit.

NOVY zei

@Géke: werkelijk? Das goed om te weten. Hoewel: ben achteraf wel blij dat ik dat nog niet wist. :)

Limoentje zei

Jee, zo'n uitspraak is wel écht even schrikken.
Hopelijk waait het over.

Anoniem zei

:O

ik kan niet begrijpen dat u hier zo makkelijk op reageert! Toen ik een BMI had van 13 lag ik in het ziekenhuis aan een sonde slang en hartbewaking, als ik nog iets zou afvallen kon ik ieder moment een hartaanval krijgen. Een BMI van 13,78 is écht heel erg gevaarlijk!
En ja, eetstoornissen op zo'n jonge leeftijd komen wel degelijk voor (helaas!) kijk hier maar eens naar:
http://www.youtube.com/watch?v=FJO_rCkxA9E
Pijn rond de navel kan ook ontstaan doordat je gewoon zo dun bent, fragiel en daardoor natuurlijk ook veel vatbaarder voor welk virus dan ook. Ik hoop dat u het wel serieus neemt, zeker als uw dochter dit soort uitspraken doet! Gezien haar BMI, bewegingsdrang, het weinige eten en de manier waarop zei reageert als u haar erop aanspreekt. Dit klinkt mij namelijk zo bekent in de oren! Ik werd op mijn tiende opgenomen in het ziekenhuis voor anorexia nervosa maar dat was toen zeker al een aantal jaren aan de gang! Ik ben zelf ook altijd mager geweest maar kwam toen toch iets aan en dat schrok mij af. Ik wilde dun blijven en zag dat beetje groeien direct als 'dik worden' zo jong als ik was. Het heeft mijn jeugd verpest dus astublieft! pak dit serieus aan.

sterkte,
Eefje

NOVY zei

@Eefje: Weet je, een BMI van (bijna) 14 is voor kinderen helemaal niet zo heel laag hoor. Vanaf 14,15 heet het: normaal gewicht. http://www.zuivelonline.nl/pagina/968/test_uzelf_of_uw_kind!_test_uw_kind!_bmi-meter.html

Anoniem zei

het gaat niet alleen om het gewicht maar ook om de manier waarop ze reageert. maar hoe gaat het nu met hhaar? u bent de moeder dus u kunt dit zelf het best inschatten. hoewel mijn moeder daar flink in gefaald heeft.

Eefje

NOVY zei

@Eefje: Volgens mij gaat het heel goed.