Aan de regenbroekspijpen dan, anyway.
En over janken gesproken, wij begroeven gisteren een oude (maar veel te jong gestorven) vriend. En toen ik later op de dag werd uitgenodigd om mee te gaan naar de film, naar Melancholia van Lars Von Trier, dacht ik: Ja. Ik dacht: Lars von Trier, dat is ellende, drama, zachtjes meesnikken in een donkere bioscoop.... Ik dacht: dat is precies waar ik aan toe ben met mijn ogen toch al in de huilstand.
Maar dat viel een beetje tegen, er viel eigenlijk niks te huilen. Wel was het zo verontrustend dat ik tijdens de aftiteling in een hysterische lachbui uitbarstte.
A beautiful movie about the end of the world
Morgen weer vrolijks. Iets over de langpootmug, misschien.
5 reacties:
Ik hoor het al. Ik loop achter. Ik zag Melancholia en ook 'Pina' nog niet (al was ik dat wèl van plan). Weet zelfs niet wat dat 'woordfeud' is.
Er is troost Novy, zaterdag is er mooi weer voorspeld, dus scheur die broek maar van de billen van de zomer, het is nog lang geen winter!
Als de emotie er maar uitkomt! Hysterisch lachen mag best!
Niet meer huilen hoor, morgen mag je je korte broek weer aan.
Oh, en je was niet bij de Intergalactic Lovers 3 voor 12 sessie, maar Lara hield tussen de liedjes door spreekbeurten als 'De dolfijn, ik wil hem terug in alle wereldzeeen.' Erg grappig. Dus kom maar op met iets vrolijks over de langpootmug!
maak je geen zorgen, Novy. Volgens mij valt er nog héééél wat meer te vertellen over langpootmuggen dan wat er bij mij in stond. Nu ik eraan denk... ze had toch maar een gastrolletje?
Maak ze in jouw verhaal hoofdrolspeelster!
Een reactie plaatsen