dinsdag 27 september 2011

Doperwt

‘Novy, jij hebt echt de aandachtsspanne van een doperwt,’ zei iemand op vakantie tegen me, op een overvol terras. Onmiddellijk begonnen mensen bij te vallen: ‘Ja Novy, je bent echt verschrikkelijk!’
Twee tellen was ik van mijn stuk gebracht en toen moest ik heel hard lachen. Want het is zo ontzettend waar!
Ik bén verschrikkelijk. Ik onderbreek mensen midden in hun verhaal om zelf iets belangwekkends te vertellen, of richt zomaar ineens mijn aandacht op iets of iemand anders. En meestal heb ik dat niet eens door. Maar ja, zo is het: altijd aan een half woord genoeg. En door.

Als ik in deze tijd kind was geweest had ik hoogstwaarschijnlijk het stempel adhd gekregen. Of add in elk geval. (Want hyperactief ben ik alleen maar eh.. soms.)
In plaats daarvan hebben ze op de lagere school maar wat met me doorgeploeterd, zonder rugzakje of PGB of whatever, tot ze me na 6 jaar eindelijk naar buiten konden schuiven met een Mavo-advies in mijn eindrapport. (Wat ik overigens niet opvolgde, want hé: naast concentratiegestoord ben ik gelukkig ook zeer eigenwijs.)

En toch, weet u, ik ben d’r niet van. Van al dat gestempel en gediagnosticeer en dat in hokjes gestop. Eigenlijk. Het lijkt me dat het vooral makkelijk is om je achter te kunnen verschuilen. ‘Ja sorry, ik heb mijn huiswerk niet gedaan, want ja, ik heb adhd hè.’ Hoewel – voor u nu massaal over me heen valt - ik er natuurlijk geen verstand van heb en het in bepaalde gevallen vast heel zinvol kan zijn.
Wat ik eigenlijk bedoel is: ik ben blij dat ik nooit zo’n stempel heb gekregen.
Adhd? Ik? Nee hoor. Ik ben gewoon nogal chaotisch en snel afgeleid. En soms een beetje druk.
Zo is mijn karakter.





(Grijns)

17 opmerkingen:

LEHTI zei

"Als ik in deze tijd kind was geweest had ik hoogstwaarschijnlijk het stempel adhd gekregen."

Hier is er nog zo één. Sterker nog, ook nu ik geen kind meer ben, krijg ik af en toe te horen "zou het kunnen dat jij...." Precies, dat zou zomaar kunnen.
Wees er maar trots op.

Ik wordt opeens erg nieuwsgierig naar mijn rapporten. Waar zouden die zijn?

Irène zei

Hahaha, 'a hand full'. Dat past wel bij jou volgens mij.
En die laatste juf, die moet leren niet te vlekken op rapporten. Pûh!
;-)

Limoentje zei

Van opbouwende kritiek hadden ze toen ook nog niet gehoord... Zijn wel heel harde woorden.

Manon zei

Lekker zo blijven, je bent hartstikke leuk zo.

T zei

Heel leuk !

twistmom zei

Ik heb er wel verstand van, van adhd en dat soort zaken. Maar ik vind evengoed dat je gelijk hebt.

Mammalien zei

Leuk, die rapporten...

Dus het komt tóch goed met kindjes die af en toe eh... niet helemaal opletten?!

Daan zei

grijns

Herma zei

HaHa! Ik zie nu inderdaad nog wel eens Novy's van vroeger op school van Nona rondlopen! (En ook Herma's trouwens.)Een voordeel van al die diagnoses is dat kinderen misschien iets minder het gevoel krijgen dat zij de enige freak in de klas zijn. Die rol gaat naar de "normale" kinderen, these days.

Herma zei

Onze namen in meerfout...

sanneke zei

Een snel afgeleide doperwt ben je dus. Ik vraag me echt af hoe dat er nou uit zou zien op mijn bord. Tof, die rapporten en tjonge, maakte je het echt zo bont of had je krengen van juffen?

Anita zei

hahaha, ik praat ook beslist te veel ;) en ben ook regelmatig afge... he, een doperwtje.. lekker!!!

x

Inge zei

Leuk om terug te lezen lijkt mij. Ik wordt ook spontaan benieuwd naar mn rapporten.

Tja, zo kreeg onze zoon eens te horen het vreselijk was dat hij iemand geduwd had, dat hij dat deed doordat hij geslagen werd dat was niet relevant want dat jongetje had nou eenmaal Adhd dus daar hoorde slaan bij... :-(

Anoniem zei

hahaha, geweldig! en zo vreselijk herkenbaar :-). Zo kan ik me een zinnetje op een van mijn rapporten nog herinneren: "en het rebbeltje staat maar niet stil"...
Maareh, blijf maar lekker zo als je bent!

Anoniem zei

Dat hele idee van achter de diagnose schuilen, dat is mij een doorn in het oog. "Ik kan het niet lezen want ik ben dyslectisch"..Ja nou en? Dat betekent dus dat je harder je best moet doen en meer moet oefenen dan anderen. Dat betekent niet dat iedereen jou alles moet gaan voorlezen, want dan leer je het nooit natuurlijk...

Anoniem zei

Weet je nog hoe ik je noemde op de boot richting Pampus? Geen doperwt.

Een enfant terrible.

Maar wel een hele leuke en lieve en gekken. En daar hou ik van.

stay the way you are, babe!
Liefs Muts Moon

Susy zei

Goh.
Ik dacht; reageer hier even. ;)

Ja joh, hee.
Ik stond bekend als de giller.
Ik krijste graag.
Gewoon, omdat het kon.
Gelukkig ben ik nu een stuk rustiger.




Hm.
Tijdens mijn volwassen leven komt er altijd een moment dat mensen (collegae, vrinden, familie) vragen of ik nooit moe word van mezelf.
En vorige week vroeg ik datzelfde aan mijn mannelijke kloon Tijl.
Maar dat is niet zo.
Wij, De Drukke, worden nooit moe van onszelf.

Maar leuk logje!
Wellicht dat ik het eens steel.