woensdag 20 mei 2009

Een jaar geleden

Dinsdag 20 mei 2008

Lief kindje in mijn buik, lieve Loïs,

Morgen is onze grote dag, morgen ga ik je op de wereld zetten. Hoe ongelofelijk spannend is dat!
9 maanden heb je in mijn buik gezeten, ik heb je gevoeld onder mijn hart, ik heb door mijn huid heen je hoofdje en je rug geaaid, ik heb met je voetjes gespeeld....en morgen mag ik dan eindelijk naar je kijken, je in mijn armen houden.
Lijk je op je grote broer en zus, of ben je misschien heel anders? Het is gek: ik kan me nu geen voorstelling van je maken maar ik weet zeker dat ik je meteen zal herkennen.

Ik heb nog twee wensen. Ik wens dat je het laatste stukje van je reis goed doorstaat en ik wens dat je gezond bent.

Klein meisje, ik hou van je......tot morgen!




Dit schreef ik, precies een jaar geleden. Ménmén wat was ik zenuwachtig. Heel gek hoor, zo’n ingeleide bevalling: nog 6 nachtjes slapen, nog 5 nachtjes slapen, nog 4 nachtjes slapen...aftellen zoals ik niet meer had gedaan sinds de dagen voor mijn tiende verjaardag.

Na twee horror-bevallingen met het nodige scheur- knip- en trekwerk was mijn bekkenbodem niet meer echt om over naar huis te schrijven in hele goede staat. Daarom werd al vroeg in de derde zwangerschap besloten dat ik een keizersnee zou krijgen. En dat vond ik, zacht gezegd, een prima idee.
Maar u weet, misschien wel uit ervaring, hoogzwangere vrouwen zijn altijd een beetje eh.....vreemd. Of wat zei Henk ook al weer? Zo gek als een deur. Hoe dan ook, toen de gynaecoloog een week voor de geplande keizersnee-datum, na hernieuwde inspectie van bovengenoemde bekkenbodem, opperde dat ik – mits ik het zelf zag zitten – ook wel ‘gewoon’ mocht bevallen, riep ik: “Ja, dat doen we!”
Henk daarmee de schrik van zijn leven bezorgend. Want die zag zichzelf al helemaal relaxt in de O.K. staan, met een mondkapje en zo’n kekke blauwe badmuts.
Maar helaas. Deze vrouw. Ging. Voor de derde keer. Baren!
Ingeleid, dat wel. En gewoon op de datum die al vaststond voor de keizersnee, met 38 weken en 2 dagen.

En toen dus, die laatste dag. Ik wist echt niet hoe ik die door moest komen. Ik maakte nog wat foto’s van mijn buik, pakte drie keer opnieuw mijn koffer in, deed mijn best om niet kattig te doen tegen iedereen die me succes kwam wensen (want ik – sukkel – had natuurlijk de datum rondgebazuind) en ijsbeerde voornamelijk door het huis met mijn ziel onder de arm. ’s Avonds kon ik mijn gevoelens enigszins kanaliseren en schreef mijn, summiere, ‘brief aan ongeboren kind’.

De volgende ochtend – B-day – brachten we Bo en Merlijn naar de buren en reden naar het ziekenhuis. “Hallo,” giechelden we, op de afdeling aangekomen, “we hebben nog niet ontbeten.” Waarop de verloskundige zei: “Weet je wat, we breken eerst even de vliezen, dan brengen we jullie lekker wat boterhammen en koffie, en daarna doen we die truc met het infuus.”

Zo gebeurde. Vliezen breken (oeh, eng), ontbijten, infuus.
Kletsen, wachten, wee. Wee? Ieieieieieie!
En om 3 voor 12, na een 'modelbevalling', die vanaf het aanleggen van het infuus precies drie uur heeft geduurd, (natuurgeweld, oerkracht, etc.) kwam Loïs ter wereld.

Weet u wat ik doe, ik laat u mijn lievelingsfoto zien.





“Wat gek,” zei iemand, “je kijkt helemaal niet vertederd naar je kindje.”
Nee, hier net even niet, nee.
Maar ik weet nog precies wat ik voelde toen ik daar zo achterover lag, met het prachtige roze kind in mijn armen.
Ik voelde me geweldig. Onoverwinnelijk. Sterk. Trots. En ultiem gelukkig: al mijn wensen waren vervuld.

22 opmerkingen:

Door zei

Wat een prachtig verhaal, Yvon!
Ontroerend. Hoe blij ben je dan he? Heerlijk.
Voor morgen, een hele fijne dag.

Jeanette zei

Mooi!

Morgen een hele mooie fijne en gezellige dag op de allereerste verjaardag van je jongste.

Natasja zei

Tranen in mijn ogen. Wat schrijf je dat weer prachtig.

Soes zei

Móói die foto!
Ik vind hem ook prachtig.
En heel toevallig, ik werd ook met 38 weken en 2 dagen ingeleid voor een natuurlijke bevalling van de tweeling.
Ik zat nog potdicht, tot mijn verbazing, maar ik kon het gewicht van de buik niet meer tillen.

Ilse zei

Prachtig verhaal en mooie foto....en wat lief dat stukje wat je schreef de dag ervoor, tranen in mijn ogen....
gefeliciteerd voor morgen!

Nicoleke zei

Mooie brief.
Mooi logje.
Mooie foto.
Mooie dochter.

Alvast proficiat en een paar dikke zoenen!

Vita zei

Wat een geweldige foto! Helemaal "moe maar voldaan!"

Mammalien zei

Supergevoel he, zo'n versgeperste baby in je armen!

Gefeliciteerd morgen en fijne dag!

Toaske zei

Oh wat een mooi stukje. En wat een supersnelle bevalling uiteindelijk.
Ik vind de foto juist prachtig. Je ziet dat er een ontlading heeft plaatsgevonden.

Heb ook zo'n soort foto. Alleen heb ik op die foto mijn hoofd in mijn nek 'gegooid' en laat ik alle stress door mijn getuite mond komen. Heel apart, die foto van mij.

Voor morgen, heel veel verjaardswensen!

MaMarije zei

Mooi verwoord! En een hele mooie foto!
Inderdaad prachtig, zo'n wonder op eigen kracht op de wereld zetten, en dan de totale ontlading erna. Een moment om voor altijd vast te houden.
Hele mooie dag morgen toegewenst!

Cisca zei

Bevallingsverhalen zijn altijd zo bijzonder om te lezen.
Vast gefeliciteerd voor morgen. 1 jaar alweer. Sinds ik moeder ben, weet ik dat het cliche 'de tijd gaat zo snel voorbij' echt waar is. Geniet ervan morgen!

Caroline zei

* zucht* mooi......kippenvel. Omdat het zo herkenbaar is. Omdat het zo'n onvoorstelbaar wonder is. Prachtige dag gewenst morgen!

sanneke zei

Mooi, Yvon. En wat lijkt me dát raar, zo'n geplande bevalling, dat je vantevoren al zeker weet wat de verjaardag van je kind gaat worden. Je hebt een mooie dag uitgekozen, 21 mei. Maak er een fijne dag van morgen!

Susy zei

Mens, wat zéik je nou over geen reacties!
Maar hier ben ik. Dan eindelijk!
En wát een mooi stukje!
En wat ben jij eigenwijs.
En wát een mooie foto.
Ik vind je helemaal niet eng.
Maar juist heel mooi.

Maar je kijkt wel een beetje grumpy..;)

toetje zei

Mooi zeg......

Joeltje zei

Lekker origineel ben ik. Maar wat 'n verhaal...ik zit hier midden in de nacht met tranen in de ogen. En dat komt écht niet door teveel Baileys..
En wat ben jij 'n knappe vrouw om te zien (ik had geen beeld bij jou dus vandaar dat ik het even zeg. Want dat was 't eerste wat ik dacht). Het tweede wat ik dacht was "prachtige foto".
Ik heb ook zo'n soort foto. Drie uur na de baring. Zag ik hem de eerste keer weer terug (hebben me anderhalf uur gehecht en de eerste anderhalf uur was ik niet eens aanspreekbaar..kun je je voorstellen). Die foto staat op m'n nachtkastje. Prachtig.
En PROFICIAT!!!!

Linda zei

mooi hoor, een supergave foto ook!

Anoniem zei

Snif, snik.
Prachtvrouw, prachtbaby, prachtverhaal.

Luf you!
Liefs Muts Moniek

Aagje zei

Jeetje, wat stoer zeg om het dan maar nog een keer te doen! en wat ben je mooi!! Ik vind het een hele mooie foto, schitterend!
En veel plezier morgen met je kleine, grote meisje!

Pauline P zei

Mooi!
Ik heb inderdaad ook zo'n foto, van dat Tommy een paar minuten oud is. Maar ik zie er lang niet zo goed uit als jij!
Het gevoel dat je beschrijft herken ik wel trouwens. Gelukkig maar...

sanneke zei

Gefeliciteerd met je dreumesje!

Anoniem zei

Hello Therе. I dіscoνered yοur blog the usage
оf mѕn. This is a veгy well writtеn article.
I will maκе surе to bookmarκ it and come back to lеarn extга of your useful infо.
Thank you foг the post. I'll definitely comeback.

my web-site ... similar internet site