dinsdag 2 maart 2010

Buikpijn - een vervolg

De dagen van Bo staan momenteel weer in het teken van de buikpijn. Zo zielig, vind ik het.
En ik weet het ook inmiddels echt niet meer. Spanning? Dingen op school?
Nee: het gaat goed op school. Ze vindt het leuk, heeft veel vriendjes en vriendinnetjes, niks aan de hand. Dat is het gewoon niet. Volgens mij.
Maar wat dan wel?
De tijd dat ik heb gedacht dat ze misschien te weinig at, is ook voorbij: ze eet juist hartstikke veel tegenwoordig! De hele dag heeft ze honger. En maar broodmager blijven, intussen. Ik vind het raar.
Vandaag zijn we maar eens naar de dokter gegaan. Dat had ik misschien wel al eerder moeten doen, maar ja, het leek me zo’n vage klacht. Ze heeft geen koorts, haar ontlasting is normaal, bovendien komt buikpijn bij kinderen heel vaak voor en wordt er zelden iets gevonden. Het ging ook steeds vanzelf weer over. Tot nu toe dan, want nu is het er bijna continue.
Arm kind.

Na het bezoek aan de huisarts gingen we naar het lab, om bloed te laten afnemen.
(filmpje gemaakt met de camera rechtop: hard habit to break)



Haha, de prikmevrouw vroeg of ik even de arm wilde vasthouden als de naald erin ging. Shit dacht ik, want ik stond al met mijn camera in de aanslag, daar gaat mijn filmpje. Dus ik zei: ‘Nee hoor, dat lijkt met niet nodig. Bo trekt heus haar arm niet weg.’
Wat ik natuurlijk nooit gezegd had als ik dat niet zeker wist.
Ik ken namelijk niemand die zo dapper is als Bo.
Écht niet. (Bij de tandarts staat ze ook bekend als een soort zevende wereldwonder. Tweemaal moest er helaas een kies worden getrokken. De laatste keer was dat nogal een gedoe. Lag ze bijna een uur in de stoel, er moest wel vijftien keer worden bijgeprikt want de verdoving werkte niet goed en vervolgens kreeg de tandarts de kies niet uit haar kaak. Dus dat duurde maar en duurde maar. En terwijl ik als toeschouwer bijkans gek werd, lag Bo daar dus gewoon, gaf geen kik, huilde niet. Om toen ze eindelijk met een mond vol bloed en watten mocht opstaan, iets te mompelen als: ‘nou, dat viel best mee hè.’)
Enfin.


En nu maar hopen dat er iets uit het bloedonderzoek komt.
En nu maar hopen dat er niets uit het bloedonderzoek komt.
En nu maar hopen dat die stomme buikpijn snel weg is en weg blijft.


Het is overigens niet allemaal kommer en kwel: tussen de pijn door is er tijd voor kunstjes: klik

Edit 3-3: Ik moet van Bo ook nog deze link geven. Zodat u kunt zien dat ze het ook zonder hulp kan. Maar dat begreep u natuurlijk al lang.

15 opmerkingen:

sanneke zei

Hè, verdemme, dat leuke meisje hoort helemaal geen buikpijn te hebben, nee!

Herma zei

Da's nie leuk! Hopelijk komt er niks uit en verdwijnt die mysterieuze pijn weer snel naar waar 'ie vandaan kwam!

Susy zei

Hm.
Da's minder.
Kindjes met pijn = stom.

Esther zei

Ja buikpijn. Zo iets vaags. Lucia klaagt er ook over, af en aan. Maar wel zeker 4x in de week. Ook nog nooit iets mee gedaan want ik had dat vroeger ook bij spanning. Maar weet ik veel of het dat is....
Wat een bikkel is die Bo zeg! Lucia stond al te huilen bij de inentingen.

Ilse zei

wanneer krijg je de uitslag?
wat een flinkerd zeg....

Anoniem zei

Heel stoer van bo! Ik ben benieuwd wat de prikmevrouw savonds thuis over je verteld heeft. " Die mevrouw vond het belangrijker om te filmen dan om het kind haar hand vast te houden!"
Haha!
Hopelijk is ze snel beter!!

Liefs Muts Moon

Astrid76 zei

Ah dat is zo irritant, zo'n onverklaarbare pijn. Zeker omdat ze dus juist nogal nuchter is en niet snel klaagt. Want dat verhaal van die kies, wow. En Ieuw. Ik geloof dat ik al jankend in die stoel zou hebben gelegen.

En verder is het nu zo dubbel. Aan de ene kant zou het fijn zijn als ze nu ontdekken waar het van komt. Maarja. Dat betekent dan dus ook dat ze iets heeft. Wat je natuurlijk niet wilt. Sterkte in ieder geval!!

Nicole zei

Goed dat je er naar hebt laten kijken. Nu komt er vast snel duidelijkheid. En van het verhaal over de tandarts begon ik al te trillen in mijn Uggs.

Jacq zei

Jee, die Bo! Wat loopt die relaxed op een bal zeg. Indrukwekkend.

Van die buikpijn is minder. L heeft er ook last van. Al zo'n twee jaar inmiddels. Kronkelend van de pijn, af en toe. Na een jaartje eens richting huisarts, bloedprikken, ontlastingonderzoek. Je kent de riedel. L. blijkt eigenlijk geen vet te verdragen. En dat gaven wij hem wat extra omdat hij ondergewicht had. Wat dus geen zoden aan de dijk zette (want zijn lichaam verwerkt dat vet niet). Waarna wij hem nog meer probeerden vet te mesten. Etc. cirkeltje rond. Tot we dus te horen kregen van dat vet. Sindsdien eet hij zo vetarm als nog verantwoord is. En heeft hij dus nog steeds ondergewicht. Maar minder pijn. Dus toch wat winst.

Hopelijk komt er bij Bo ook wat duidelijks naar voren. Meestal zijn de artsen even vaag als de klachten.

Fijn dat je je prioriteiten goed hebt, trouwens. Qua kindtroosten en logfilmpjesmaken.

Annemiek zei

Wow, wat een bikkel zeg, je dochter. En wat voel je je dan machteloos hè, als moeder, als je kind buikpijn heeft. Sarah heeft het ook regelmatig, maar (even afkloppen) ik heb haar er sinds de voorjaarsvakantie niet meer over gehoord. Ik hoop dat het bij Bo ook snel voorbij is!
Leuke blog heb je trouwens!

repel zei

Ik hoop dat er wat 'eenvoudig oplosbaars' uitkomt! Het is helemaal niet fijn om je zo zorgen te maken om je kind.

Vraagje: hoe is haar stoelgang? Middelste klaagde ook zo over buikpijn en hij bleek zo erg verstopt te zitten...

quirk zei

Bo, je bent enorm stoer!
Met die bal, met dat bloed én met die tandarts.
En ik ga duimen dat het heel snel over is met die buikpijn, of er nou iets gevonden wordt of niet.

Door zei

Wat een stoer meisje! Wat ontzettend rot zeg, die buikpijn. Hoop dat je gauw uitsluitsel hebt.

Anoniem zei

hihi, dat je dat gaat filmen!!!
ik zou a. niet op het idee komen en b. als dat mens vroeg voor de arm vast te houden, mij zou schuldig voelen dat ik spontaan zou ophouden.

Hopelijk komt er niks uit de testen.
Ben ben Bo eens fimpje 2 is ech veel beter! helemaal zonder hulp, en zonder tong haha, ik vind het knap.

Manja

Toaske zei

Nou, hopelijk is het niets of mocht het iets zijn, dan in ieder geval een kleinigheidje.

Stoer zeg, ballopen!