woensdag 23 mei 2012

Kroketten

En? Is uw borst nat? Ik denk het wel hè, met dit weer. Want poeh, wat is het warm. En ik weet niet wat u vindt, maar ik vind het nogal plotseling.
Ik bedoel: kleren die vorige week nog te koud waren, zijn nu ineens te warm.
Het enige wat je tegenwoordig nog nodig hebt in dit rare land zijn heel veel warme winterkleren en een bikini.
Maar u hoort mij niet klagen hoor. Ik vind het prima zo; het kan mij niet warm genoeg.

We lopen deze week de Avond4daagse, bij wijze van buitenschoolse activiteit.
En de Avond4daagse, als u het mij vraagt, slaat echt he-le-maal nergens op.
In een lange sliert 5 kilometer wandelen, voornamelijk – in ons geval – door de buitenwijken van de stad. En dat dan 4 dagen achtereen. En waarom? Om gewoon. Voor de zomaar. Omdat het leuk is.
En weet u? (En ik besef ineens dat ik dat vorig jaar rond deze tijd ook schreef) het ís ook leuk.
In a way.
Want wat doe je bij zo’n Avond4daagse? Behalve snoepjes uitdelen aan je kinderen?
Praten. Met mensen met wie je in het dagelijks leven eigenlijk nooit praat, maar waar je nu dan toevallig naast loopt. De Avond4daagse, dat is vier keer vijf kilometer vol conversaties. Vluchtige conversaties, want je hoeft je maar te bukken voor een steentje in je schoen en hoppa, je loopt alweer naast iemand anders. Het is eigenlijk een heel ongedwongen vorm van speeddaten.
Soms ontstaan er heel leuke gesprekken.
En soms ook rare gesprekken.
Zo vertelde iemand - toen we het ineens over kroketten hadden gekregen – het verhaal over een vriend van hem, die eens seks had met een Duits meisje op het strand. Op een zeker moment, tijdens de coïtus, floept zijn geslachtsdeel per ongeluk naar buiten en belandt, plof, in het zand. Waarop die jongen denkt: nou ja, ik zeg maar niks, ik stop hem er gewoon weer in, ze merkt het vast niet. En hij gaat weer door met waar hij mee bezig was. Roept dat meisje ineens, na een paar minuten: ‘Stop! Stop! Noch mal panieren, bitte!’
Haha. Ja, niveautje, mensen. Vooral leuk is dat deze persoon, de verteller, waarschijnlijk ALTIJD dit verhaal vertelt als het over kroketten gaat. Dat vind ik heel grappig. Dat bijna iedereen wel zo'n hilarisch of schokkend of sterk verhaal heeft dat hij ALTIJD vertelt in een bepaalde situatie.
Wacht, ik doe even zo'n manbijthond-achtige lezersvraag.
Bent u of kent u iemand die altijd hetzelfde verhaal vertelt in een bepaalde situatie?

Ik geloof dat ik maar eens naar bed ga.

Ik eindig met een plaatje.
Van het onweer dat niet kwam.


11 opmerkingen:

LEHTI zei

Dat onweer, waar ik vanaf het balkon naar tuurde, kwam niet verder dan een beetje kreunen in de verte. Er zat vast niet genoeg zand in de lucht of zo. (ja god, sorry hoor, jij begint) Ik at gelukkig ander vlees vanavond. En liep gelukkig ook niet mee. Nou ja, gelukkig, ik was tot laat aan het werk. Niet eens in bikini. Slaap lekker.

Herma zei

Jarenlang kwam tijdens verjaardagen in de familie het toilet van een of andere oom ter sprake, en dan met name het feit dat het ding in een hokje in de tuin stond. Vroeger. Stefan heeft daar op een goed moment zeer doeltreffend korte metten mee gemaakt. Toen er op zeker moment een andere anekdote op tafel kwam die ook al een flinke baard had, zei Stefan: jaja, en oom dinges z'n plee stond in de tuin! Waarop mijn schoonzusje en ik ons bijna verslikten in onze soep en de slappe lach kregen, waarmee we Stefan enigszins in verlegenheid brachten, overigens. Maar het verhaal van het toilet van ome dinges is daarna nooit meer voorbij gekomen op verjaardagen!
Zelf moet ik trouwens, altijd als we een bepaald plaatsje in de Ardennen passeren, even melden dat die-en-die daar altijd gingen skieen. Dat is inmiddels een running gag geworden, trouwens.

Daan zei

wilt u niet zo beeldend schrijven, dank u

hoe krijg ik in hemelsnaam het beeld van die gepanierde eh ... kroket van mijn netvlies

NOVY zei

@Daan: Je hebt helemaal gelijk. Sorry. :)

Fienke zei

Mens, mijn avond4daagses verbleken bij die van jou!

Door zei

Ik had zojuist besloten om niet meer mee te doen met de Avondvierdaagse. Nu breng je me weer aan t twijfelen:)

Siem zei

Ik weet niet of ik morgen mijn vrijdagse kroket nog lust...

Vlijtig Liesje zei

Hier kwam het onweer gelukkig wel!

Anoniem zei

Krijg ik me toch enórme trek in kroketten nu! *kuch*

nicoleke

Inge zei

Leuk avondvierdaagse. Wij lopen er over een paar weken twee. De 5 en de 10 km. En ik heb ze vroeger ook jaren gelopen al deden wij alleen de 10 dus liepen waarschijnlijk ook niet vanaf dat we kleuter waren. En ik lust nooit meer kroketten. Dank!

Laura zei

Ja zo hebben wij het Vietnamese loempiaatje. Toen wij nog in Groningen woonden liepen wij vaak over de brug bij de oude en nieuwe ebbingestraat. Daar was een luxe kraam van een mannetje dat Vietnamese loempia's verkocht. Gerard vertelde elke keer weer dat de goede man vroeger een heel eenvoudig stalletje, maar dankzij de goede omzet heeft hij kunnen investeren in een luxe marktkraam. Imiddels is Vietnamees loempia de gevleugelde kreet voor terugkerende verhalen. Ik geef toe het haalt het niet bij jouw kroket.