vrijdag 12 november 2010

Gesodemijter in de reprise


Op zaterdag 14 november 2009 NOVY wrote:


Zonder hier verder al te veel op in te gaan, er is in mijn jeugd nogal creatief met de waarheid omgesprongen. Familiegeheimen, doofpot-affaires, de hele rataplan. Enfin. Toen ik eindelijk de onderste steen boven had en - na een eindeloze reeks therapeutische sessies - de feiten en gevoelens mijnes levens op een rijtje, besloot ik, onder het motto: ‘het leven is al ingewikkeld genoeg zonder verhullingen en omwegen’ dat als ik ooit kinderen zou krijgen, ik nooit tegen hen zou liegen.
De waarheid en niets dan de waarheid!
En ja, het zou best kunnen dat ik hierin volledig ben doorgeslagen, maar so be it.
‘Dat vogeltje is dood, lieverd.’
‘Nee, schat, dat is helemáál geen aardige meneer.’
‘Kindjes komen uit mama’s buik. Door een piepklein gaatje. En dat doet HEEL VEEL PIJN.’
Helder. Duidelijk. Overzichtelijk. Geen gedraai om de hete brij.
Mijn credo: je moet kinderen behandelen als gelijkwaardige gesprekspartners.
Er was alleen één dingetje, één klein onbenullig rood dingetje met een baard en een tabbert an, dat ik over het hoofd had gezien.

Sinterklaas.

Met de Sinterklaas-afgeleiden heb ik onmiddellijk korte metten gemaakt. 'De tandenfee? Nee kind, die bestaat niet. Maar ík wil best een euro onder je kussen leggen hoor, als je dat leuk vindt.' 'De Paashaas? Joh, das gewoon de buurman in een pak met ijzerdraad in zijn oren.'
Maar Sinterklaas zelf, daar kon ik niet omheen. Te groot, in Nederland. Te populair. Te zeer ingebed in de samenleving. En je wilt tenslotte geen spelbreker zijn. Je wilt je kinderen niet moedwillig buiten de groep plaatsen. Nee. Dat wil je niet.
Dus. Van half november totdat de Goede Sint daags na zijn verjaardag weer is afgetaaid (afgetaaitaaid hah-hah) naar Spanje, verkeer ik in een constante staat van wroeging. Een ondraaglijk spanningsveld, tussen een diepgewortelde overtuiging (Must! Tell! Truth!) en het sociaal wenselijk gedrag in deze periode: het spelletje meespelen want-dat-is-zo-leuk.

De tactiek waarmee ik het tot nu toe heb volgehouden? Ik hou me op de vlakte. En van de domme.
Kan het paard van Sinterklaas echt over de daken lopen?’ ‘Ja, dat zeggen ze hè? Ik heb het nooit gezien. Het lijkt mij eerlijk gezegd nogal onwaarschijnlijk.’
‘Hoe weet Sinterklaas altijd precies wat ik wil hebben?’ ‘Ja, dat is knap hè, van Sinterklaas. Je maakt een verlanglijstje en de rest gaat vanzelf!’
En als het te moeilijk wordt (‘Hoe komt Sinterklaas eigenlijk bij ons binnen? (we hebben geen schoorsteen, red.) En kunnen er dan ook dieven binnenkomen?’) hebben we gelukkig Henk nog, met aanmerkelijk minder gewetensbezwaren op dit gebied en immer bereid de vuile klus te klaren: ‘We hebben Sinterklaas onze reservesleutel gegeven.’

Eerlijk gezegd had ik stilletjes gehoopt dit jaar Bo in mijn kamp te kunnen scharen. Gedeelde leugens zijn halve leugens. Zoiets.
Maar nee hoor. Het vijf-decembergebeuren heeft ook voor ons oudste kind nog niets van de heilige glans verloren. Integendeel, blijkt nu het Sinterklaasjournaal is begonnen. Vét in de stress: de stoomboot heeft niet teruggetoeterd naar de tubaspeler op de kade! De stoomboot heeft niet teruggetoeterd! Dat is nog nooit eerder gebeurd! En als de boot nou echt gezonken is? Krijgt niemand dan cadeautjes?
Zucht.
Goed. Nog één keer dan.
Nog één keer; als Bo en Merlijn volgend jaar nog steeds allebei in Sinterklaas geloven zie ik me genoodzaakt naar Grou te verhuizen.



(Dat waar ik vorig jaar al op hoopte - Bo in het complot te kunnen betrekken - is dit jaar inderdaad aan de hand. Ergo, we hoeven niet te verhuizen naar Grou.
Maar het blijft gesodemijter.)

16 opmerkingen:

Laura zei

LOL ik heb er erg om moeten lachen!

Zelf werd ik trouwens heel kwaad toen mijn ouders zeiden dat Sint niet bestond. Niet dat ik bang was geen cadeautjes meer te krijgen, maar - juist - om het feit dat ze tegen me hadden geloden.

De Repel zei

Net als Laura moest ik erg lachen om je logje....ik ben ook extreem eerlijk, maar net als jij: de Sint is kansloos. Die bestaat! (Behalve voor Middenvelder, die was extreem vroeg toen hij het l snapte en hij vindt het reuze stoer om deel uit te maken van Het Grote Geheim)

sanneke zei

Hier ook geen tandenfee of paashaas en eerlijkheid boven alles, maar ja, die Sinterklaas... Ik heb er zelf ook nooit last van gehad dat er over hem gelogen werd, integendeel, het was toch altijd leuk geweest? Alleen nu Jip 7 is begin ik me wel af te vragen hoe lang het nog gaat duren. Ik neem aan dat dit wel het laatste jaar zal zijn, volgend jaar gaan ze immers al lootjes trekken op school.

ChoCho zei

en het is nog wel zooo leuk ;-)

Irène's wereld zei

Maar weet je, hij heeft wel echt bestaan. Sint Nicolaas, de bisschop van Myra. Dus eigenlijk lieg je niet. Is dat even opbeurend!
Prachtig stuk overigens, een van je betere, vind ik. :-)

NOVY zei

@Irène: Dank je. Ik kies mijn reprises zorgvuldig uit :).

Susy zei

haha, ja, ik doe dat ook, merk ik nu.
Het 'Geen Idéé'-gezicht opzetten en hoofdschuddend verbazing veinzen over zoveel onopgeloste mysteries rondom Sint's acties.
Dan voelt het ook of ik niet zo lieg. Ofzo.

Judith zei

nou hier nog een mannetje dat van de week wel bekende dat hijpiet toch wel eng vond....arme vent hij is pas drie dus t duurt nog wel 4 jaar voor hij van zijn geloof af is!

Door zei

Wat een geweldig logje!!! BTW wij hebben kennissen in Grou.

Inge zei

Bij mij geloofd de oudste nog, al denkt hij wel dat er bepaalde onderdelen zelfs aan het Sinterklaasjournaal gewoon verzonnen zijn. Om het wat smeuiiger te maken. En bij ons heeft Sint een soort magische loper die op alle deuren past.

rob alberts zei

Vanuit Harderwijk is de wereld weer overgenomen.
Alle media geven alleen maar dezelfde berichten.
Het zal wel weer!
Vriendelijke groet uit Amsterdam-ZuidOost

yvette zei

gesodemijter, hahaha, geniaal!

Esther zei

Ik lieg idd gewoon niet tegen mijn kind, ook niet over Sinterklaas. op de crèche vonden ze het niet leuk dat ze zei dat Sinterklaas een verklede vent was, maar ja, pech dan. Nu zet ze vol overgave vier laarsen bij de houtkachel en dan zeg ik plagerig: 'Maar er past toch helemaal niemand door dat smalle pijpje?' We halen wel gewoon braaf het stukje wortel weg en doen een stukje chocola in één van de laarzen, dus feest is het toch wel.

Esther zei

Zei ik nou echt 'laarsen'? OMG.

Lehti Paul zei

Je nam je voor het anders te doen dan je ouders, maar om de baardman kan je niet heen? Ik nam me voor het precies zo te doen als mijn ouders, dus niet liegen, ook niet over Sint. En weet je, we zitten hier om de avond liedjes te zingen bij de schoorsteen en de mooiste tekeningen gaan mèt wortel in de schoen. Heerlijk! Zij zien wel dat het steeds dezelfde peen is en ze hoeven niet te vrezen die tekening mee naar Spanje gaat. Sinterklaas is wel míjn feest. Verkleedpartijen, gedichten, pepernoten, de hele rataplan. Maar De Sint, lieve jongens, daarvan zijn er honderden. Net als burgemeesters, dokters en juffen. En het leuke is, ze kunnen zelf ook Sint zijn! Dag Sinterklaasje, dag dag.....

NOVY zei

@Lehti Paul. Ja, het vergt misschien even een andere mindset. Ik moet zeggen, nu mijn oudste dochter iet meer gelooft beleef ik de leukste Sinterklaas sinds jaren. Ik overweeg af en toe mijn zoon (7) ook in te wijden in Het Grote Geheim, maar kan dat dan toch weer niet over mijn hart verkrijgen.
In een volgend leven pak ik het vanaf het begin op jouw manier aan.