Ze heet Ellen Duim, heeft een succesvolle praktijk in Amsterdam en is een fantastisch leuk mens. We leerden haar en haar gezin kennen op een camping in Frankrijk. Ze heeft mijn handen gelezen (een eer, want ze werkt natuurlijk niet op vakantie) en daar sloeg ik stijl van achterover. We zaten aan een picknicktafel op een stil plekje van de camping en ik heb, werkelijk waar, tranen met tuiten gehuild. En dat is nogal wat voor een Novy; als u me een beetje kent weet u dat ik al de slappe lach krijg van yoga.
Ellen staat in het laatst verschenen nummer van het ‘Hoe overleef ik’ tijdschrift, dat Bo tussen haar pakjes vond vanavond. Daarin leest ze Francine Oomens handen. Heel leuk.
Meteen bekeek ik natuurlijk maar weer eens mijn eigen handen.
Nou kan ik niet handlezen dus ik ben veel te kort door de bocht, maar kijk, in mijn hand raken de levenslijn (geel) en de hoofdlijn (rood) elkaar niet. Bij lange na niet. Dat dat zo is weet ik al een hele tijd, omdat me jaren geleden al is opgevallen dat bij de meeste mensen die lijnen samenkomen, zo onder de wijsvinger. Ik had alleen geen idee of dat iets te betekenen had en wat dan, eventueel.
Maar nu las ik dus in dat tijdschriftje van Bo dat als die twee lijnen elkaar niet raken, dat betekent dat je veel ruimte nodig hebt. Dat je er niet tegen kan als je geclaimd wordt.
Nja, dat klopt wel aardig. Ik ben nogal - hoe zeg je dat - solitair.
Dus ik rende net naar boven, om de slapende handjes van mijn kinderen te bekijken.
Ik wist het natuurlijk al: Bij Merlijn zouden de lijnen samenkomen en bij Bo zeker niet.
Nou kan ik niet handlezen dus ik ben veel te kort door de bocht, maar kijk, in mijn hand raken de levenslijn (geel) en de hoofdlijn (rood) elkaar niet. Bij lange na niet. Dat dat zo is weet ik al een hele tijd, omdat me jaren geleden al is opgevallen dat bij de meeste mensen die lijnen samenkomen, zo onder de wijsvinger. Ik had alleen geen idee of dat iets te betekenen had en wat dan, eventueel.
Maar nu las ik dus in dat tijdschriftje van Bo dat als die twee lijnen elkaar niet raken, dat betekent dat je veel ruimte nodig hebt. Dat je er niet tegen kan als je geclaimd wordt.
Nja, dat klopt wel aardig. Ik ben nogal - hoe zeg je dat - solitair.
Dus ik rende net naar boven, om de slapende handjes van mijn kinderen te bekijken.
Ik wist het natuurlijk al: Bij Merlijn zouden de lijnen samenkomen en bij Bo zeker niet.
Het klopte.
Maar bij Loïs.... ? Ik opende haar handje, zag de lijnen ... samenkomen ... en slaakte een zucht van opluchting. En vroeg me onmiddellijk af: Waarom? Denk ik - blijkbaar - dat het leven makkelijker is als je mensen dichterbij laat komen?
Maar bij Loïs.... ? Ik opende haar handje, zag de lijnen ... samenkomen ... en slaakte een zucht van opluchting. En vroeg me onmiddellijk af: Waarom? Denk ik - blijkbaar - dat het leven makkelijker is als je mensen dichterbij laat komen?
25 reacties:
Bij mij komen ze samen, maar ik heb ook veel ruimte voor mezelf nodig... 't klopt ook nooit met mij en dit soort dingen, hee. ;)
@Elise: verpestert.
Jouw handpalm kon de mijn zijn, echt waar!
Het enige dat ik van handlezen weet en heb onthouden, is de angstaanjagende betekenis van de hoofdlijn die abrupt onderbroken wordt. Door een soort ster. En dat dat iets met de dood te maken heeft. Ofzo. Ik heb ze in allebei mijn handpalmen.
Maar verder geloof ik natuurlijk helemaal niet in handlezen.
Bij mij komen ze ook niet samen, het klopt dus wel hoor!
;-)
Bij mij komen ze al samen onder de middelvinger...klopt wel: ik deel mijn ruimte graag.
Bij mij mijlenver uit elkaar :) En dat verbaast me niets. Onderbroken wil trouwens zeggen: een schokkende gebeurtenis.
Ik had begrepen dat als ze ver uit elkaar liggen je avontuurlijk en impulsief bent, beginnen ze samen, ben je wat voorzichtiger ingesteld. Maar ja, wat weet ik van handlezen. Bij mij beginnen ze samen.
Sjonge, is het bij jou niet december?
Met al je logjes?
Andere tijdzone zeker.
Anders moest ik maar tijdelijk naar Groningen verhuizen. Als het daar nog november is. Zeg maar.
Maar goed.
Mijn hand bekeek ik gisteravond bij het licht van mijn iPhone en zag een verontrustende breuk in de levenslijn.
Hmmm. Wat betekent dat, Ellen Duim?
(Geinige naam voor iemand die wat met handen doet trouwens..)
En levenslijn en hoofdlijn komen op een halve centimeter na samen.
Nah. Ik heb wel meer ruimte nodig dan dat.
@Sanneke: volgens mij beginnen de lijnen bij je pols. Dus waar jij beginnen zegt zeg ik eindigen.
@Susy: meid, breek me de bek niet open. Zo druk als ik het de komende weken heb is echt niet normaal. Jouw lijnen raken niet? Was te verwachten.
Goh, de mijne raken ook niet. En dat terwijl ik toch heel erg van het samen ben. Alleen niet met 1 perso...*zwijgt*
En net als Susy ook gebroken levenslijn. We zijn handtwins. Leuk! Samen! ohnee....
Ehm... laten we het Ellen vragen.
Hahaha! Niiiice! Together!
Oh wacht.
Mijn hand schijnt al een partner te hebben. Zie ik nu.
Jammer.
Hoofdlijn, levenslijn.... bedankt voor de uitleg. Volgens Irène wijst een onderbroken hoofdlijn op een traumatische gebeurtenis. En wat als je levenslijn is onderbroken? Of uit een soort van drie stukken bestaat? Ben ik nu een kat?
Links dan. Hm, daar raken ze elkaar niet. Wil ik zeker eenzijdig geclaimd worden of zoiets.
Maar waarom moest je nu eigenlijk huilen? Dat snap ik niet zo.
@LEHTI: van alle rake dingen die ze me wist te vertellen, bij het bestuderen van mijn handen.
Ellen Duim! Briljante naam natuurlijk.
Bij mij komen de lijnen ook niet samen... Wel is mijn hoofdlijn veel duidelijker dan mijn levenslijn. Wat zal dat betekenen..?
Goh, wat interessant! Ik zit natuurlijk meteen te checken, dat snap je. Bij mij komt alles samen:)
Maar ik heb heel veel diepe lijnen (of is dat ouderdom) heeft dat ook wat te betekenen?
En inderdaad, gave naam! Hier een Joop Kist die uitvaartleider is.
Geinig dit. De mijne raken elkaar ook niet. En ruimte heb ik nodig ja. Daarom zijn we vorig jaar ook groter gaan wonen natuurlijk. Hè fijn, zo'n verklaring.
Wat ik wel zorgwekkend vind, is dat mijn hoofdlijn halverwege stopt om vervolgens als een soort ravijn naar beneden te storten. Weet niet, maar ik heb toch altijd liever dat lijnen omhoog lopen.
Nouja, laten we hopen dat t alsnog goed met me afloopt.
@Mimi: of oploopt, dan.
Mmmh, ik ben asymmetrisch! Bij mijn rechterhand raken ze eigenlijk niet en in de linker wel! Daar kan ik wel een mouw aan passen; ik hou heel erg van op mezelf zijn, maar ben er ook achter gekomen dat ik ook anderen nodig heb.
He Yvon, wat een gave blog!
En leuk, al die reacties! Ik zou het liefst iedereen persoonlijk antwoorden, maar dat wordt wel een heel lang verhaal, dus even kort:
voor de volledigheid: de hoofd- en levenslijn beginnen bij de duim, en eindigen onderaan de hand.
Wat @Sanneke zegt klopt, zie mijn minicursus handlezen op de site van Happinez: http://www.happinez.nl/Homepage/Inhoud-per-onderwerp.htm?tag=Handlezen
@Irene: veel te kort door de bocht! gelukkig :)
@Nicoleke: kan zijn dat je teveel in je hoofd zit en niet altijd even goed met je energie omgaat (zou het moeten zien)
Voor iedereen met een breuk in de levenslijn: ik zou me niet meteen zorgen maken, kan van alles betekenen, ik zou het willen zien voor ik er iets over zeg :)
Als er nog vragen zijn, dan hoor ik het wel.
Lieve groeten, Ellen
'dat het leven makkelijker is als je mensen dichterbij laat komen?'
en
'van alle rake dingen die ze me wist te vertellen, bij het bestuderen van mijn handen.'
....maar als je moet huilen als iemand zo dichtbij komt, is dat vast moeilijk. Gelukkig is Lois' handje altijd in de buurt. Die kun met de jouwe mooi vasthouden, voelt vast lekkerder dan ernaar te kijken.
hey wat leuk!
Een reactie van Ellen zelf!
En ik kan me nog vinden in haar verklaring ook...
Van kind af aan vind ik 't al machtig interessant, die lijntjes in mijn handen en waar ze voor zouden kunnen staan. Ik zou er best meer van willen weten. Ik ga dus maar eens even je minicursus handlezen bekijken, Ellen.
@sanneke: er is zojuist nog 1 plekje vrijgekomen in de workshop Wat Bezielt Jou? op zaterdag 17 december in de Kamers, Amersfoort. Dus als je tijd en zin hebt? :) meer info en opgave: www.dekamers.nl (workshop handlezen)
Wat lief dat je aan me denkt, Ellen, maar op de zaterdag wordt lastig. Mijn man werkt dan en om er nou 3 kleine kindjes mee naar toe te nemen... Zou het wel heel leuk vinden een keer met Ief bij je lang te gaan.
Een reactie plaatsen