zaterdag 12 februari 2011

De Vijf



Een van onze grootste 'gezinhobby's' is het voorlezen voor het slapengaan. Dat is, ík lees voor en Bo, Merlijn, Loïs en Henk luisteren. Op het grote bed zitten we, met twee kopjes koffie en drie kopjes thee. We lezen het liefst hele boeken - dus geen korte verhalen - waarvan we dan elke avond een hoofdstuk doen. Of twee, als het korte hoofdstukken zijn. Of drie, als het zo spannend is dat we niet kunnen stoppen.
We begonnen met de volledige Dolfje Weerwolfje serie, grotendeels gelezen tijdens mijn zwangerschap van Loïs, en daarna volgden vele, vele andere boeken. Soms iets minder leuk, maar meestal echt geweldige boeken. Onze laatste titels waren: 'Waarom de walvissen kwamen' van Michael Morpurgo (prachtig), 'Het eiland daarginds' van Paul Biegel (hilarisch en vervreemdend), 'De dode hoek' van Paul van Loon (eng) en 'De Hekstensteen' van Leonie Kooiker (heel leuk).
Soms best spannende boeken, of een beetje moeilijk (we houden ons niet altijd per se aan de leeftijdscategorie), maar leuk voor ons allemaal. Ook voor Loïs, gek genoeg. Ze snapt er natuurlijk weinig van, maar ze is er in gegroeid, ligt er al sinds (voor) haar geboorte bij. Misschien vind ze het wel gewoon fijn om naar mijn stem te luisteren. (En voor als u zich zorgen maakt, we lezen ook wel eens boekjes op haar niveau.)
'Gaan we weer met een nieuw boek beginnen, vroeg Bo tijdens het eten vanavond.
'Ja,' zei ik. Maar welke? En toen kreeg ik ineens een ingeving, haalde de doos met mijn jeugdboeken uit de berging en toverde de volledige serie van 'De Vijf' tevoorschijn.
Wat een jeugdsentiment: George, Annie, Julian, Dick, Timmie....... Kirrin-eiland, mén. Nouja, misschien voelt er niets bij. Dat kan. Was u meer van de Olijke Tweeling ofzo. Of Pitty op Kostschool. Of Snuf de Hond.
Anyway, we begonnen dus vanavond aan de eerste hoofdstukken van 'De Vijf gaan er vandoor'. En het valt me voorlopig nog niet mee, moet ik eerlijk zeggen. Krampachtig probeerde ik de hele tijd uit een soort schaamte voor de ouderwetsheid (of omdat het maakt dat ik me weer zo bijna veertig voel) zinsnedes en malle woorden (ze hebben maar steeds 'schik' bijvoorbeeld) in te slikken, of snel te vervangen voor normaler taalgebruik. Het is allemaal toch wel wat eh..gedateerd. Zo worden ze van het station gehaald met de hittenwagen (de wat?), noemen elkaar jongeheer en jongejuffrouw en na het ontbijt worden de papborden afgeruimd.
Nja.
'Maar straks, jongens, wordt het echt heel spannend!'

24 opmerkingen:

Anoniem zei

Jahaaaa gezellig! Mijn tip: Ronja de Roversdochter.

@AagjeVinex

Frank zei

Ik ga even sentimenteel doen, dus bij voorbaat excuses. Mijn moeder en vader werkten beide als schoonmakers toen ik, mijn broers en mijn zus opgroeiden. Ik sliep samen met één broer op een ieniemienie kamertje (ik denk 2.5 bij 3 meter), mijn zus had een eigen kamertje (net zo groot als die van ons) en mijn andere broer sliep bij gebrek aan kamer op de overloop. Alleen mijn zus had een deur, (omdat ze een meisje was).

Mijn moeder heeft zelf nooit de basisschool afgemaakt, maar ze las ons altijd voor. Later las ze zelfs Evert Hartman (Het Onzichtbare Licht, brr).

Als schoolmeester weet ik dat het tegenwoordig niet veel meer voorkomt. Dat weet ik omdat het ik van de kinderen hoor. Maar vooral ook merk. Kinderen ontwikkelen taalgevoel door het voorlezen.

Ook door ouderwets taalgebruik. Gewoon voorlezen dus. Complimenten.

*sentiment-modus uit*

Frank zei

'het ik' moet natuurlijk 'ik het' zijn. Blijkbaar is dat ontwikkelende taalgevoel nog niet helemaal klaar.

Frank zei

Hm. Ik had het veel sentimenteler kunnen maken. Een soort Trudy's Ashes. Ware het niet dat zulks niet in mijn aard zit. En mijn moeder leeft nog. Damn!

de Brassers zei

Voorlezen is geweldig leuk.
Er zijn zoveel leuke boeken.
Weet je dat veel boeken herdrukt zijn, juist voor het taalgebruik. Dat leest nl. toch wel prettiger dan de oude teksten.
Veel leesplezier met z'n allen.

NOVY zei

@AagjeVinex: Die staat ook nog op het lijstje ja.
@Frank: je mag vaker in de sentiment-modus. Het onzichtbare licht staat hier ook in de kast (De koe had 'het scherp in', dat vond ik zo intrigerend). Tussen Kruistocht in Spijkerbroek en Meester van de Zwarte Molen. En dat taalgevoel van jou hè. Dat moet je nodig eens ontwikkelen.
@Brassers: goh, ja, dat is waarschijnlijk zo.

Herma zei

O, heerlijk inderdaad, voorlezen. Wij doen het ook elke avond en Nona bleek van de week de grootste woordenschat van haar hele klas te hebben. En dat verbind ik dan toch weer trots aan het brave(en gezellige)voorlezen.
En O.M.G. Het onzichtbare licht... 'de koe heeft het scherp in', Novy ik zat meteen weer te huiveren! Was dat ook niet met die hand met een mes erin boven water? Ik vond dat vroeger echt eng. Nona heeft dat een beetje met Dolfje weerwolfje, dus die is even weer op de plank gekomen.
Maar Ronja is inderdaad heel mooi. En natuurlijk het hele oevre van Roald Dahl. Bij 'De griezels' moest ik af en toe zo hard lachen dat ik niet verder kon met lezen. En dan een zeer nieuwsgierig kind in bed: Toe nou! Lees nou door! Ik wil weten wat er nu gebeurt! Hahaha!

Frank zei

Moeders die opscheppen dat hun kind de grootste woordenschat van de hele klas hebben, serveer ik daarentegen met grote liefde het schoolplein af.

Anoniem zei

De Vijf! Die staat hier ook! Heb net van mijn zus de boeken weer teruggekregen. Haar dochter is inmiddels 13 dus dan lees je dat soort flutjes niet meer.
Ik heb ook een hele serie Kitty's. Kitty heeft een geheim, enz. ERrug spannend, like Het onzichtbare licht. (staat ook hier, dacht dat ik de enige op de wereld was die dat boek heeft!)

Liefs Muts Moon

Manon zei

Ik geloof dat ik een tripje naar de vliering ga maken. Daar liggen ook nog wat juweeltjes te wachten!

Keinuki zei

Oh, de Vijf. Die serie las ik ook. Ik verslond die dingen. Nu ben ik geduldig aan het wachten tot mijn ouders hun zolder eens opruimen zodat ik me die doos kan toe-eigenen ;)
(bij voorkeur voor Nova er te oud voor is)

Die heeft trouwens ook echt geen klagen qua collectie. Zowel mijn moeder als ik lezen graag en veel. (en dus ook voor). Dochter heeft een volle boekenkast op haar kamer en hierboven liggen ook nog een heleboel boeken.

Cyriel zei

Ik ben geloof ik tot mijn dertiende of zo elke avond voorgelezen, daarna nam dat langzaam af.
Gelukkig leest J. mij af en toe een stukje voor en ik haar, want met je ogen dicht naar een verhaal of gedicht (latere leeftijd) luisteren, is toch wel behoorlijk betoverend.

Nicoleke zei

Wat gezellig, zo met z'n allen...

Anoniem zei

Zo heb ik net aan Noortje een kinderboek uit mijn tijd voorgelezen. Ik had er zeer dierbare herinneringen aan, maar het was toch een draak van een verhaal. Het boek 'Daarinde' gaat over een een mensenkind dat door draken is groot gebracht. We hebben ons er dapper doorheen geslagen.

Liefs Laura

Herma zei

Oeh, op dat steekje van Frank moet ik toch even reageren. Verder is ze overal de slechtste in, kan zij ook niet helpen, zit 'm in haar beperking, dus ik was eeeven trots op dat van die woordenschat. Dat dat dan onuitstaanbaar overkomt vind ik heel vervelend, en ik zal er nimmer meer over opscheppen, hoor.
(veegt voorhoofd af en hoopt dat ze niet de risee van heel t internet is geworden)

NOVY zei

@Laura: een draak van een verhaal over draken. Dat kon ik bijna niet missen :).
@Herma: Je kent Frank duidelijk nog niet. :). Trek het je vooral niet aan zou ik zeggen en inderdaad: hij kent jouw dochter niet.

Ri zei

Geweldig. Weet dat veel van jouw blogfans hier geen voorbeeld aan hoeven nemen, aangzien zij al voorlezen. Maar de rest van de mensheid kan ik het ten zeerste aanbevelen. Het verrijkt ieders leven.

Het eiland daarginds. Wauw, dat doet me terugdenken aan lang vervlogen tijden. Tijden waarin in een klassikaal gelezen boek zo spannend vond, dat ik hem van de bieb leende om maar te weten hoe het verder ging.

sanneke zei

Hier is Foeksia de Miniheks bijna uit en ik heb horen fluisteren dat er als opvolger een nieuw deel van Dolfje Weerwolfje onze kant uit komt als Nisse jarig is. Fijn. Ik las vandaag ook nog Kijkvogel en Keepvogel voor, dat ik mijn schoonvader cadeau deed. Waah... wat een prachtboek.... het hele verhaal van Mondriaan in woord en vooral in beeld. Schoot telkens vol van de mooie beeldvondsten.
En de Vijf... ik speelde de Vijf met mijn beste vriendinnetje en mijn broertje en met Seppel, de hond van het vriendinnetje. Oké, de vier dus, maar toch leuk.
Toen ik eens ziek was kreeg ik van de buurvrouw een hele wasmand vol De Vijf boekjes. Ik was pas weer beter toen de boekjes uit waren.

Inge zei

Miel heeft onze De Vijf boeken zelf gelezen. En we lazen hem als laatste voor uit Ketelbinkie. Als er iets ouderwets is!

Anoniem zei

Wij zijn bezig om onze jeugdboeken op de overloop in de boekenkast te zetten. Zodat inderdaad ook die gelezen (kunnen) worden. En ja, elke keer een hoofdstuk (of meer, afhankelijk van de factoren die je noemde:)).

Bij mij overheersten de Olijke Tweeling (die staan alleen nog bij mijn ouders) en boeken met paarden en bijbehorende meisjes. Bij mijn man de 'spannendere' thema's. Dus voor ieder wat wils.

Yvette

Door zei

Mooie traditie! Ik herken het wel, ik haalde ooit ook eens heel enthousiast mijn boekenvoorraad van vroeger tevoorschijn. Inderdaad, dat taalgebruik is zó anders!
Ik moet ook weer eens gaan voorlezen. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar geknuffeld van 19:30 uur tot 20:00 uur in het grote bed... (ook leuk trouwens..)

Manon zei

Ik moet nog een keertje reageren. Ik vind het namelijk zo bijzonder dat mijn 9-jarige nog steeds voorgelezen wil worden. Hoe lang zal het nog duren voor ze me met een zucht van minachting haar kamer uit stuurt?

sillie zei

aaaa jeugdsentiment... de vijf..:-) ik vond ze ook zomaar gedateerd en zelfs een beetje saai toen ik ze laatst weer eens in handen had....gek he?

Nicolet zei

oja de vijf! die heb ik ook allemaal en pinkeltje (voor de iets jongere leeftijd dan) geweldig was dat