dinsdag 11 mei 2010

World of Warcraft

Het is hommeles hier in huize Novy.
Nou is dat niet iets waarmee ik u normalerwijze zou lastigvallen, maar het discussiepunt (haha, eufemisme) in kwestie betreft een onderwerp waarover ik graag de mening wil peilen van met name het opvoedend deel van mijn lezers.

Het is kermis hier in Groningen. Meikermis.
Nou zijn er, om het kader even te schetsen, weinig dingen waar ik slechter tegen kan dan kermis (of het moet al Centerparcs zijn). Ik heb sinds een paar jaar dan ook een kermisverbod - ik verpest de sfeer slechts - dus als het kermis is gaat Henk alleen met de kinderen. Met Merlijn, moet ik tegenwoordig zeggen, want Bo mag ik inmiddels in mijn kamp scharen.

Vanmiddag gingen ze dus. Naar de kermis.
Waar Merlijn twee pistolen won.
Het ene exemplaar heeft van die pijltjes met zuignapjes die blijven plakken op het raam en nouja, met enige fantasie kan ik daar nog wel de lol van inzien, maar het andere ding stuit me dus vreselijk tegen de borst. Dat is zo’n vervaarlijk uitziend geval met geluidseffecten: FIRE! gevolgd door peloton-kabaal. Bovendien is het ding voorzien van een laserlampje, om het dood te schieten object goed in het vizier te krijgen.
Terwijl ik stond de koken had ik dus de hele tijd zo’n rood lampje op mijn borst en als het niet op mijn borst zat zat het wel op het voorhoofd van Loïs. En daar krijg ik het dus helemaal van hè.
Ik doe eigenlijk helemaal niet aan principes (principes verstarren slechts, je wordt er inflexibel van, je kunt beter ad hoc beslissen wat je ergens van vindt, blabla) maar hier is er dan toch één: Wapens zijn geen speelgoed, ook al zijn ze dan nep en van plastic.

Goed, zei ik tegen Merlijn, want ik wou ook weer geen spelbreker zijn, ‘je mag er binnen mee spelen, maar niet buiten. Punt uit.’ Ja, het gaat hier wel even om mijn imago. Als ik kinderen met pistolen zie spelen, dan heb ik meteen een beeld bij hun ouders. En, nouja, ik wil gewoon niet die moeder zijn die haar kinderen met wapens laat spelen.
Dus had ik niet allen ruzie met Henk, maar ook met Merlijn. ‘Ik mag ook nooit iets van jou!’ riep hij. En geef hem eens ongelijk. Weet hij veel.
Ben ik te streng? Ik weet natuurlijk best dat het een universeel ding is. Dat kinderen al van oudsher cowboytje en indiaantje spelen en pauwpauw roepend achter elkaar aan rennen, met duim en wijsvinger als pistool. Maar dat vind ik dan toch net weer anders.

Pff. Hoe meer ik erover nadacht, hoe bozer ik werd. Want twee jaar geleden, (vlak voor mijn kermisverbod) toen ik hoogzwanger was van Loïs, gebeurde hetzelfde. Henk liet Merlijn op de kermis een pistool uitkiezen. Waarop ik dus een enorme scène heb staan maken bij die ballenkraam. Hetgeen Henk blijkbaar even was vergeten. (Of misschien heeft hij het destijds op mijn hormonen gegooid?) Hoe dan ook, dat hij vandaag opnieuw met wapentuig thuiskwam, dat vind ik dus geen respect hè mensen, dat trek ik dus bar slecht.

Ik ben in staat om morgen een kat aan te schaffen.
Ja, als er met mijn wapen-allergie ook geen rekening wordt gehouden.


Edit: excuses zijn gemaakt, lucht is geklaard. Henk - pacifist in hart en nieren – ‘zag het probleem eigenlijk niet zo’. Nou, vooruit.
Wel jammer van die kat.

21 opmerkingen:

wilma zei

Groot gelijk... Ik haat dat soort speelgoed. Bij ons thuis dus ook geen wapentuig. We hebben twee jongens en ja dan weet je het wel hè. Het oorlogje spelen zit er toch in als ze met vriendjes op straat spelen. Je doet er niks aan. Maar geen op echt lijkend wapentuig. Een pistool of zwaard van een tak is dan nog het minst erg. Lief is er gelukkig ook erg op tegen. De oudste is dertien en lekkebaardt wel eens bij een zwitsers zakmes en daar blijft het dan bij. Geen messen voor onze puber hoe graag hij het ook wil. Hopelijk is onze invloed voldoende om geen domme dingen te doen. Sterkte

Wilma

sanneke zei

Ik snap je wel hoor, ging ooit over de rooie omdat mijn broertje een tank van lego bouwde met Jip. Een waterpistooltje, dat is me wel wapentuig genoeg.

Toaske zei

Ik ben blij dat ik meiden heb. Die talen niet naar schietgerei. Gelukkig maar, want ik zou me hetzelfde opstellen als jij.

Frank zei

Pff. Zeurpiet.

Ik deed vroeger niet anders.
Met buizen, takken, pistolen
en plantenspuiten.

Ik heb trouwens nog nooit
iemand geslagen of geschopt
en ben heel vriendelijk enzo.

Jij bent een vrouw.
Laat die jongen toch!

NOVY zei

@Frank: Goh. Het is een man-vrouw ding. Dank.

Frank zei

Leuk dat sarcastische toontje.
Sterkte, Henk!

Esther zei

Hum. Op zich zou ik hem lekker laten gaan, maar op zijn zusje richten (en op zijn moeder ook trouwens :)) zou ik ook van door het lint gaan.

Von. zei

Duuk mag ook geen pistolen. Of andere wapens. Of kleding met camouflageprint. Gelukkig denken we er beide zo over. Als hij bij een vriendje is die het wel heeft mag hij er wel mee spelen. Maar niet in dit huis. (waterpistolen mag wel en die zuignapjes ook maar hij mag niet op mensen richten, dat doet hij maar met waterballonnen of na zijn zevende) Streng he?

Judith zei

ik zou er ook absoluut niet blij mee zijn. manlief gelukkig ook niet. die houdt ook niet van kermis. ik wel.

Repel zei

Ik mag helemaal niks zeggen. Ooit was ik heel principieel over speelgoedpistolen en dergelijk agressief speelgoed. Drie zonen later heb ik het opgegeven en ligt het huis vol met pistolen en zwaarden en....

En ik haat het, maar te stoppen is het niet. Dan maar de opvoedkundige methode: wees goed voor elkaar en scheid fantasie van echt...

bien zei

Kan 't ook niet zien, speelgoedwapens, en zeeeeker niet richten op je zusje!! Zei ik schijnheilig; mocht vroegah niets liever doen dan op blikjes schieten met de windbugs van m'n vader..

Ik probeer er niet té spastisch over te doen; zeker geen neppistool of nepzwaard, een tak als geweer vinnik moeilijk, maar 'piewen' met een waterpistooltje vinnik dan weer prima. Hoezo dubbel..? ;P

Odette zei

Hier ook niet, geen wapentuig. Niels heeft een waterpistool en dat vindt ik genoeg. Hij vraagt er ook nooit om, het interesseert hem niet, hij bouwt liever hutten buiten. Gelukkig.Mijn broertje liep er vroeger ook mee, en altijd achter mij aan.............pestkop

esther zei

Van de kermis komt mijn zoon standaard thuis met een pistool. Hij heeft er dus ook al een stuk of 4. De meest echt lijkende is trouwens een star wars geval dat ook een behoorlijk origineel geluid maakt. Gekocht in EuroDisney. Hij speelt ook Kung Fu Panda op de Wii en Lego Batman. Vriendjes die komen spelen, jongetjes uit de straat,... allemaal net zo. Het kind zit ook op Kempo...... Dat gaat niet goed komen als ik het zo hoor.

Judith zei

Ik heb meisjes dus (?) hoop nooit met dit dilemma geconfronteerd te worden.

Vroeger brak mijn vader zelfs de geweren van mijn playmobilpoppetjes doormidden, omdat hij geen "wapentuig" in huis wilde. Ik mocht ook niet bij de ("paramilitaristische") padvinderij. Heb er geen trauma van opgelopen, sta er eigenlijk een beetje hetzelfde in.

Natasja zei

Joh, gelukkig talen mijn meiden niet naar dat soort speelgoed.

Want dat kan hoor, meiden die van pistooltjes houden.

Dus ik hoef me hier niet over te buigen, thank god.

Saar27 zei

Ik heb 2 jongens en hou helemaal niet van agressie. Heb niet veel moeite met speelgoedwapens, want ook met stokken oid spelen ze wel militairtje. Het grappige is dat mijn jongens (nu de speelleeftijd al voorbij) eigenlijk nooit naar wapentuig hebben gevraagd. Ze hadden wel wat, maar voetballen 1000 maal liever. Het was bij ons dus een niet aanwezig probleem.
Wel heb ik een enorme hekel aan geweldspelletjes (zoals World of Warcraft), en mogen ze van ons geen GTA en dat soort dingen doen. Vinden ze wel knap ouderwets van ons, maar accepteren het eigenlijk zonder problemen.
Maar ik ben gelukkig dan ook in het "bezit" van 2 jongens die heel sportief zijn en eigenlijk helemaal niet geïnteresseerd zijn in agressie in wat voor vorm dan ook.

Geert zei

Ach, ik heb vroeger jaren cowboy-tje gespeeld, ik heb in gedachten zo ongeveer het hele dorp van het paard geschoten, alle vriendjes laten sneuvelen, vriendinnetjes gered uit de klauwen van de bandiet-spelende vriendjes en toch ben ik nog steeds niet crimineel en neig ik ook niet naar wapenbezit. Opvoeding bepaalt volgens mij veel meer hoe kinderen uiteindelijk in de wereld komen te staan dan spelen met een pief-paf-poef-pistooltje.
Of zouden mijn jaren bij de politie veroorzaakt zijn door het cowboytje spelen?

Scrapothekerin zei

Groot gelijk! Hier 2 jongens (inmiddels volwassen) en zoiets wilde ik nooit in huis hebben. Wapens worden gemaakt om over leven of niet-leven van mensen te beslissen en nee....dank je.
@Wilma: Grappig, hier in Zwitserland heeft ieder kind een Zwitsers zakmes in zijn zak. Dat is heel normaal, maar wordt gewoon iedere dag gebruikt om een appel te snijden, een schroefje vast te draaien of een splinter uit een vinger te halen....

Wondelgijn zei

Hahahaha, wel jammer van die kat ja..... En tja, jongens een 'schietdingen'... ik ben bang dat het gedeeltelijk in de genen zit... (al hadden ze vroeger geen geweren maar pijl en boog enzo...)

Joeltje zei

Ik kan en ga hier niks over zeggen, want ik weet het niet. Ik had 3000 goede voornemens voordat ik moeder werd en die sneuvelen allemaal, behalve de drie R´en en warme nest bieden.
Maarruh: die kat, die had ik dus direct aangeschaft. Zo ben ik dan wel. (ook écht hè, kan legio voorbeelden aandragen van zaken die ik gekocht heb nav een discussie of wat dan ook, dure hobby haha)

inge zei

ik laat Kleuter soms op Disney XD series kijken waarvan ik toen mijn neefjes er op die leeftijd naar keken (ik noem een pokémon) dacht, waarom laat mijn zus ze hier in godsnaam naar kijken?!!
dus..

(dat wou ik nog even zeggen ; )