vrijdag 18 september 2015

Op kattengebied


Terwijl we in Nederland collectief in de ban zijn van de dode kat van Geert Wilders, gebeurde er hier thuis ook iets op kattengebied.

Sinds een half jaar hebben wij een kat. Ik vertelde er al eens over.
We zijn allemaal stapelgek op haar. Ze slaapt in onze bedden en als we eten, zit ze bij ons aan tafel, op de zesde eetkamerstoel.
Dat het strikt genomen niet onze kat is, is langzamerhand als bezwaar om van haar te houden steeds verder naar de achtergrond verdwenen.


Maar vanavond stonden ineens haar rechtmatige baasjes voor de deur.
En ja, ik moest ze natuurlijk wel binnenlaten; de vrouw, met een jongetje van een jaar of vier en zijn werkelijk schattige kleine zusje.

Het was ..... ongemakkelijk.



Ik deed zojuist Bo – die bij een vriendin logeert en het bezoek gemist had – verslag:







(Ik weet soms niet of ik wel zo'n heel goede moeder ben...)


5 opmerkingen:

Ineke zei

Oplossing: zelf een kat in het asiel halen. ;)

schrijfsels zei

Een kat is eigenzinnig, eigenwijs, en doet waar hij/zij zin in heeft. Katten hebben geen baasjes, maar personeel ....
Wij hadden een kat die dus ook elders ging (vr)eten en slapen. Bij een buurman. En dat vonden wij echt niet leuk. Wat heb ik die man verwenst omdat hij haar toch steeds weer binnenliet ..... Moraal van het verhaal: Lotje niet meer binnenlaten en zelf een kat aanschaffen.

Margje-Margo zei

moeilijk moeilijk!!! Sterkte

NOVY zei

Haha, Schrijfsels. Je verhaal is best wel inconsistent. Maar ik snap het, hoor. Als mijn echtgenoot liever bij de buurvrouw is, dan zou ik haar ook vragen om hem niet meer binnen te laten. :)

NOVY zei

(Ironie-alert)