maandag 11 augustus 2014

Schoolspullen kopen


Misschien had ik nattigheid moeten voelen toen ik het berichtje las van een vriendin wier dochter ook over twee weken aan de middelbare school begint. ('Vanmiddag schoolspullen gekocht met Vera. Totaal kapot nu.')
Maar ik was naïef en dacht: hoeveel gedoe zou het nou helemaal zijn?
Zo'n paar van die dingetjes kopen?
Gewoon even het lijstje dat we van de school hebben gekregen afwerken?


'Het mag zeker niet bij de Action hè?' informeerde ik nog even voor de zekerheid.
Nee, het mocht niet bij de Action.
We moesten naar de V&D.
Naar de schoolcampus. Natuurlijk.


Wat een crime.
Ik had weer eens iets danig onderschat, zo bleek.


'Zoek jij even een etui en een paar leuke mappen uit, dan doe ik de saaie dingen wel,' begon ik voortvarend en griste nonchalant een geodriehoek uit een rek.
Wat ook meteen het enige item van de lijst was dat ik op die manier nonchalant kon grissen. Daarna werd het al lastig: zou ik het 3h potlood nemen met de rode achterkant, of die met de groene? Dat moest ik toch eerst even met Bo overleggen.

Maar die had intussen eigen problemen.
‘Hoe kan ik nou ooit kiezen uit drieduizend etuis!' riep ze vertwijfeld, toen ze mij in haar gangpad ontwaarde.
Het arme kind. Behept met haar moeders onvermogen tot beslissen.
En misschien moet het ook allemaal niet onderschat worden hè; de importantie van het selecteren van de juiste schoolspullen. Je hebt er tenslotte een heel imago mee neer te zetten.


Goed, om kort te gaan, twee uur later stapten we met een volle V&D-tas de rugzakkenwinkel binnen.
Die hadden we tot het laatst bewaard.
Ik ging er maar even bij zitten. En keek toe hoe mijn dochter onverwacht doortastend de keuze vrij snel terugbracht tot twee exemplaren.
Dat schiet op, dacht ik nog.
Maar vervolgens zat het muurvast.
Geen beweging meer in te krijgen.

Het was het moment om een hulplijn in te schakelen.
Ik maakte een foto van de twee rugzakken, plaatste hem op Facebook en nog geen vijf minuten later kon ik melden: 'Facebook zegt links. Die met de sterren.'



Het is zo makkelijk.
Dat internet.
Of je het nou leuk vindt of niet, het verandert alles.
Voorgoed.
De muziekindustrie, de boekenmarkt, de hotelbusiness, het bankwezen. Alles.
Alles ís al veranderd.


Behalve het onderwijs dan.


Ja, sorry; eigenlijk was het hele stuk hierboven slechts de opmaat naar iets anders. Ik heb namelijk ergens een probleem mee. Ik hou helemaal niet van moeilijk doen, maar er druist momenteel iets heel erg tegen mijn gezond verstand in.

Naast de geodriehoek, de passer, de etui, de rekenmachine, de pennen, kleurpotloden, viltstiften en 23-rings multomappen stonden er nog een aantal dingen op het lijstje.
Zoals: een drietal woordenboeken. 
En: de 54ste druk van de Grote Geïllustreerde Bosatlas (à €70).

Pfff. Woordenboeken? Een atlas?

Ik heb serieus een paar maanden geleden, ten tijde van de verhuizing, al mijn woordenboeken naar de kringloop gebracht. Allemaal.
Ja, want wat een ballast in de kast, zeg. Waar je nooit iets mee doet.
En ik kan dat weten, want ik gebruik namelijk heel vaak woordenboeken.
Voor vertalingen. En om te weten of een bepaald zelfstandig naamwoord vrouwelijk dan wel mannelijk is, teneinde het juiste betrekkelijk voornaamwoord op te schrijven. En om synoniemen te vinden als ik niet drie keer hetzelfde woord wil gebruiken in een zin.
Echt: ik gebruik heel vaak woordenboeken.
Maar dan wel: ONLINE woordenboeken.
Duh! Het is 2014!

Het alfabetisch bladeren in een woordenboek is een uitstervende vaardigheid.
Waarom zouden we die onze kinderen in de godsnaam nog moeten leren?
Uit misplaatste nostalgie?
Of voor als er straks ineens geen internet meer is?
Haha.
Haha.

Om het over die atlas nog maar helemaal niet te hebben. Want wie van beneden de 80 haalt het nog in zijn hoofd om op te zoeken waar Vladivostok ligt in een fokking átlas?
Daar hebben we toch al lang google maps voor!
Dat wisten mijn kinderen al toen ze drie waren.

Een atlas is een totaal achterhaald medium.
Tegen de tijd dat de nieuwste druk in de winkel ligt heeft er zich alweer ergens een staatje afgescheiden of is er juist weer iets geannexeerd of heeft een nieuwe naam gekregen.....

'Jaja, onderbrak Bo me. 'Maar in de klas heb ik toch geen computer?'

Oké, daar had ze een punt.
En ik dacht: Waarom hebben we niet toch voor die 'laptopschool' gekozen?
En daarna dacht ik: Waarom zijn alle middelbare scholen tegenwoordig geen 'laptopscholen'?

Want…want….. het onderwijs moet kinderen toch klaarstomen voor de maatschappij? Sterker nog: een generatie opleiden die straks de maatschappij draaiend moet houden?
Dan zou het onderwijs toch juist vooróp moeten lopen?
En toch vooral niet achter de feiten aan?

Hallo? Iemand?


Ik capituleerde uiteraard (‘Bo Mekkring, waar is jouw woordenboek?’ ‘Ehm, ik mag geen woordenboeken kopen van mijn moeder, mevrouw.’ Nee. Haha. Dat kan niet.) en stond uiteindelijk toch met de Van Dales bij de kassa.

Maar die atlas? Ik vertik het.
Als ze echt zo’n ding nodig heeft dan gebruikt ze mijn exemplaar maar, uit 1983.
Die is gedateerd, ja.
Maar dat is de 54ste druk ook.


19 opmerkingen:

Anoniem zei

Een atlas en woordenboeken sleep je toch niet mee naar school?!

NOVY zei

Nee, Anoniem, dat vond ik ook al. Maar dat weet mijn dochter nog niet.

Tijmen zei

Zo waar, dat van die verouderde boeken.



Kleine anekdote.
Met drie middelbareschoolgaande kinderen had mijn moeder deze hel overleefd en we sleepten gevijven zes tassen naar huis - want mijn kleuterschoolgaande zus was natuurlijk ook mee om het makkelijker te maken.
Nog wel even snel langs de groentewinkel om eten te komen.

Thuis zei mijn moeder: "Welke agenda had je ook alweer gehaald?" (Voor het vierde jaar op rij de Ajax-agenda, maar goed, onthou op zo'n middag maar eens wat er allemaal gekocht is.)
En ik antwoordde: "..."

"NEE!" Mijn moeder gilde, want de tassen stonden nog bij de groentewinkel. Tenminste, dat hoopten we en dat bleek helaas ijdele hoop.
Waardoor we nog een keer de hel in moesten. Want onthou maar eens wat je op zo'n middag uitgezocht had.

Pien zei

Die atlas nemen ze inderdaad niet mee naar school :) Maar moeten ze wel heel vaak bij het huiswerk gebruiken. Dan wordt er in een vraag naar een specifieke kaart of grafiek op een specifieke bladzijde verwezen. En die vind je dan alleen op die bladzijde in die specifieke druk. Wij hebben het ook eerst alleen met googlemaps geprobeerd, en daarna met een 'antieke' atlas, maar dat kwam het aardrijkskundecijfer niet ten goede, dus na een aantal maanden toch maar de atlas aangeschaft.
Van de woordenboeken zie ik na een jaar nog steeds niet de meerwaarde in (behalve dan vieze woorden in een andere taal opzoeken. Blijft elke generatie grappig vinden ;) ).

Door zei

Oh, dat ging hier heel anders! Kind ging met tientje en vriendje naar de Action en hield nog geld over voor een ijsje:)
Woordenboeken had ik nog. Klaar.

NOVY zei

Natuurlijk ga ik heus die atlas kopen. Echt wel.
Tuurlijk wel.
Ik wil gewoon nog even koppig vasthouden aan mijn recalcitrantie. Omdat ik het stom vind dat
juist het onderwijs zo achterloopt op de maatschappelijke ontwikkelingen. Ik begrijp wel hoe het komt – omdat het zo'n log en traag overheidssysteem is – maar het zou niet zo moeten zijn.

I-Inge van Velzen zei

Ik heb ze ook niet gekocht. De woordenboeken stonden wel op de lijst, maar daar stond ook dat het Action woordenboeken mochten zijn, pas in jaar 3 moest er een echte van Dale komen. En Bosatlas werd vooral bij het boekenbestellen geadviseerd. Tig keer, bent u niet iets vergeten.. En ik heb mn zus schoolspullen laten kopen. Dat vond ze leuk. Nou graag :-. En coole tas, die met de sterren!

Ravi zei

Volgens mij blijven ze mijlenver achter in het onderwijs omdat het zo moeilijk is in de klas in de gaten te houden of de kinderen - als ze naar google surfen om maps te zoeken, ze ook even snel naar google kunnen surfen om antwoorden o.i.d. op te zoeken. Dus slepen ze nog met archaïsche boeken van lokaal naar lokaal. Pfff.

Elise zei

Ik heb de atlas thuis eens op mijn voet laten valen, toen liep ik een beetje moeilijk de week daarop. Dat heb je dan met google maps weer niet, hè. Ik bedoel maar.

sanneke zei

Ravi heeft gelijk. Mijn school is een laptopschool, scheelt je veel boeken aanschaffen, maar sommige dingen blijven, ookal zou je ze in principe met een laptop niet nodig hebben. Bo loopt er ongetwijfeld hartstikke stylish bij op school, maar een 3H potlood, waar heeft ze dat nou voor nodig? Da's zo'n ellendig hard potlood, waar je amper een zichtbaar lijntje mee kunt tekenen. Voor wiskunde misschien? Kan me niet voorstellen dat een collega tekendocent van me die aan zou laten schaffen.

inge zei

het onderwijs hobbelt hopeloosly achter de feiten aan. en dan gebruiken ze lekker oud lesmateriaal, waardoor je dan dus echt die fokking atlas nodig hebt en ook nog die druk, zul je zien..

sterkte ermee! ik heb nog 2 jaar ^^

Terrence Weijnschenk zei

Scholen hebben contracten met uitgeverijen. Die geven boeken uit. Zelfs op iPad scholen zoals waar mijn oudste dochter op zit. Vrijwel elk vak wordt gedoceerd met hulp van de iPad. Je zou zeggen: zet een wereldatlas-app op het ding en download af en toe een update als Oekraïne zich afscheidt of juist niet. Maar nee, de Bosatlas diende ook te worden aangeschaft. En pennen en potloden. En een etui. Hallo, het is 2014 en de jongelui tikken hun sommen en woordjes verplicht in op de (niet gratis maar met korting via school te kopen) iPad. Waar zijn dan die pennen en potloden (en dus etui) dan in hemelsnaam voor nodig? Bovendien bleek het systeem niet te werken want - in tegenstelling tot hun zeer gedisciplineerde *ahum* ouders kunnen kinderen niet omgaan met Facebook-berichten, e-mails, updates en chatberichten die voortdurend binnenkomen via het apparaat en dat met een bliepje kenbaar maken. En waarom zou ik volgens spelcontrôle 'bliepje' niet goed hebben gespeld? En mag er geen dakje meer op de tweede o in 'controle'?

Martin van de Wardt-Olde Riekerink zei

OMG! Medeleven hier. Herkenning. Onderwijs zouden ze moeten afschaffen. Ik geloof dat ik mijn kind liever in een zeilboot solo om de wereld laat varen dan haar als galeislaaf aflever bij de bureautrommelaars van Neerlands Voorgezet Onderwijs. Waar cultuurpessimisme gevoed wordt door Gleichschaltung hoger te waarderen dan inzicht of uitblinken.
Maar ja, het moet hé. Die tredmolen.

Tink zei

Woordenboeken hadden we nog, en die atlas heb ik niet gekocht. Tegen de tijd dat ze die werkelijk een keer nodig hebben is ie binnen 2 dagen in huis via Bol.com dachten wij.
Uiteindelijk hebben we het ding gewoon via de bieb geleend en steeds verlengd.
Welgeteld 1x nodig gehad in het hele brugklasjaar, daar ga ik geen 70 euro voor neertellen...
School vond het wel echt 'dringend nodig' overigens, toen ik ze belde. Yeah right :)

Nicolet zei

Mijn moeder kocht de atlas ook al niet toen ik in 1990 naar de middelbare ging. Ze had er nog een uit 1978. En dat lukte prima. En dat allemaal in het pre computer/google tijdperk. Dus dat jullie nu vast ook lukken.
Coole tas. Hier nu maandag groep 3, dus die hel van schoolspullen duurt nog even.

LEHTI zei

Ha, je maakt heel wat los :-)
Hadden jullie het toch nog een beetje gezellig als meiden onder elkaar? Vast wel.
Mijn middelste kocht vandaag na lang aandringen een agenda bij de Action voor 95 cent. Het was al een hele overwinning dat hij er sowieso 1 kocht. Vond ie niet nodig. En hij gaat naar de tweede.

Eerlijk gezegd ben ik ook nogal van de nostalgische inslag, vind ik dat kinderen best mogen oefenen in het iets opzoeken in een register door alfabetisch te bladeren, verdwaalde ik vorige week tussen de Tjechische appelbomen omdat ik de tomtom in de tent liet en twee dertienjarigen liet oefenen om door middel van een kaart mij terug naar de camping te loodsen, maar verder heb je meer dan gelijk.
De tijd die kinderen achter het beeldscherm zitten wordt niet of nauwelijks benut voor het opdoen van kennis (waarvan men vindt dat kinderen die tot zich behoren te nemen alvorens een startkwalificatie voor de arbeidsmarkt te bemachtigen). Maar sommige veranderingen gaan langzaam. Lois gaat je vast eens nog vragen wat dat is 'een atlas'.

LEHTI zei

Op de universiteit is het zo mogelijk (tot een paar jaar geleden) nog triester gesteld. Niet allen zijn de gebruikte boeken vaak nog ouder en werd en nauwelijks gebruik gemaakt van digitale mogelijkheden. Er waren hele colleges over hoe je bronnen dient te vermelden, maar hoe dat met internet zou moeten, bleef een beetje behelpen.

Manon Jansen zei

Haha, zo herkenbaar! Niet alles in één keer kopen hoor. Over een paar weken gooien ze alles in de uitverkoop en wat ze dan nog mist, kan ze alsnog kopen. En ja, stiekem heeft de Action veel leukere spulletjes. Succes dit schooljaar voor je dochter en de hulp die ze nodig heeft.

http://kraplapje.blogspot.nl/

snoepverstandig zei

Gewoon bij een andere leerling in het boek mee laten kijken. Zo heb je maar mooi € 70,00 ´gewonnen´.