donderdag 13 juni 2013

Ik kan echt heel goed pannenkoeken bakken


Ik was bij een vriendin. We gingen lunch maken. Voor ons een salade, pannenkoeken voor de kinderen.
‘Zal ik de pannenkoeken bakken?’ vroeg ik. ‘Ik kan namelijk heel goed pannenkoeken bakken.’
Ik liet er vier aanbranden.
Aan tafel sprak ik: ‘Sommigen zijn een beetje zwart, jongens, sorry.’
‘Ik dacht dat jij zo goed pannenkoeken kon bakken?’ grijnsde mijn vriendin.
‘Nja,’ zei ik. ‘Maar jij leidde me af.’

En toen kwam het.
‘Weet je eigenlijk dat jij dat heel vaak zegt? Dat je ergens heel erg goed in bent?’

Oeh.
Dit voelde zomaar ineens als een aanval.
En ik begon koortsachtig te piekeren.
Had ze gelijk? Zeg ik heel vaak dat ik ergens goed in ben?
Ja, misschien wel. Maar nooit over de wezenlijke dingen! Juist niet! Ik vind mezelf namelijk nog lang niet goed genoeg! Ik zou bijvoorbeeld nooit zeggen: 'Ik kan echt zo goed schrijven!' Of: 'Ik ben toch zo’n goeie moeder.’ Nee zeg, dan moet er moet nog heel wat gebeuren.
Maar inderdaad, ik zeg wel: ‘Ik kan heel goed pannenkoeken bakken. Ik kan heel goed achteruit inparkeren, ik kan heel goed raadseltjes oplossen, ik kan heel goed schilderijtjes recht hangen.’ Waarom doe ik dat? Om interessant te zijn? Om een minderwaardigheidscomplex te overschreeuwen?

En blijkbaar is het dus irritant? Hm, ja, misschien wel. Misschien is de ironie erachter wel zo twisted dat ik die alleen snap.
Ik was even helemaal van mijn stuk gebracht. Gedachten buitelden over elkaar heen.

En toen ging ze verder: ‘Maar dat vind ik juist zo leuk aan jou. Dat je dat gewoon durft te zeggen. Dat is namelijk zo on-Nederlands! Dat hoort gewoon eigenlijk niet, zeggen dat je ergens heel goed in bent. Ik zou zoiets bijvoorbeeld nooit zeggen. Maar jij doet dat dus gewoon.’

Hm. Het bleef een beetje kritiek vermomd als compliment.
(‘Dat jij met jouw figuur gewoon een skinny spijkerbroek aan durft te trekken, echt, dat vind ik zo cool!’)


12 opmerkingen:

sanneke zei

Het lag gewoon aan de pan. Want jij kan natuurlijk heel goed pannenkoeken bakken. Ik ook trouwens.

LEHTI zei

Jij kan ook heel goed aan jezelf twijfelen. En schrijven en allemaal ballen in de lucht houden. O nee, dat kan je dochter geloof ik beter.
Wat je ook goed kunt is pianospelen. Doe je dat nog wel 's?

kurred zei

Misschien heb je teveel naar dat hitje uit 1981 van Peter Blanker geluisterd? Ha,ha.

Dat was trouwens van oorsprong een Amerikaans lied en daar hebben geen last van bescheidenheid.


Herma zei

Jij kon sowieso heel goed koken en dan vooral vegetarisch, herinner ik me. Dat wil zeggen; ik herinner me dat je het zei, niet dat je het dee, want toen was de fles wijn al op.

gewebkijk zei

je bent gewoon de goeiste!

Fien zei

Jij kan gewoon niet zo goed een compliment in ontvangst nemen denk ik.

Anoniem zei

En jij kan gewoon heel leuk schrijven!

Trude

Rinke zei

Ik vond het wel spannend hoor, om pannenkoeken te moeten bakken voor iemand die heel goed pannenkoeken kan bakken. Maar ik denk dat ik nu met 3 liter melk, anderhalve kilo bloem en zelfrijzend bakmeel, 10 eieren, heel veel spek en wat geheime ingredienten van mezelf wel mag zeggen dat ik ook best aardig pannenkoeken kan bakken. Er is goed van gegeten in elk geval en het was bovenal heel gezellig! En heel mindfull, zen en het bewijs dat ik in een vorig leven piraat op een pannenkoekschip was.

sanneke zei

Mijn liefste. Je verdient een lintje. Een pannenkoekenbaklintje. En wij natuurlijk ook, want wij zijn er nu achter dat we het ook heel goed uit handen kunnen geven, pannenkoeken bakken, terwijl we het zelf zo goed kunnen.

Door zei

Haha, jij On-Nederlands mensch.

NOVY zei

@Door: On-Nederlandsch dan hè.
@Rinke en Sanneke: het waren magnifieke pannenkoeken!
@Herma: haha. Mja.
@Kurred: Ik denk als ik kijk in de spiegel...
@Lehti: piano is vals...
@Trude: lief
@Fiene: volgens mij wel hoor! :)

Kristel zei

Haha! Ik doe dat ook altijd volgens mij. Ik ben niet zo bescheiden aangelegd, ghe. Jij schrijft in elk geval heel leuk.