donderdag 17 januari 2013

Delen


We zaten in de auto, ik had Bo opgehaald van een feestje. Ze had een zakje snoep, waar ze verwoed in zat te graaien.
‘Mag ik er ook een?’ vroeg ik.
‘Nee,’ zei ze.

‘Nou dan niet hè,’ zei ik en keek weer voor me.
Even later hoorde ik naast me een diepe zucht. 'Okee dan.'
En ik kreeg een snoepje aangereikt.
Een geel gummibeertje.
Zo’n ieniemienie gummibeertje. Als je hem tussen duim en wijsvinger neemt en hard knijpt, is ie weg. Een babysnoepje.
Het kleinste snoepje uit het zakje.
‘Nou, zei ik. 'Enórm bedankt hoor, Bo!’

Ze kan niet zo goed delen.
Ze wil het wel, maar ze kan het niet.
Ze doet het wel, maar het vergt een grote innerlijke strijd.

Merlijn en Loïs daarentegen, die delen zonder problemen.
En zo ontspon zich weer eens een Novyaanse theorie.

Het komt allemaal neer op:
Mama.

Wat is het allerbelangrijkste in het leven van een baby?
Mama. (Mama, in de betekenis van: een liefdevol wezen dat voeding geeft. Een man kan ook heus een prima mama zijn en dat heet dan een papa. Dat u even niet denkt dat ik discrimineer, of ouderwets ben in mijn opvattingen.)

Bo heeft (niet eens zo lang, maar toch anderhalf jaar) mama voor zich alleen gehad.
En toen kreeg ze een broertje.
Dat was wel zo’n beetje het ergste wat haar kon overkomen.
Ze moest de mama delen.
Maar hoho, dat ging zomaar niet! (Ik zie haar nog staan, bij de box, met de vaas in haar handen, boven het hoofdje van haar slapende pasgeboren babybroertje. En dat mensen dan tegen ons zeiden dat we de baby niet alleen in de kamer moesten laten met de hond. Haha.)

Merlijn moest ook de mama delen, maar ja, hij wist niet beter: mama’s, die moet je delen. Zo is dat.
En voor Loïs was het zelfs bijna zielig: mama’s, die zorgen ervoor dat je melk krijgt en af en toe een schone luier, maar ze hebben het vooral heel druk met je aandachtverslindende grote broer en zus. Voor de aandacht van mama’s moet je vechten.

Delen is de norm, voor Merlijn en Loïs.
Voor Bo een trauma.



Nou, dat was het.

16 opmerkingen:

sanneke zei

Of het is gewoon iets dat bij Bo hoort. Jip heeft er als oudste geen moeite mee. Alhoewel hij zijn broertje dan weer niet zo veel gunt als anderen.

NOVY zei

@Sanneke: Ja, dat kan ook! Novyaanse theorieën zijn nooit getoetst.

kurred zei

Ik hoefde als (veruit) de jongste nooit om aandacht te bedelen. Ik had 4 'moeders', waaronder 3 (veel) oudere zussen. Alleen kwam de aandacht van die drie niet altijd goed uit. Aan een moeder is nog te ontsnappen maar vier is drie teveel. Maar, ter geruststelling, je wordt er sterk van en ik ben er overheen gegroeid hoor. :-)
En Bo zal haar plekje wel weten te veroveren. Ik wens haar sterkte in deze competitie met haar "aandachtverslindende" broer en zus.

Trudy zei

Toch vroeg hier kind nummer 2 wanneer nummer 3 weer weg ging, toen ie net geboren was... oei!

Manon zei

Nee sorry, theorie gaat niet op. Van Anne kun je namelijk haar laatste kwartje nog krijgen terwijl Merel slechts met moeite deelt. Maar die luistert dan weer een stuk beter... :-)

Daan zei

Hier is Elvis ook een deler maar om uw theorie staande te houden; Rover kwam pas toen zij dik twee-en-een half was, dat zal schelen.

en gummibeertjes zijn ook nog eens heel vies

Tijmen zei

Interessante theorie. Buiten rekenen kon ik als oudste slecht delen (nu beter gelukkig). Koosje Jans lijkt dan weer heel makkelijk te delen, maar zij is wel (een) enig kind.

Herma zei

Ik vind dat het best goed klinkt, die theorie.
Hier wordt met en door maar een kind ruimhartig gedeeld, maar mama krijgt wel altijd het kleinste stukje. Hmmm.

Door zei

Haha, Novyaanse theorie. Nou, die gaat hier niet op. Emile is zo royaal als maar zijn kan en Coen (middelste) zet de limonadeglazen naast elkaar om te kijken waar meer in zit.

Netjes trouwens dat jij vraagt of je ook een snoepje mag. Ik pik altijd meteen de dropruiten eruit:-)

sarah zei

Ik toets je theorie en kan hem alleen maar beamen! Kind 2 kwam hier zo'n 22 maanden na kind 1 en kind 1 kan echt niks van delen. Net zoals je zegt: een innerlijke strijd, ik zie het aan alles van haar.
De broers van 7 en 4 kunnen delen zonder die moeilijke afwegingen...oef!

Jacq zei

Het is dát of de geboortedatum. Het eerste wordt in de reacties volop ontkracht, maar het tweede kan ik bevestigen hoor.

LEHTI zei

Moeders die vragen worden overgeslagen.....

Mijn eerste was tien jaar de enige. Weet ik eindelijk waarom ik nóóít beertjes krijg, zelfs geen kleintje. En het wàs een gele, die zijn het lekkerst :-)

baasbraal zei

Tja, er zit wel wat in. In theorie dan, want in de praktijk klopt het niet helemaal. Ik denk wel als de kinderen heel vlug op elkaar komen (anderhalf jaar of minder) dat jouw theorie weleens zou kunnen kloppen. Vooruit! Omdat je er zo goed over nagedacht hebt...

Astrid zei

Die vaas, die vaas. Niemand reageert op die vaas. Ik ken het niet, althans niet bewust. Maar uit de overlevering maak ik op dat mijn grote broer soortgelijke acties ondernam.
Dus was ik voorbereid bij Olief. Maar neen, die is zo braaf. Die kuste haar broer plat. En lijdt in stilte als ik haar vraag de oudste en wijste te zijn. Ik merk dat dan weer veel te laat op, waardoor ik er niet veel meer aan kan doen. Want dat moet tocht irritant zijn, de oudste en wijste moeten zijn.
Dan kun je misschien toch maar beter een Bo zijn denk ik dan.
Goed, mijn reactie wordt te lang. Die vaas man. Haha.

NOVY zei

@Astrid: ja, ik dacht al: niemand over de vaas? Haha.

wijeisenijs zei

Haha, wat heb je dat goed beschreven. Ik heb hier de afgelopen maanden precies dat zien gebeuren. (Daan 20 mnd, Bente 5 mnd). Ieder speeltje wordt afgepakt, DAan houdt ze nog liever allemaal vast waardoor hij niks keer kan doen dan er een aan haar geven. Niet altijd hoor, als ze huilt komt hij heel leif haar speentje geven, en niemand krijgt zo veel kusjes van Daan als Bente, maar toch....