maandag 6 december 2010

Te wachten, ergens op

Disclaimer
Dit weblog gaat over mij en mijn naasten. Soms schrijf ik heel eerlijk en openhartig, soms ook verzin ik maar wat, dik ik dingen aan of ridiculiseer en ironiseer ik situaties. Wat u hier kunt lezen heeft raakvlakken met, maar is geenszins een realistische en volledige afpiegeling van mijn dagelijks leven.
Af en toe ben ik misschien wat grof-in-de-mond, bij vlagen zelfs bot, maar immer dient dit een persoonlijk doel; ik ben nu eenmaal stevig uitgerust met zelfspot en ironie. Het is uiteraard nooit de bedoeling iemand hiermee te beledigen of in verlegenheid te brengen.
Ik hou van contact en ik hou van aandacht. Ik ben graag een open boek; ik geef mezelf - tot op zekere hoogte - bloot op het internet.
Waarom?
Omdat het kan.

Als u vragen heeft, of opmerkingen naar aanleiding van dit blog, dan kunt u – beter dan bijvoorbeeld mijn schoonmoeder ermee bestoken - een reactie achterlaten in de daarvoor bedoelde reactievelden, of mailen naar novy1971 at gmail dot com.



Zo. En dan nu dit.
Mijn moeder is ziek. Ze ligt in het ziekenhuis. Als ze iets eet krijgt ze buikpijn. Heel erge buikpijn. Dus eet ze niet meer. Er wordt een operatie overwogen, om een stuk darm weg te nemen, maar dat schijnt een nogal zware operatie te zijn, dus dat durft de chirurg niet aan. Dan zou ze in elk geval eerst moeten aansterken. Maar: ze kan niet eten. Dus.
Nu ligt ze in bed. Met morfine tegen de pijn. Te wachten, ergens op.

17 opmerkingen:

sanneke zei

Ach Novy, meis... wat erg om je moeder zo te moeten zien. Vloeibaar voedsel is ook geen optie neem ik aan, anders had je er wel over geschreven. Dikke kus voor je.

Manon zei

Wellicht dat jij er persoonlijk niet zoveel mee hebt, maar ik brand een kaarsje voor je moeder!

de Brassers zei

Wat K...
Ik hoop dat de heren en/of dames doktoren gauw met een goed behandelplan komen en dat ze dan opknapt.

gewebkijk zei

virtuele hug...

Edje zei

Veel beterschap en dikke knuffel!

Toet zei

Ach, wat verdrietig. Voor jou, je moeder en iedereen er omheen. Sterkte voor allen!

Running Rapunzel zei

Oh hemel, wat vreselijk naar om te lezen! En ik doe wat Manon doet: ik brand een kaarsje voor je moeder...

*knuf* en veel sterkte

esther zei

Ja. Je hebt er niks aan maar ik ken dat. Je zou een moeder willen om bij te schuilen. Maar ja,...
Knuf.

Cisca zei

Als ik je schoonmoeder kende, dan zou ik haar nu bellen om te vragen waar je moeder op aan het wachten is. En vooral, om te vragen waarom je dat hier opschrijft.

Maar.
Beterschap voor je mam, en veel sterkte voor jullie.

Herma zei

Het tweede stuk van je log is zeer verontrustend. Ik hoop dat er gauw een eind aan het slopende wachten komt. Houd moed.

Het eerste deel is trouwens ook tamelijk onheilspellend! Hopelijk heb je er op deze manier korte metten mee weten te maken.
Man, internet is briljant.
En horror soms.

Anoniem zei

Het gaat vast goedkomen met je moeder. Dat moet. gewoon. Omdat moeders niet ziek horen te worden.
En ze ziet er zo mooi en vitaal uit op de foto's bij je eerdere blogs.

Gaat vast goedkomen. Heb vertrouwen.

Liefs Muts Moniek

Toaske zei

Jemig, heftig dit. Allebei. Dat van dat gedoe over bemoeien met zaken die men niet aangaat of ze daar neerleggen waar ze niet horen te liggen. Wat zijn er toch veel rare menschen op de wereld.
En uiteraard dat van je moeder. Hopelijk gaat het allemaal goedkomen. Ik zal voor jullie duimen.
Sterkte.

Esther zei

He getsie. Daar zijn inderdaad geen woorden voor :(

Judith zei

Heel vee sterkte gewenst met je moeder.

NOVY zei

Dank, iedereen.
@Cisca: het was maar een voorbeeld hè.

Gerda zei

Jee hee... heftig hoor! Om zoiets te moeten opschrijven over je moeder. Bah. Ik kan en wil mezelf niet eens indenken wat het met mij zou doen. En over dat andere? Pfff...
kinderachtig/flauw/boeiend/dhuhuh/zielig... oftewel streep door wat niet van toepassing is. Of laat alles open. Dat kan ook.
Nou dag. Sterkte!

inge zei

o wat naar : (
hopelijk snel een oplossing!
sterkte!