woensdag 3 juli 2013

Maarten van Roozendaal


Het was 1993 en ik was hevig verliefd. Het object van mijn affectie runde destijds een theatertje. Tijdens de voorstellingen zat hij meestal achter de bar, achterin de zaal. Ik zat zo veel mogelijk op een barkruk naast hem en zag op deze manier vele optredens, zonder ooit een kaartje te kopen. (Niemand die de moed heeft gehad daar iets van te zeggen; ik denk dat ze bang waren om het prille geluk te verstoren.)

Op een avond kwam Maarten van Roozendaal.
Who the fuck is Maarten van Roozendaal, dacht ik.
En ik was blijkbaar niet de enige, want de kaartverkoop bleef steken op twee.
Het podium was gereed: de lampen gesteld, de piano uitversterkt, de microfoon getest, mooi strijklicht langs de gordijnen. Acht rijen stoelen, maar geen publiek.

'Tsja,' zei Maarten van Roozendaal.
'Tsja,' zeiden wij.
'Biertje dan maar?'
'Nou, doe mij maar een whisky,' zei Maarten.
En zo bleven we aan de bar zitten, met z’n zevenen: Maarten, Henk en ik, de twee betalende bezoekers (die hun geld terugkregen) en twee theatertechnici.
We zetten het op een zuipen. Eén, twee, drie flessen whisky. We bespraken het leven, we rookten en lachten, tot diep in de nacht.
Uiteindelijk kroop Maarten toch nog achter de piano en zong een aantal prachtige liedjes. Heel intiem, in het bijna donkere zaaltje.
Memorabel.

Ik besefte gisteren dat hij die nacht pas 31 was.
Zijn carrière moest nog beginnen.
Nu is hij dood.
En ben ik tien jaar ouder dan hij toen was.


9 opmerkingen:

sanneke zei

Wat een mooi beeld schets je daar, Ief. Dank je voor deze herinnering.

Tijmen zei

De tijd die glijdt. Op van die sokken over een gladde vloer, zodat je het niet hoort.
En verder wat Sanneke schrijft.

Door zei

Goh, bijzonder!

NOVY zei

@Tijmen: mooi beeld.

Astrid zei

MOOI!!
Mijn versie. Het was 1996. Ik zat op de lerarenopleiding. En had les van zijn zus. Trots toonde ze zijn CD. En luisterden we met de klas. Kleng, ze kwamen binnen, zo mooi.

Nog liever was ik in dat donkere zaaltje geweest bij jullie geloof ik. Met een biertje dan. Ha.

Sindsdien bleef ik hem trouwnes volgen en wat is het zonde dat hij er niet meer is. Gelukkig heeft hij heel veel moois achtergelaten!

LEHTI zei

Dat heb je weer machtig mooi geschreven Yvon! juweeltje.
En wat een mooi chanson ook.
Wat ook grappig is, is dat ik door de eerdere per melding van een niet of te vroeg geplaatst logje van je, meen te weten hoe een verhaal groeit. Maar misschien ging het ook totaal ergens anders over, er is per slot wel vaker alcohol in het spel ;-) (te vroeg op de publicatieknop drukken gebeurde mij op dezelfde dag)

NOVY zei

@Lehti: You lost me, sorry. :)

Kristel zei

Ach wat een mooi stukje.

LEHTI zei

Waar is nu opeens dat sterrenbeeldenstukje gebleven? Heb ik eindelijk leestijd, is het weg. :-/