woensdag 17 augustus 2011

Het helikoptermeisje

Ja en toen waren we dus weer thuis.
Al een tijdje hoor.
Al drie dagen.
Drie hele dagen waarin ik mijn blog niet heb aangeraakt.
Want weet u?
Ik weet het even niet zo goed.
Probeerde ik de eerste week van de vakantie nog krampachtig alle leuke, lollige en logwaardige (de drie ellen van het bloggen, u kent ze wel) dingen te onthouden - zoals daar bijvoorbeeld was het hilarische verhaal over het helikoptermeisje – de tweede en derde week was ik voornamelijk bezig mezelf af te vragen wat ik nou eigenlijk aan het doen was met mijn leven.
Pff, al dat geblog. Waartoe, waarheen, waarvoor?
En hoeveel tijd daar wel niet in gaat zitten!
Waarom doe ik niet iets wezenlijks?
Waarom schrijf ik niet een boek?
Vooropgesteld natuurlijk dat ik helemaal niet weet of ik dat wel kan, een boek schrijven; een heel boek, met een begin en een eind en een spanningsboog, met letters en zinnen en samenhang daartussen, een boek met een verhaal dat de lezer meesleept en doet lachen en laat huilen....Nee, geen idee of ik dat kan. Soms denk ik eventjes van wel. En daarna geloof ik er alweer niks van. Maar hoe dan ook, ik zou het op zijn minst kunnen probéren.
Toch?
Nja.
Tsja.

Ik kocht vandaag trouwens een jurkje. En een broek, een vest en nog een jurkje.
Het geld was op, maar ik heb gewoon even het schuldenplafond verhoogd. Das heel hip, tegenwoordig.

Ach vooruit, nu ik toch hier ben, laat ik even wat foto’s zien.












20 opmerkingen:

Sannah zei

Herken helemaal waar je het over hebt. Wij waren afgelopen drie weken in N'land, en de eerste helft daarvan 'dacht' ik nog in blogjes; dit zou ik kunnen schrijven, of dat.
Uiteindelijk bleef slechts een soort verzamelblogje over, maar ik vond het ook wel apart om te merken bij mezelf.

Zuster_Klivia zei

Heeeej: je bent er weer! Wat leuk :)

Ga nog maar even door met bloggen, al is het alleen maar voor mij.

Susy zei

Ach ja, het Waarom en Waarheen.
Da's ook heel hip tegenwoordig in logland.
De leuke logjes zijn tanende.
Lijkt me voor jou genoeg reden om af en toe een woordje neer te krabbelen.
En dat boek.
Ik hoor dat ook wel eens: Schrijf eens een boek.
Jaja, maar daar moet je over nadenken hè. Ik bedoel, van tevoren. Van tevoren bedenken wat je wilt schrijven; een ver-haal-lijn.
Dan zeg ik altijd. Ik ben een korte afstandsschrijver, lange afstanden kan ik niet.
Maar ik ben er gewoon te lui en te onwetend voor.

Foto's zijn heerlijk.
Had jij zón?!
Nah.

Lehti Paul zei

Wat lees ik nu 'krampachtig'?? Als het dàt is wat je ervaart dan zou ik er niet een seconde langer over nadenken of je nog wilt bloggen. Maar ben je er ook achtergekomen wat dat 'wezenlijke' dan is? Jij kùnt een boek schrijven, daar ben je (zelf) kritisch genoeg voor. Maar als het gedrukt en wel ligt te pronken bij...de Slegte. Dan weet ik niet wat wezenlijker is? Je leven leven (en er soms wat over bloggen) vind ik best waanzinnig wezenlijk. Maar een kramp moet het maar niet worden. Succes en geniet vooral van je jurkjes, de vakantie-napret en..... de 40+ blues. ;-)

LEHTI zei

Bekijk nu wat beter je plaatjes. Jullie (kinders) ook de Franse boom in? Waren we elkaar toch bijna op grote hoogte tegengekomen. Wel een dure grap, vond ik. O ja, schuldenplafond verhogen, da's waar ook. Vast goed voor de economie. Maar doe ik toch maar liever niet, krijg ik de kriebels van.

NOVY zei

Lehti, schatje, het krampachtige sloeg niet op het bloggen zelf maar op het gedurende de vakantie onthouden van voorvallen.

NOVY zei

Klimmen was trouwens helemaal niet duur!! (hier)

Herma zei

Ik zeg: snotverjoppie wat een gezellige vacantiephotoos! Misschien komt alle twijfel daar ook vandaan. Je voelt je na een paar lekkere weken een ander mens, maar bij thuiskomst blijk je gewoon toch nog het oude mens van voor de vakantie te zijn. En dat oude mens had stressstressstress.
Begin dan toch maar aan dat boek, naast alle andere verplichtingen.
Je kunt er nog heel lang over nadenken, maar daar ga je alleen maar erger van twijfelen. En je hebt het er al zo lang over! Niet bang zijn, springen!

Herma zei

... niet oud als in het spreekwoordelijke besje, natuurlijk!

sanneke zei

Je logjes worden gemist als je ze niet schrijft, maar je boek, wordt dat ook gemist? Als je denkt van wel zou ik 't maar snel schrijven. En als je dan toch bezig bent met schijven kan er best nog af en toe een logje tussendoor.

Manon zei

'de tweede en derde week was ik voornamelijk bezig mezelf af te vragen wat ik nou eigenlijk aan het doen was met mijn leven'.

Dat herken ik. Dat deed ik ook. Ik wijt het aan de vakantie
(en ontken gewoon keihard dat het misschien ook een mini-midlifecrisis zou kunnen zijn).

Cisca zei

Ja, @Susy heeft zo gelijk, de leuke logjes zijn tanende. En ik mis ze!

Lehti Paul zei

@Novy, in dat geval, als de kramp alleen het onthouden betrof, doe jezelf een lol, hou ons niet langer in spanning, en vertel eens wat meer over dat helikoptermeisje.

NOVY zei

Lehti, eindelijk: ik dacht al, waar blijft ie :).

Trudy zei

Wat schrijf je leuk! 'k Ga je volgen!! (Doorgaan dus hoor....)

de Brassers zei

Was het weer gezellig daar?
Wij hebben maar eens een ander land bezocht,jullie en de camping kwamen wel vaak ter sprake...
De foto's zien er leuk uit, is de foto in het kasteel nog gelukt?

Kristel zei

Haa, dat deed ik ook op vakantie, steeds alle hilariteiten onthouden, om er dan over te kunnen schrijven, maar uiteindelijk twee weken later ook een soort samenvatting. Is toch ook prima, en er schieten je de komende tijd vast weer wat dingen te binnen (te buiten, zoals mijn moeder zegt, muhaha). Boek is altijd een goed idee, toch, dat kun je altijd proberen, hoewel mij dat zelf ook veel moeilijker lijkt dan steeds een kort stukje-met-een-einde.

Nicoleke zei

Ben ik nou de enige die zich afvraagt... helikoptermeisje??

NOVY zei

Nicolekebolleke: ja, bijna wel, haha. Vond ik ook al opmerkelijk. :)

Iben zei

Kind, jullie kunnen zo in een tijdschrift. Met z'n knappe allen.