dinsdag 27 mei 2014

Doorgaan is het doel


Het leven is een aaneenschakeling van problemen die opgelost moeten worden.

Net als in dat spelletje Highway, kent u dat nog? Het was een van de allereerste mini-computerspelletjes, uit het begin van de jaren 80.
Een naïef spelletje, net een stapje geavanceerder dan Pong, waarbij je met een autootje een drietal verschillende obstakels – boomtakken, honden en wegwijzers (van die laatsten heb ik me altijd  afgevraagd wat die midden op de weg deden) – moest zien te ontwijken.
De enige tools die je daartoe tot je beschikking had waren twee knopjes, waarmee je het autootje respectievelijk naar rechts en naar links kon laten springen.
En dat deed je dan dus, maniakaal, want je had geen keus.
Nou ja; je kon het natuurlijk ook niet doen, maar dan hield het op.
Game over.

Zo is het ook in het leven. Voortdurend ben je bezig met het ontwijken van obstakels en het oplossen van problemen. Om door te kunnen gaan.

Doorgaan is het doel.
Problemen oplossen, het middel.


(Er zijn natuurlijk ook problemen die niet op te lossen zijn. Die vallen uiteen in twee categorieën; problemen die rechtstreeks leiden naar ‘game over’ en problemen die resulteren in ‘doorgaan met handicap’.)


Zo, ik verslik me weer eens danig in de inleiding, zeg!

Ik wou eigenlijk alleen even vertellen dat ik mijn fietssleutel gisteren ineens kwijt was.
En dat ik dus een probleem had, dat moest worden opgelost en snel een beetje.
Ik heb mijn fiets namelijk nodig, niet alleen als transportmiddel, maar ook op existentieel niveau; mijn fiets is een cruciaal onderdeel van mijn imago.
Maar daar weet u alles van. 




Zondagmiddag lag de sleutel gewoon nog hier, op het plankje in het halletje, naast de zonnebril van Bo. (Als ik door mijn wimpers naar de foto tuur zie ik hem zelfs nog liggen.)

Maar maandagochtend was hij ineens weg.

En wat doe je dan? (Nadat je uiteraard hebt gevloekt en getierd en ge-'maandagochtend wat maak je me nou'-d?) Dan breng je je kind staand achterop de vouwfiets als een soort aap op je rug (wat veiligheidshalve vast niet verantwoord was, maar desalniettemin prima ging) naar school en daarna ga je zoeken.
En als zoeken niet helpt, dan ga je mensen whatsappen met de vraag of ze misschien per ongeluk na het feestje van Loïs je fietssleutel hebben meegenomen.
En als je daar maar weer mee ophoudt omdat het stom is, dan heb je gelukkig altijd nog......
Good Old Google!

De woorden 'fietssleutel', 'kwijt' en 'Groningen' boden onmiddellijk soelaas.
(Dat is het leuke hè, van deze tijd. Je kunt het zo gek niet verzinnen of het bestaat – zelfs dingen die je niet kunt verzinnen bestaan – en je kunt er meestal nog zomaar over beschikken ook! Het wachten is nu nog even op de teleporteermachine.)


Een fietsenmaker op locatie. Bestaat gewoon!
Die kun je bellen, als je pech hebt met je fiets, onderweg of thuis.
En dan komt ie eraan. Om je ketting te repareren, of je band te plakken. Of je slot door te zagen, dus.
Ja, en zónder dat je dus eerst een of ander duur lidmaatschap moet aangaan. Ik bedoel maar, daar kan de wegenwacht nog wat van leren.

Daar was hij al, mijn redder in nood, met een fiets bijna net zo leuk als de mijne. Hij flexte mijn slot open, leende me zijn eigen kettingslot en komt morgen terug om een nieuwe axa-unit te monteren.





En door.



9 opmerkingen:

Herma zei

Wel hier en gunter! En ik maar nul op het rekest krijgen van fietsenmakers die vervuld van achterdocht helemaal niets met een zaag in de buurt van mijn verstopte door achtergebleven afgebroken sleutelstukje slot willen aanvangen! Zal wel door mijn onbetrouwbare tronie komen.

LEHTI zei

Bril- (ja, die lag er dan nog wel) jant gewoon! Echt. Speelde zelf al met het idee om die stomme kt-bus van mij de deur uit te doen en per fiets te gaan klussen. Bouwmaterialen kun je tegenwoordig ook gewoon laten bezorgen. Dat idee wordt nu wat serieuzer.
* fantaseert vrolijk verder: bakker terug op de bakfiets... haringkar, glazenwasser, scharensliep....*

Anoniem zei

Een beetje mosterd na de maaltijd, zeg maar, maar ik zie daar op die foto een rood/goud openstaand tasje hangen...is ie daar niet ingevallen?

(maar daar heb jij vast ook al zelf ingekeken denk ik, jou kennende.

Liefs Muts Moon
Ps (wat stond er nou in die verwijderde reactie? Maakt mij heel nieuwsgierig!)

NOVY zei

@Herma: ja, waar je mee omgaat word je mee besmet hè. :)

NOVY zei

@Moniek: zat ie niet in. :)

Lehti zei

Kan Lois trouwens niet zelf fietsen? ;-) Of is dat niet vertrouwd in de PC?

Door zei

Wat ik zeggen wou: een 'axa unit' haha, dat verzin je vast niet zelf!
En heb je al drie pakjes TUC gekocht bij Appie? Moet je doen, krijg je een ding om op de deur te doen. Onder het motto: we gaan DEURRRR.

Yvon zei

Wat een verhaal weer! Maar stom zeg, dat zo'n kleine sleutel ineens weg kan zijn.
En die fietsenmaker die op zijn fietsje even langskomt om de jouwe te fixen; daar zouden er meer van moeten zijn!

Anoniem zei

Ben je er nog? Het is hier zo stil.....