Doorgaan naar hoofdcontent

Geloven

Zo’n anderhalf jaar geleden schreef ik eens een ode aan een buurmeisje. Misschien weet u dat nog? Ik deed van ooh en aah en jubelde over haar talent en bruisende persoonlijkheid.
Welnu, het blijkt maar weer: ik heb er verstand van. Want ook al werd Nina (nog) niet aangenomen op de toneelschool in Maastricht, ze speelt al wel de hoofdrol in een heuse telefilm van Mijke de Jong! En die wordt woensdag a.s. uitgezonden!
Dat vind ik dus echt supercool hè: ons buurmeisje op televisie.
In een chador nog wel.

De film heet Geloven en is onderdeel van de serie Duivelse Dilemma's: vier korte films waarin prominente Nederlandse filmmakers hun personages voor een moeilijke keuze plaatsen.
Hoe kan je een goed mens blijven onder extreme omstandigheden?

Martine heeft een huisartsenpraktijk met veel allochtone patiënten. Bevrijd van het geloof waarmee ze zelf werd opgevoed en gevormd door het feminisme, staat ze voor zelfbeschikking en vrije ontwikkeling voor iedereen. Zo heeft ze ook haar dochter opgevoed. Maar zal het haar lukken haar levensovertuiging trouw te blijven als Anna haar eigen weg kiest en moslima wordt?
Met o.a. Elsie de Brauw en Nina van den Berg
Regie: Mijke de Jong; Scenario: Jolein Laarman





Dus. Ik weet niet wat u woensdagavond doet, maar ík ga kijken.

Duivelse Dilemma's: Geloven
woensdag 7 december 2011
22:55 uur
Nederland 2


Labels:

Reacties

LEHTI zei…
Handig hoor. Zo'n blogster met uitgaans- en thuisblijftips. :-)
Is genoteerd. Als ik een agenda voor een tijdje vooruit had, schreef ik ook meteen: 07-12-2022, Ned 4, regiedebuut Bo, kijken! Als het medium tv er dan nog is. Als jij tegen die tijd nog steeds zeventien bent, mag je misschien wel in de hoofdrol. Of een recensie schrijven. Of nee, wacht ze gaat natuurlijk de bestseller van haar moeder verfilmen ;-)
3 december 2011 om 14:12
sanneke zei…
Verrassend, een logje met de kop 'geloven' in Sinterklaastijd en dan je lezers een stukje met gesluierde meisjes voorschotelen.
Ik ga kijken.
3 december 2011 om 15:05
Terrebel zei…
Boel koel! Het thema van de film staat mij ook erg aan. Dan maar een keertje geen Pauw & Witteman...
3 december 2011 om 15:45
Tijmen zei…
Hopen dat ie op Uitzending Gemist komt! Ben er woensdag namelijk niet. Nu ja, niet bij een tv, natuurlijk wel érgens.
3 december 2011 om 17:01
NOVY zei…
@Tijmen: ja hoor, op uitzending gemist. Ik keek vandaag de eerste film, van afgelopen woensdag. Drone. Was mooi.
3 december 2011 om 17:15
Lehti zei…
Zo. Ben blij dat ik heb gekeken. Jammer dat ik die naam Nina niet had ingeprent. Nu weet ik nog niet wie ze speelde in de film. Maar het was een goede film, met een actueel thema. Jammer dat het zo laat was. Deze zouden meer mensen moeten zien.
7 december 2011 om 23:52
NOVY zei…
@lehti: nou, de dochter dus, waar het om ging. Anna.
8 december 2011 om 13:30
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen