Doorgaan naar hoofdcontent

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii.
Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg?
Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust.

(Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.)

Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart:




Oeh. Das écht wel midden in de zee.


Reacties

Door zei…
Maar je kunt toch heel goed zwemmen?
Ri zei…
Disclaimer: sinds mijn vakantie op Hawaii ben ik nogal bipolair wat mijn mening over reizen naar Hawaii betreft. Dit kan tot uiting komen in mijn reacties op je blog.


Ik ben elke dag dat het hier vies-koud-pleuris weer is een beetje jaloerser op jou.

Je weet dat je nu nog kan afzeggen he? Geloof me, je leven is na Hawaii nooit meer hetzelfde. Alles kent dan een AH en een PH, Ante Hawaii en Post Hawaii.

Je zal je vooruders vervloeken dat ze niet zijn neergestreken in dergelijke oorden en in ons koude kikkerlandje zijn blijven hangen.

Nee, je leven wordt er niet bepaald leuker op, na je Hawaii hebt leren kennen.

Doe het niet! Cancel je ticket! Of nee, wacht. Geef je ticket aan mij. Ik ben al verpest. Geloof me, is voor iedereen beter als ik ga.

Brrrrr, verschrikkelijk Hawaii. En dan ook nog het mooiste eiland bezoeken. Ik moet er niet aan denken.

NEEM MIJ MEEEEEEEEE!!!!!

Ja, het is heel heel heel ver weg. Ja, op de terugweg neem je een slappil die je daar in de lokale drugstore hebt gekocht.

ja, hje gaat al dat exotische fruit wat daar verkocht wordt zo ongelooflijk missen. En de warmte en de zee en de vrijheid. En... alles.

Ik hoop dat je het er heel fijn gaat hebben. Bekijk het land, beleef het eiland. En kom bij terugkomst weer in de sfeer door KWXX te luisteren.

En nu ga ik me aanmelden bij de anonieme Hawaii-verslaafden.
Susy zei…
Joh nou. Ik weet nog dat ik bij het reisbureau zat te wachten om die reis naar Bali te boeken.
Naast me hing een gigantische wereldkaart en ik verslikte me in m'n koffie toen ik zag hoe fokking vér weg het eigenlijk was.

Echt geen wifi?
Ook geen wïfï?
Simone zei…
Het werkt wel...die verhalen over bijna Hawaii. Ik kwam dit tegen en dacht aan jou.

http://joannagoddard.blogspot.nl/2013/03/vacation-idea-lazy-days-in-hawaii.html
Door zei…
Haha, wïfi:)
Door zei…
Haha, wïfi:)
Kristel zei…
Oei, onwijs midden in de zee zeg! Ik vind het maar een dapp're reis, en wat zal het zalig zijn!
kurred zei…
In militaire dienst droegen wij als 'oude stomp' met ingang van laatste dienstmaand een stukje meetlint. Je weet wel zo'n huishoud centimeter.
Je knipte dan het laatste einde af zodat je afhankelijk van het aantal dagen van die laatste maand, nog 31, of 30 en als je geluk had 28 of 29 centimeter overhield. Na iedere dag knipte je er een centimeter van af.
Kun je het goed bijhouden Hii, Hii.
NOVY zei…
@Ri: ik lees je reactie keer op keer opnieuw. Het spijt me, maar het is de beste reclame voor Hawaii die je maar kunt maken. Ik hou mijn ticket. HA! Ik heb namelijk ZO'N zin!!!
:)
Gwennie zei…
Mens, ik zit me hier een partij jaloers te zijn! Pfftttt.... zon, zee (veel zee!! Hahahaha), zon, heb ik al zee gezegd?? Wahahaha....
Geniet jij maar van je voorpret!
LEHTI zei…
Ik lag in een deuk bij het lezen van Ri's reactie, maar betwijfel of het voor Novy de beste reclame is. Jij houdt immers helemaal niet van fruit.
Maar ik weet al hoe dat gaat, in jouw PH periode wordt dit blog (of 'deze', wat je wilt) omgetoverd tot 'mangochutney' en 'papayaprut' kookblog. Of zoiets.

Nog 26 dagen, Yvon. Nog Zesentwintig!!!!
NOVY zei…
@Lehti: joh, ben ik even blij dat jij de tel bijhoudt! Weet je, van al het fruit vind ik tropisch fruit nog wel het lekkerst. En als ik het zo van de boom mag plukken ben ik best bereid even tijdelijk wat principes te laten varen.

26 dagen?

Oh.

Populaire posts van deze blog

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...