Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label Jeugdsentiment

Loro Parque

Vandaag is de dag dat gaat ie verhuizen, onze orka Morgan. Met het vliegtuig, naar Tenerife. Nou hoopt u misschien dat ik met een vlammend betoog kom over waarom ik het eens ben met de beslissing van het dolfinarium in Harderwijk, of waarom ik juist voorstander ben van het vrijlaten in zee, zoals de orkacoalitie wil. (Wat, even terzijde, een prachtig woord is: orkacoalitie. Vooral als je het aan elkaar schrijft, zoals ik doe. Ik hoop dat er binnenkort ook een koalacoalitie wordt opgericht, nog leuker.) Maar nee, uit mijn mond zult u helaas niks zinnigs horen omtrent deze kwestie. Ik heb namelijk geen mening. Een dier hoort toch in de natuur, en niet in een aquarium? Eh ja, dat klopt. Maar in de natuur zal hij sterven! Niemand weet waar zijn familie is en een orka is een groepsdier, bovendien weet hij niet hoe hij zelf vis moet vangen. Dat is toch zielig? Eh ja, dat is zielig. Ziet u? Ik heb geen idee. Te weinig verstand van orka’s en te weinig inzicht in de financiële motiev...

Cadeautje kopen

Ik: Hee Bo, morgen is het feestje van T. hè? Bo: Klopt! Ik: Gaan we vanmiddag samen een cadeautje kopen, of zal ik het doen, als ik toch in de stad ben straks? Bo: Doe jij maar. Ik: Goed. Heb je een idee wat je hem wil geven? Bo: Een Björn Borg onderbroek. Ik: een wah...húh!? Bo: Ja. Vindt ie leuk. Ik: (.....) Ik: (.....) Ik: Weet je wel wat dat kóst, zo’n Björn Borg onderbroek? Toen ik later op de ochtend mijn fiets op slot zette bij de boekwinkel, om een stripboek ofzoiets te gaan kopen, viel mijn oog toevallig op de etalageruit van de tegenover gevestigde mannenwinkel. Waarop met grote rode letters was geschreven: BJÖRN BORG FOR KIDS 2 HALEN = 1 BETALEN Ja. Da’s overmacht hè. ‘Wist jij,' zei ik tegen de verkoopster, terwijl ik twee onderbroeken stond af te rekenen, een voor T. en een voor Bo - een meisjesmodelletje - ‘dat kinderen in groep 5 elkaar tegenwoordig ondergoed cadeau doen?’ Nee, wist ze niet. Maar ja. Dat wij in groep 5 zaten is natuurli...

De Vijf

Een van onze grootste 'gezinhobby's' is het voorlezen voor het slapengaan. Dat is, ík lees voor en Bo, Merlijn, Loïs en Henk luisteren. Op het grote bed zitten we, met twee kopjes koffie en drie kopjes thee. We lezen het liefst hele boeken - dus geen korte verhalen - waarvan we dan elke avond een hoofdstuk doen. Of twee, als het korte hoofdstukken zijn. Of drie, als het zo spannend is dat we niet kunnen stoppen. We begonnen met de volledige Dolfje Weerwolfje serie, grotendeels gelezen tijdens mijn zwangerschap van Loïs, en daarna volgden vele, vele andere boeken. Soms iets minder leuk, maar meestal echt geweldige boeken. Onze laatste titels waren: 'Waarom de walvissen kwamen' van Michael Morpurgo (prachtig), 'Het eiland daarginds' van Paul Biegel (hilarisch en vervreemdend), 'De dode hoek' van Paul van Loon (eng) en 'De Hekstensteen' van Leonie Kooiker (heel leuk). Soms best spannende boeken, of een beetje moeilijk (we houden ons niet altijd...