Doorgaan naar hoofdcontent

Dexter. Ivo. Dexter.

Gisteren keken we de laatste twee afleveringen van Dexter. Van het eerste seizoen, voor de duidelijkheid: we zijn nog maar groentjes op Dextergebied.
Toen de serie begon op televisie en iedereen er helemaal hysterisch over liep te doen, dacht ik: Mwa. Een serie over een moordenaar die je dan sympathiek schijnt te gaan vinden.....ik kon me er niet zoveel bij voorstellen.
Maar toen kregen we de dvd-box te leen met de nadrukkelijke boodschap: 'Je moet echt gaan kijken.'
Dus dat deden we dan maar braaf.
De afgelopen week zagen we alle twaalf afleveringen en ik heb me prima vermaakt. Het klopt ook helemaal: Dexter is een seriemoordenaar en je gaat met hem meeleven.
Seizoen twee en drie liggen hier ook, daar gaan we mee verder, er is alleen één dingetje dat het een beetje lastig maakt: Dexter doet me enorm aan Ivo Niehe denken.
Ja, dat zal wel aan mij liggen - hier thuis leverde het me althans alleen meewarige blikken op – maar ik vind dat dus echt. Kijk ik zie heus het verschil wel: Dexter is leuk, jong en stoer en een soort van aantrekkelijk, heeft geen raar haar en er komt geen woord Frans woord over zijn lippen. Maar het is de manier waarop ze allebei hun wenkbrauw optrekken en hun mond bewegen. Het zijn de 'honderige' lijnen in hun gezicht.

Ik heb zoiets eerder gehad. Ik was een jaar of tien en had een boekje over sierduiven gekregen, van mijn opa. (Mijn opa wist nooit zo goed wat ik leuk vond, maar dat vergaf ik hem.) En een van die duiven in dat boekje, een witte met een wat zwoele oogopslag, die leek dus sprekend op Pamela van Dallas! U weet wel, Pamela Ewing. Van Bobby.
Victoria Principal.
Sprékend, écht!
Mijn vriendinnen begrepen niet wat ik bedoelde. Zagen gewoon een duif. En dachten dat ik Pamela probeerde te beledigen of zoiets. Nou, geenszins hoor. Ik zag dat gewoon!
Het had te maken met de manier waarop het beest het kopje scheef hield, of met de afstand tussen de snavel en de oogjes, of gewoon met die zwoele oogopslag.
Ik heb het boekje helaas niet meer, anders had ik het laten zien.
Nu moet u het doen met Dexter en Ivo.
Ziet u het ook?
Zo niet, beschouw dit dan maar als gewoon een verontrustend kijkje in mijn hoofd.





Reacties

sanneke zei…
Duidelijk toch, de bastaardzoon van Ivo Niehe.
Oooh shoot, ik dacht nog, niet naar beneden scrollen. Doe het niet. Maar ik deed het toch. En ik ga straks nog wel de allernieuwste aflevering kijken van het allernieuwste seizoen. Damn. Nu maar hopen dat ik niet steeds Ivo Niehe zie....
Pikestreet zei…
Ik zie het gelijk, gelukkig kijk ik niet naar Dexter !
eva zei…
Haha wat een gelijkenis. Ben nu ook benieuwd naar de duif...
Mimi zei…
Je hebt gelijk! Nu is Dexter ineens niet meer leuk... Of Ivo Niehe wél :-/
kurred zei…
Wie is nu Ivo en wie Dexter?
Corine zei…
Neeeeeeee!! Dexter lijkt HELEMAAL NIET op Ivo!!! Nee! Nee! Nee! Het is gewoon NIET waar!!! Ik wil het niet weten!!!
Miek zei…
hè... nou. bedankt.
baasbraal zei…
De mensen die naar ogen en voorhoofd kijken, vinden ze helemaal NIET op elkaar lijken en de mensen die op monden, grijnzen en neuzen letten, vinden ze wel op elkaar lijken. Hou maar eens iets over de ogen, dan zie je het meteen, hou maar eens iets over hun monden, dan zie je het meteen. Ze lijken alleen van onderen op elkaar!
sanneke zei…
Ik vind de ogen ook op elkaar lijken, hoor, Baasbraal. En dat stukje tussen de ogen, boven aan de neus (bestaat daar geen naam voor?).
Terrebel zei…
Hierin kan ik volledig met je meegaan...ik vond Dexter ook al op iemand lijken; nu weet ik dus op wie...thanks! ;-)
Ik had een vrouwelijke collega die enorm veel op Tommie van Sesamstraat leek, dus herken je wel in de vreemde vergelijkingen die je soms ziet!
Tijmen zei…
Ja. Heel duidelijk in die mond en die rechter wenkbrauw!
Susy zei…
Dus....is Ivo een serial killer??

I KNEW IT!
Herma zei…
Hahaha! Ik heb echt keihard gelachen om dit log. (En om de reacties.)
En om het kado van opa. Maarja, je moet toch wat als je kleinkind jarig is. Mijn oma gaf me eens een houten stoel. Ja, echt. Gewoon uit hun kantoor. Zuinigheid met vlijt.
Maargoed.
Dexter lijkt op Ivo Niehe lijkt op Dexter!
Maar mijn hemel, wat had ik nóg liever die duif willen zien!
Karin zei…
Ja, nee, maar echt dus he....dat lijntje zo tussen de ogen boven de neus daarzo...nou jaaaa. Ach, geen illusie in duigen want ik heb Dexter nog nooit gezien. Kan me ook in de verste verte niet voorstellen dat Ivo jr. een serial killer is.
Lehti zei…
Ja, sprékend! Nouja, in die zin, de gelijkenis zit er voor mij in dat ik met beide mijn bedje niet zou willen delen. Net zo min als met Andries Knevel, om maar een zijspoor te noemen. Passen beide ook wel in dat liedje van Brigitte Kaandorp: 'Als ik het maar niet met Ivo Niehe/Morgan Dexter hoef te doen.'
Veel kijkplezier
NOVY zei…
@Lehti: Het is dan ook niet de beste foto van Dexter.
Mieke zei…
Je hebt gelijk!
NOVY zei…
@Herma: ik kreeg ook ooit van een tante een zelfgehaakt..... badpak.
Door zei…
Inderdaad zeg! Maar ik ken die hele Dexter dus niet. Dus dat moet ik gaan kijken? Stuur die dvd box maar deze kant op dan:-)
Anoniem zei…
Ik heb Dexter nu bijna helemaal gezien (alleen nog de laatste aflevering van seizoen 6). Maar ik vond het maar matigjes. Geen karakterontwikkeling gedurende 6(!) seizoenen, eigenlijk altijd hetzelfde truukje (een grotere seriemoorderaar wordt gezocht door de politie, maar Dexter weet 'm op magische wijze altijd eerder te strikken). Het werd echt saai en voorspelbaar! En meeleven met een seriemoordenaar, dat is eigenlijk best luguber..
Ben benieuwd wat je van de andere seizoenen vindt!

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...