Sommige dingen moet je aan den lijve ondervinden. Zoals, bijvoorbeeld, dat het onmogelijk is om je ogen open te houden tijdens het niezen. Ik ondervond dat ooit aan den lijve, toen ik tijdens een heftige regenbui met mijn mini een vrachtwagen aan het inhalen was met 150 kilometer per uur.
U moet weten, een mini met zo’n lage bodem en van die kleine wieltjes geeft aan aquaplaning een heel andere dimensie. Dus toen ik moest niezen, net op het moment dat ik me náást de vrachtwagen bevond en met beide handen aan het stuur en mijn blik strak op de weg trachtte niet tegen de vangrail te surfen, besloot ik mijn ogen open te houden.
Geen! Goed! Plan! Excruciating! Excruciating! Excruciating! Pain! Aah! Aah!
Ik heb werkelijk een moment gedacht dat ik mijn oogbollen zo, plop, uit hun kassen tegen de voorruit schoot. Echt. Niet overdreven.
Ik heb een vrij sterke wil, dat blijkt wel hè. Als ik iets besluit dan besluit ik het ook. Met nog steeds bloeddoorlopen ogen zat ik die avond in Nijmegen bij mijn toenmalige schoonouders aan tafel.
U moet weten, een mini met zo’n lage bodem en van die kleine wieltjes geeft aan aquaplaning een heel andere dimensie. Dus toen ik moest niezen, net op het moment dat ik me náást de vrachtwagen bevond en met beide handen aan het stuur en mijn blik strak op de weg trachtte niet tegen de vangrail te surfen, besloot ik mijn ogen open te houden.
Geen! Goed! Plan! Excruciating! Excruciating! Excruciating! Pain! Aah! Aah!
Ik heb werkelijk een moment gedacht dat ik mijn oogbollen zo, plop, uit hun kassen tegen de voorruit schoot. Echt. Niet overdreven.
Ik heb een vrij sterke wil, dat blijkt wel hè. Als ik iets besluit dan besluit ik het ook. Met nog steeds bloeddoorlopen ogen zat ik die avond in Nijmegen bij mijn toenmalige schoonouders aan tafel.
Ja, je maakt wat mee in zo’n mini. Misschien moet ik ook nog eens vertellen over de periode dat ik aan het oefenen was om met één been te rijden. Voor het geval dat ik nog eens mijn linkerbeen zou moeten missen.
Ik deed dus alles met mijn rechterbeen; het gaspedaal, de koppeling en de rem. (Om stil te gaan staan rem je het laatste stukje met de handrem en kun je de koppeling intrappen. Optrekken doe je voorzichtig vanuit stationair. Gaat prima.) Andersom heb ik het natuurlijk ook geprobeerd – want stel dat het mijn rechterbeen was dat ik zou moeten missen - maar dat werd niks. Remmen met links, dat gaat niet. Ja, misschien na lang oefenen. Maar dat oefenen, hè. Nouja. You get the picture.
Kijk, dit heb ik dan weer. Toen ik de eerste regel schreef deed ik dat met een plan. Ik wilde iets vertellen. Over iets wat je nog meer aan den lijve moet ondervinden, denk ik. Maar wát? (Ik schreef de eerste regel gisteren al, dat verklaart misschien een klein beetje.)
(Overigens sowieso een behoorlijk link project, achteraf bekeken. Hmm. Laten we het er maar op houden dat het 20 jaar geleden een stuk minder druk was op straat.)
(.........)
(.........)
Kijk, dit heb ik dan weer. Toen ik de eerste regel schreef deed ik dat met een plan. Ik wilde iets vertellen. Over iets wat je nog meer aan den lijve moet ondervinden, denk ik. Maar wát? (Ik schreef de eerste regel gisteren al, dat verklaart misschien een klein beetje.)
Nu slaat dit stukje dus eigenlijk nergens op. Ja, u weet nu dat u niet moet proberen uw ogen open te houden tijdens het niezen. Maar dat wist u waarschijnlijk al, want dat schijnt ineens algemeen verbreide kennis te zijn.
Nja. Sorry.
Nja. Sorry.
Reacties
Ja, ik ben toch blij dat ik weer even hier ben komen lezen. Zodat ik weet dat je sommige dingen aan den lijve moet ondervinden.
Misschien dat je toch aan een automaat moet gaan denken als het zo ver komt. Of het openbaar vervoer...
Ben benieuwd trouwens of die truckchauffeur nog wel eens moet terugdenken aan die niezende flits met de spongebob-oogjes die hij eens waarnam, lang gelée, op de A2 tijdens die heftige regenbui.
(onder truckchauffeurs gaan sinds de jaren negentig van de vorige eeuw wilde verhalen de ronde over De Vliegende Mini: "...en ik heb daarna nooit meer zoiets gezien...")
Fijne dag verder,
liefs Muts Moniek
niezen doe ik graag. en onwijs luid. maar altijd met ogen dicht dus. hahaha! en rijden met 1 been deed ik ook een hele tijd. in onze automaat =)
@Herma: uh-uh. Yeah right.
@Sanneke: Hou op, schei uit. Ik moest en zou dat kunnen. Met gekruiste handen fietsen. En ik kon het uiteindelijk ook best goed. Op de rechte stukken, dan.
Oh wacht eens!
Nee, toch niet.
Ik rij trouwens ook al zo lui. Ik koppel, manlief schakelt.
Maar zo maf als jij... nee.
Want dat soort dingen doe ik nou nooit.
Dus.
@Soes: Ja, dat hebben wij ook een tijd gedaan :).
@quirk: Vroeger, thuis, zat bij ons de kelder naast de wc. En regelmatig, als ik naar de wc moest, liep ik per ongeluk gedachteloos de keldertrap af, en stond vervolgens een hele tijd wezenloos naar de blikken en potten te staren. Appelmoes? Rode kool? Wat moest ik nou ook weer halen van mijn moeder? Tot ik me realiseerde: onee..ik ging plassen!
Dus.
Nee. Dat herken ik helemaal niet.
;-)
Met 1 been rijden heb ik nog nooit geprobeerd. Maar nu hebben we gelukkig een automaat, hihi.
Wellicht binnenkort het wordt vervolgd logje?
Maar ik stuur graag met één hand.
Kijken of ik het de hele weg
van Hwijk naar Adoorn kan.
Is me 1 x gelukt.
sturen én koppelen
met één hand, he!
Zit er iets in Iben's auto waar ik geen weet van heb?
Bovendien heeft mevrouw geen auto meer, maar dat terzijde.
Ik kom graag úit auto's.
Zelfstandig.
Niet, na een dodenrit met gekruiste armen en één been in mijn nek,
door een brandweerman met een ijzerschaar.
You sick mind.
Hee.
Het lijkt me wel mighty exciting hoor,
jou ontmoeten.
Moet het een stukje over nieren zijn?
Dan pak ik mijn interview met bodybuilder Don Long er even bij.
Die kreeg ooit een nieuwe nier.
Ja. Haha.
Long. Nier.
Grappig.