Doorgaan naar hoofdcontent

The only way of being

De combinatie van een mezelf opgelegd blogverbod wegens werkdrukte, een tekening van Merlijn (over opa die ziek in bed ligt en wiens leven momenteel aan een zijden draadje hangt - wat niets hoeft te betekenen want hij heeft er minstens 13) en een muziekje dat het helemaal voor me doet op deze tweede Paasdag, heeft het volgende onzinnige 'filmpje' opgeleverd.
Sorry.
Mijn suggestie: kijkt u een seconde of tien naar de tekening van Merlijn en doe dan 3 minuten uw ogen dicht, om alleen maar te luisteren. Met uw gezicht naar de zon.


Reacties

Unknown zei…
mooi liedje! van wie is het? mooie tekening ook! En sterkte met opa...
Nicoleke zei…
Mmmm... *ik geniet*
Anoniem zei…
Wat een schitterend nummer. Maar ik vind de tekening eigenlijk nog mooier...

sterkte met opa
Mrs. T. zei…
Mooie tekening. Mooie muziek. Hopelijk gaat het helemaal goed komen met opa.
quirk zei…
Jammer genoeg was er geen zon. Maar misschien vind ik hem wel mooier nog zonder zon. En opa's zijn taaie rakkers, maar toch sterkte!
Cisca zei…
Het is niet zo heel onzinnig, hoor. Mooi!
rudy kaals zei…
owja.. ane brun die zingt heerlijk! Zag haar in 2008 met Nina Kinert in Berlijn: super concert!
NOVY zei…
@rudy kaals: http://novylooptover.blogspot.com/2010/02/opliftend.html
inge zei…
hoop dat 't met opa goed komt, liedje draai ik al maanden. geweldig! mooie tekening ook =)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...