Doorgaan naar hoofdcontent

Fluffy and Pink

Zo. Tijd voor iets luchtigs. En roze.
Ik ga het hebben over Purk.
En nee, niet omdat ik hoop dat Purk ook binnen nu en twee dagen zal komen te overlijden, want dat wil ik helemaal niet. Een paar jaar geleden had me dat misschien nog een prima idee geleken (ja ik vond het zó’n onzin! Wát nou, nieuw personage in Sesamstraat. Sesamstraat was goed zoals het was, met Tommie, Pino en Ieniemienie, wie zat er nou te wachten op een roze babyvarken?), maar nu niet meer.

Ik vind Purk leuk.
Ik hou van Purk.
Want Loïs houdt van Purk.

Toen ze net geboren was kreeg ze van de buren een knuffel-Purk.
Wel ja, toe maar, een Purk-knuffel, dacht ik nuffig– want nog volop in de Purk-ontkenningsfase, maar al gauw bleek dat het roze beest het erg goed deed naast Loïs. Purk stónd haar gewoon heel goed. En andersom ook; Purk en Loïs, ze haalden elkaar helemaal op.
Dus wij besloten Loïs besloot binnen afzienbare tijd dat het hier lievelingsknuffel-material betrof.
Op de meeste foto’s van Loïs is Purk dan ook aanwezig. Soms prominent, soms wat meer in de marge, maar bijna altijd is er wel een plukje roze te zien.



De afgelopen dagen heeft de relatie tussen Loïs en Purk zich nog verder verdiept. Sinds we Purk op internet hebben opgezocht en haar - Purk is een meisje, wist u dat? - slaapliedje op youtube vonden.

We speelden het filmpje vandaag wel tien keer af. En al die tien keer bleef Loïs hysterisch "Park, park!" roepen naar het beeldscherm. Want zo noemt ze Purk: Park.

Hier komt ie, het liedje van Purk.
Of Park, zo u wilt.


Reacties

Manon zei…
Oe, da's echt een megaschattig liedje. Ik zou er bijna weer een kleinte voor willen. Bíjna.

En Purk is inderdaad gewoon heel leuk. Vooral dat brabbeltaaltje.
Daan zei…
Ja, Wolf bedankt u voor het fijne Lied!
Nicoleke zei…
Ja ik zit dus niet meer zo in de Sesamstraat vibe, dus ik moet nog eventjes wennen aan deze Purk alias Park.
Maar ik vind het heel aandoenlijk hoe Loïs haar vriendinnetje elke keer meesleept.. lief!
Saralien zei…
Wij thuis zijn allergisch voor sesamstraat. Zoon omdat hij er "te groot" voor is. Ik omdat ik niet tegen pino en die schreeuwerige griet in dat korte rokje kan. En omdat Aart me irriteert na 150 jaar op tv te zijn geweest. Maar dochter kijkt nog best graag. En Purk, ach die is wel schattig...
Sandra zei…
Dat Purk een meisje is zie je toch zo... aan die enorme wimpers of zijn t wenkbrauwen.
Sesamstraat doen we hier nog niet, maar ik ga wel even dat slaapliedje aan Tarja laten horen.
Esther zei…
Ik herinner me nog goed hoe mijn mond open viel van verbijstering toen ik voor het eerst (destijds kinderloos) de Teletubbies zag. Ik ging er zowat van over mijn nek! Dat zijn van die dingen die je pas begrijpt als je ziet hoe je kind er op reageert. Dan zie je ook pas hoe er over nagedacht is en dat het best wel goed in elkaar zit. Desondanks heb ik wel een aversie tegen Pino. Ligt volgens mij aan de verhouding tussen het formaat vogel en het stemmetje dat het ding op zet.
kwan zei…
Best sympathiek, die Park! En die dijk van een stem! Heerlijk!
Door zei…
Hier zijn we de Sesamstraat leeftijd te boven, maar ik vind Purk heel geestig. Lief aandoenlijk koppie. Ik snap dat Lois er gek mee is.
Ilse zei…
Zo die had ik nog nooit gezien die Park, ook niet gehoord trouwens maar hier kijkt niemand meer Sesamstraat ook nooit gedaan overigens.....ik heb Sesamstraat loze kinderen.
He wat gek eigenlijk waarom keken ze daar nooit naar??
Ik vind het liedje lief, park niet bijzonder Lois des te meer....
Astrid zei…
Hola. HOOOLAAA. Ja. Ik studeerde af bij Sesamstraat. En mede dankzij die resultaten is Purk er. Dus don't mess with Purk mensen. Neenee.

Ze staat Lois goed trouwens!

Ohja. En over dat jongen meisje hè. Ik vroeg destijds aan heel veel kleuters 'wat of ze dachten dat Pino was'. Want als we het dan toch hebben over onduidelijke geslachten, dan loopt Pino wat mij betreft vooraan.. :)
Anoniem zei…
ik ken hem. Britt namelijk vaak "spelletjes" op de computer terwijl ik strijk.
Omdat ze dat van de grote ziet, in feite doet ze geen spelletjes natuurlijk maar zit op de sesamstraatsite. En bij filmpjes/liedjes staan sesamstraatliedjes en filmpjes.
Van ridder tommy, tot vrienden voor altijd, onderbroek, achterkant, stoepkrijt, lieveheersbeestje en het purk slaapliedje.
1 noot en ik zing ze, al strijkend, mee.

Erg leuk!

Manja
NOVY zei…
@Astrid: Ja man, afgestudeerd op Sesamstraat. Dat is ook zo.
Way cool!
Annika zei…
ik ben 21 ;) en enorm fan van purk ;)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...