Doorgaan naar hoofdcontent

Een datum en een recept

Een paar dagen geleden was ik Spaanse kip aan het maken, en bij het openknippen van een pak gezeefde tomaten viel mijn oog op de houdbaarheidsdatum.

18-06-2011

Das mijn verjaardag.
Mijn veertigste.

En op de een of andere manier vond ik dat dus heel confronterend. Om die datum daar zo zwart op wit te zien staan.
Hm.
Hopelijk ben ík tegen die tijd nog wat langer houdbaar.





Maar Spaanse kip hè, zei ik.
Zo heet het. Hier in huis.
Geen idee of het recept echt Spaans is. Ik denk het eigenlijk niet (want kerrie? Uit Spanje?).
Maar wat maakt het uit: het is wel lekker.
En heel simpel te maken.

Wat u nodig heeft voor 4 personen:

- Kip (een hele, in stukken, of 4 grote poten, of drumsticks zoveel als u denkt dat goed is. Awel, kip dus. Maar geen filet.)
- 2 uien
- 2 rode paprika’s
- 6 tenen knoflook
- 2 pakken gepureerde tomaten
- bruine suiker
- zout, kerrie.

En dan:

Braad de kip aan in een grote pan. Bestrooi met zout en (véél, véél) kerrie. Gooi, als de kip aan alle kanten zo’n beetje verkleurd is, de grof gesneden ui en paprika erbij, evenals de (hele, gepelde) tenen knoflook en laat alles een tijdje meebakken. Blus af met de gepureerde tomaten, voeg 3 eetlepels bruine suiker toe en.... klaar!
Nouja, nu nog een (paar) uur op laag vuur laten pruttelen.

Serveer er rijst bij en bijvoorbeeld een frisse groene salade met stukjes appel.

Reacties

gewebkijk zei…
*nooit te beroerd om er nog een schepje bovenop te gooien*
'we moeten het eerst nog maar zien' te halen...

(die kip lijkt me wel overigens, das nog net een recept, wat ik kan bevatten) :))
kwan zei…
Spaanse kip klinkt toch best goed? Beter dan 'dat kipgerecht zonder naam, maar met zes teentjes knoflook en veel, veel kerrie'
NOVY zei…
@Kwan, nou, dat klinkt eigenlijk ook helemaal niet slecht!
Nicoleke zei…
Ik ben vóór recepten plaatsen op blogs. Ik heb Kwangie gisteren mijn herfstpasta ook al uitgelegd.
NOVY zei…
@Nicoleke: ik doe het nooit meer! Ben nog nooit zo lang bezig geweest met een logje: ik kan het niet, recepten opschrijven. Omdat ik zelf altijd kook in termen van: flikker de tomatenpleur drbij, enzo.

Die herfstpasta hè, die heb je zeker op msn uitgelegd aan Kwangie?
Dat dacht ik wel.
sanneke zei…
Sjoef! Dat klinkt lekker! En simpel! Hij komt hier op het menu binnenkort! Dus dank je voor de moeite. ;)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...