Doorgaan naar hoofdcontent

Literal video versions: wist u dat ze bestonden?

Omdat ik het deze week heel druk heb, scheep ik u voorlopig even af met een filmpje. Een filmpje waar ik zelf nogal om moest lachen. Ook al is het eigenlijk té flauw.


Reacties

Bree zei…
ja, kwistervan, maar deze is wel erg lollig!

thnx for the smile

suc6 met je drukke week!
Vita zei…
Ja, goed he? Mijn favoriet is deze: http://www.youtube.com/watch?v=w0TYun-Nq1Q
Herma zei…
Horse montage!
Horse montage!
Hahaha!
Nergens zo fijn tijdverspillen dan op youtube.
Ik heb er ook nog een voor jou:
http://www.youtube.com/watch?v=89zM9pZzt0U&feature=related
Herma zei…
en natuurlijk bedoelde ik: ... als op youtube...(!)
NOVY zei…
@Pien: graag gedaan en dank je!
@Vita: ja, die is leuk! (now...now...play the keyboard!)
@Daan: Hinnik of grinnik?
@Herma: Random Cop haha. En oh, wat genant, jouw filmpje. Die mensen die gingen applaudiseren!
@Nicole: ja. hè.
Soes zei…
Als je dat leuk vindt, dan vind je deze vast ook erg leuk: http://www.youtube.com/watch?v=ZA1NoOOoaNw
Dat is niet een vertaling, maar hoe het lijkt te klinken in het Engels.
Excusez la music terrible.
Elvira zei…
Haha, dag afsluiten met een glimlach! Vrolijke boel. Ik sluit me aan bij Soes, mijn favoriet is deze:

http://www.youtube.com/watch?v=bLpROhIg9eA
Door zei…
Leuk. Maar jouw logjes zijn nog leuker. Dus ik hoop dat je gauw weer tijd hebt!
NOVY zei…
@Soes en Meyser: errug grappig ja. Allebei. En ineens ben ik er ook weer zat van, ook van die literal versions.
@Door: hè nou, das lief! Maar ik vrees dat het nog even duurt....
Frank zei…
ps Ik heb mijn weblogberichtje weer weggehaald. Het kwam me toch wat sneu over. En dat ben ik natuurlijk niet! Zeg hallo! Natuurlijk niet.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...