Tegen een kennis deed ik laatst mijn beklag over Merlijn, over dat ie nooit eens opschoot, nooit eens iets afmaakte zonder dat ik keer op keer achter zijn vodden moest zitten. En dat de juf nu ook al had gezegd dat hij moeite had zich op meer dan één ding tegelijk te concentreren.
Waarop die kennis haar schouders ophaalde en zei: "Joh, het is een man! Die kunnen niet multitasken."
En ik dacht: zou dat het zijn?
In dat geval wordt nergens het verschil tussen man en vrouw zo inzichtelijk gemaakt als hier thuis.
Als ik tegen Bo en Merlijn zeg: "kleed je aan, jongens, want we moeten zo naar school," en even later kom ik uit de badkamer, dan is Bo in vol ornaat en vind ik Merlijn ergens op de grond tussen zijn speelgoed met - als ik geluk heb - één been in zijn spijkerbroek. Of met één sok aan.
Zo had Bo ruim voor haar zesde verjaardag al twee zwemdiploma’s, en lijkt er bij Merlijn maar geen schot in te zitten. Hij zwemt als een rat - we lieten hem op vakantie al gewoon zonder bandjes in het diepe, ik bedoel: verzuipen doet ie echt niet meer - maar hij schijnt iets raars met zijn benen te doen. Daarom mag hij niet afzwemmen. Toen ik onlangs maar weer eens informeerde naar zijn vorderingen, kreeg ik van de zwemleraar te horen: "Ja, het is dat been hè. Zijn linker been zwabbert. En hij kán het wel hoor, maar zo gauw hij wordt afgeleid door iets, door een ander kind, dan is het net of... of hij zijn benen weer vergeet. Begrijpt u?"
Ja, dat begrijp ik wel, ja.
It figures.
Maar ik snap er niets van.
Ik snap sowieso niet zoveel van Merlijn.
Hij is lief, hoor!
Maar ik snap hem gewoon niet.
Bo wel, Bo is een open boek; alles wat ze doet en zegt, zelfs alles wat ze niet zegt, het is allemaal logisch.
Maar Merlijn?
Gisteren kwam ik hem van school halen en trof hem aan in de zandbak op het plein.
Hij maakte vreemde sprongen en bleep-geluiden. Toen hij me zag riep hij: "Hee mam, kijk, ik ben een marsmannetje!"
Ja, vertel mij wat.
Waarop die kennis haar schouders ophaalde en zei: "Joh, het is een man! Die kunnen niet multitasken."
En ik dacht: zou dat het zijn?
In dat geval wordt nergens het verschil tussen man en vrouw zo inzichtelijk gemaakt als hier thuis.
Als ik tegen Bo en Merlijn zeg: "kleed je aan, jongens, want we moeten zo naar school," en even later kom ik uit de badkamer, dan is Bo in vol ornaat en vind ik Merlijn ergens op de grond tussen zijn speelgoed met - als ik geluk heb - één been in zijn spijkerbroek. Of met één sok aan.
Zo had Bo ruim voor haar zesde verjaardag al twee zwemdiploma’s, en lijkt er bij Merlijn maar geen schot in te zitten. Hij zwemt als een rat - we lieten hem op vakantie al gewoon zonder bandjes in het diepe, ik bedoel: verzuipen doet ie echt niet meer - maar hij schijnt iets raars met zijn benen te doen. Daarom mag hij niet afzwemmen. Toen ik onlangs maar weer eens informeerde naar zijn vorderingen, kreeg ik van de zwemleraar te horen: "Ja, het is dat been hè. Zijn linker been zwabbert. En hij kán het wel hoor, maar zo gauw hij wordt afgeleid door iets, door een ander kind, dan is het net of... of hij zijn benen weer vergeet. Begrijpt u?"
Ja, dat begrijp ik wel, ja.
It figures.
Maar ik snap er niets van.
Ik snap sowieso niet zoveel van Merlijn.
Hij is lief, hoor!
Maar ik snap hem gewoon niet.
Bo wel, Bo is een open boek; alles wat ze doet en zegt, zelfs alles wat ze niet zegt, het is allemaal logisch.
Maar Merlijn?
Gisteren kwam ik hem van school halen en trof hem aan in de zandbak op het plein.
Hij maakte vreemde sprongen en bleep-geluiden. Toen hij me zag riep hij: "Hee mam, kijk, ik ben een marsmannetje!"
Ja, vertel mij wat.
Reacties
Maar eh, vrouwen zíjn gewoon ook heel logisch. Ben benieuwd of dat hier later ook zo gaat. Eén ding lijkt duidelijk: even geconcentreerd aankleden lukt nu ook al niet.
die zoon dan.
lees het boekje
'zoons-handleiding voor moeders' van uitgeverij snor.
grappig en verhelderend.
isbn 9789079961016
In ieder geval is er bij ons nooit sprake van ornaat voordat ik me ermee bemoei en wordt ze zelfs door andere moeders aangesproken op haar sloppy kleedgedrag.
Twee dingen tegelijk doen hoef je haar ook niet te vragen, ze vindt jongens stom en is alleen maar verliefd op haar vriendinnetjes.
Wat ik zeg: een man. Van zes.
@Mamarije: misschien wil ik ook wel te veel..
@Pien: ik heb het zojuist op mijn verlanglijstje voor Sinterklaas gezet.
@Ilse: huh? Kom jij soms ook van een andere planeet?
@Herma: sloppy kleedgedrag? Nadat jij je ermee hebt bemoeid?
@Gewebkijk: nee hè, zeg me dat je je niet aangesproken voelde! (mánnen, *zucht*)
@Cisca: volgens mij krijgt Merlijn geen trauma van zwemles hoor. Kréég hij er maar een trauma van! Hij vindt het helemaal best zo.
@Rudykaals: en dat vinden anderen ook?
Ik moet trouwens zeggen dat ik hem beter begrijp dan Lucia.
De één noemt het typisch mannelijk gedrag, en de ander autistisch.
Mijn ventje lijkt qua karakter best op mij, maar dat treuzelen en afgeleid zijn / in zijn eigen wereldje leven, dat heeft ie toch echt van papa, of misschien is het idd gewoon iets wat alle mannen hebben...
Ruilen van Merlijn, een keertje? (-: Ben benieuwd hoe die van jou in het echt is...
@Esther: hm....wat zegt dit over jou? (een grapje, Esther)
@Natasja: ja, Merlijn is ook een fijn raadsel
@Odette: pubermeiden, nee daar ga ik niet aan beginnen. Of oeps, toch wel. Ooit.
@Nicole: ik hou niet zo van etiketten. Die krijg je er altijd zo lastig weer af.
@Rudy: ok, ben gerustgesteld.
@Mammalien: is goed. Maar ik waarschuw je: dievanmij is leuk hoor!
@Door: dromers en doeners. Ja, dat kan ook.
En nu heb ik mijzelf dus geen sprankje dichterlijke vrijheid veroorloofd. De harde, bittere waarheid is het.
Ik heb me ook wel afgevraagd hoe het in godsnaam mogelijk is dat mijn kinderen soms met hun shirt binnenste buiten of met 11 graden in hun gymkleding weer naar buiten komen aan het eind van de dag. Het is zelfs (meerdere keren!) voorgekomen dat Tobias met zijn schoenen verkeerd om aan naar buiten kwam. En het kind heeft steunzolen he!
Maar je hebt gelijk Yvon. Het zegt wel wat over mij :-)
Vroeger leerden ze het in de plomp met een touw om hun middel. Wat kan jou dat diploma nou schelen?
Je eigenste marsmannetje en venusvrouwtje in huis!