sic.
Iemand vroeg me laatst wat mijn motto was.
Nou, ik heb er echt over nagedacht, hoor.
Maar ik heb geen motto!
Echt niet.
Ik heb volgens mij gewoon elke dag een ander motto. Ad hoc motto's, daar doe ik aan.
Ja, een dag niet gelachen een dag niet geleefd. Dat is wel een motto. Maar meer een stil, onderliggend motto. Geen motto om dagelijks te roepen. Er zijn wel mensen die dat roepen maar die hebben meestal niet zo'n leuk leven.
Heeft u eigenlijk een motto?
Ik heb geen motto.
Of het moet al zijn:
Nooit de trap oplopen met lege handen.
Nou doei, ik ben aan het aftellen.
Reacties
Niet te moeilijk doen, want wat is het ergste dat kan gebeuren. Gewoon doen en niet zeiken.
Nou ja, zoiets dus.
En over veertig jaren (huh, wat typ ik nú weer?), ik bedoel dágen, zit ik ik in een kasteel in Frankrijk. O nee, België. Maar dat klinkt natuurlijk niet, een muggenpoepje in België. Dan kun je beter op een eiland in de Stille Zuidzee zitten (of waar dat verre oord van jou ook maar ligt)
Zou mijn motto kúnnen zijn:)
Of: als de tijd vliegt, vlieg mee.
Of als iemand die je kent, naar Hawaii vliegt, vlieg mee. Haha.