Doorgaan naar hoofdcontent

Bavianen zijn net mensen

Omdat ik me een soort van lamlendig voel (ik word toch niet ziek?) en zin had om iets volkomen nutteloos te doen, stortte ik me op een spelletje dat ik vroeger met mijn vader in de auto speelde.
Het spel - misschien kent u het - heet: bedenk een zin waarin een Nederlandse plaatsnaam zit verborgen.
Zo krijg je dan bijvoorbeeld: Ik schaak waardeloos, maar u moet weten dat ik nog Rotterdam.
(Of, in diezelfde lijn: Ik schaak liever met nonnen dan dat ik met Monni(c)kendam. Of: Ik stel voor dat ik je eerst maar eens Leerdam-men.)

Zinnen met gebruikmaking van plaatsnamen als Leiden, Goor, Putten, Woerden en Weert zijn toegestaan, maar leveren nauwelijks schoonheidspunten op, evenals zinnen met simpele samentrekkingen als vergAssen, vermOmmen en zwEmmen.

Nee, dan:
Als ik die berichten in de krant lees, reken maar dat ik dan hamster, dame!
Maak maar een afspraak met het UMC, daar kunt u t(e)recht.
Brengt u hem snel zijn avondmaal, dat is heer Hugo waard.
U mag dan de edelen oplichten, ik til burgers.
Als je verhuist naar Alkmaar ben je geen Haarlemmer meer.
Weten jullie nog, toen hij het kostuum paste en wij keken hoe het stond?
Oké, ik baar nog een zoon.
Kom op Ab, red Ada! 
Hij ploegde door het mulle zand voort.
Ik ben een otter; mooi niet dat ik voor een bever wijk.
Voor een kind van tien heb je geen box meer nodig.
Zijn ogen werden helderder.
Ik ga naar Den Haag.
Ik vergat in Kuala Lumpur me rendier.
Ik mep pelsdierjagers.
Haar verstuikte pols zwol lelijk.
De planten zijn verdord rechts, links tieren ze welig.
Ik hief mijn paraplu in de lucht en sloeg de vent er mee.
De schreeuwerds worden in de hel monddood gemaakt.
Hoor nou toch wat hij zegt!
Zeven aardige mensen boden aan met hem mee te gaan.
De toren gaat steeds verder overhellen door naschokken.
Hij reageerde er melodramatisch op.
Dat zal de gemeenteraad niet blij mee zijn, dom burgermeestertje.
Bavianen zijn net mensen.
Je krijgt er een hosti - kun je de kerk raden?
Waarom wel katjes- maar geen vogeldrop?
Leg die balk maar een beetje hoger.
Als je snel kijkt denk je dat ik als een hinde loop en niet struikel.
Dat klinkt al melodieus!
De snee kwam bijna tot aan zijn oog.
Haar lemmet blikkerde in het zonlicht.
Dat zou ik maar niet wagen in Genemuiden.
De weg er naartoe is hard en bergachtig.
Dat is vies, in het water neuzen snuiten.
Daar boven loopt een schaap.
Je bent nog zo groen, Lolita!
Met Enschede kan vast ook iets leuks.

Nja. Trusten.

Reacties

sanneke zei…
Nou ja zeg, met zowel Amsterdam (waar ik geboren werd en studeerde), Groenlo (waar ik opgroeide) als Meppel (waar ik inmiddels al jaren woon) er tusssen. Heb je die nou allemaal net verzonnen of uit een puzzelboekje van de kinderen gehaald?
Jacq zei…
Je wordt toch niet ziek?

***perplex***
janine zei…
Hahaha, leuk! Dat deden wij ook altijd! :-)
Trouwens, die met plaatsnamen in de zin zelf waren wel lastiger (brein denkt natuurlijk automatisch aan de plaatsnamen die hij al meteen ziet)..
Lehti zei…
Ik ben niet zo helder, of te gehaast, of misschien word ik ziek. Dat wordt uitprinten en mee op vakantie nemen. Leuk spelletje voor achterin de auto.
En niet ziek worden jij.
LEHTI zei…
Een snelle douche maakt me meteen een stuk helderder. Schreef ze nou, speelde het met mijn vader in de auto? Goh, die komt bij Novy ook niet vaak voorbij. Heeft mooi ze vakkundig in haar logje verstopt. Dacht ik.
Ja.
Hartstikke ziek ben jij. :)
Susy zei…
Jeetje.
Ik weet even niet wat ik zeggen moet.

oh.
Ik was vandaag in Diergaarde Blijdorp trouwens,
daar zag ik ook apies.

ook api's.

Okapi's.

*kijkt zenuwachtig om zich heen*
NOVY zei…
@Susy: love u
The F Girl zei…
Heerlijk, dat soort spelletjes, de leuksten werden inderdaad in de auto gespeeld. Heel geschikt bij dit lamlendige weer.

Ik hoop dat je je gauw weer lekkerder voelt!
Mimi zei…
Wij deden dan maar simpele spelletjes als tel de rode auto's. En met mijn neef (die meer verstand van auto's heeft) speelden we welk merk het meest voorbij kwam. En als we dan door Duitsland reden koos hij Mercedes en hij won dan altijd. Begreep ik als 7-jarige geen reet van...
marleen zei…
ni simpel voor nen belg....

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...