Doorgaan naar hoofdcontent

Elephant

De titel is een beetje raar gekozen. Dit logje gaat namelijk over mijn schoonmoeder en je kunt zeggen van mijn schoonmoeder wat je wil, ze is géén olifant.
En had ze tot voor kort eventueel nog het geheugen van een olifant, dat heeft ze nu ook niet meer. Want zo troffen we haar afgelopen zondag in haar huis aan: totaal in de war.
We belden de dokter, de dokter kwam, die belde de ambulance, de ambulance kwam, ze ging naar het ziekenhuis en daar bleek dat ze was getroffen door een herseninfarct.

Ik zal er niet al te ver op ingaan hier, omdat alles nog zo onzeker is: in hoeverre zal ze herstellen? Zal ze weer zelfstandig kunnen wonen? Gaat ze de rest van haar leven in een verpleeghuis doorbrengen? Zal ze haar kleinkinderen straks weer herkennen? We weten het niet.

Vandaag luisterde ik vier keer naar dit nummer.
Het is zo mooi!
En niet echt toepasselijk dus, maar wel tranentrekkend.

Reacties

Trudy zei…
Heel veel sterkte ermee hoor!
Tijmen zei…
Best een ingrijpende gebeurtenis. Sterkte voor je schoonmoeder en jullie!
Terrebel zei…
Muziek kan heel mooi troost bieden in tijden van onzekerheid. Sterkte!
Lehti zei…
Toen ik dit weekend naar je blog surfte en daar geen nieuw leesvoer aantrof, ging ik wat grasduinen in je eerdere logjes. Toevallig stuitte ik toen op een mooie foto van je schoonvader, kijkend in de camera, tussen allemaal knuffels.

En nu, nu lees ik over je schoonmoeder. Met geen vrolijk nieuws. De muziek kan ik helaas niet horen. Want ik ben bij mijn ouders, die ik niet wakker wil maken.
Sterkte, ook voor Henk.
Manon zei…
Heel veel sterkte, Ief. Ook voor Henk en de kindjes. Verwen ze maar extra nu.
sanneke zei…
Een klein defect in het lichaam met grote gevolgen. Sterkte voor jullie allemaal, lieve Ief. En dat liedje... prachtig.
Elise zei…
Jeetje Yvon, wat heftig! Heel veel sterkte voor jullie allemaal...
jacq zei…
Sterkte voor jullie!
Anoniem zei…
Lieve Ief, Sterkte voor haar en voor jullie.
Zo'n onzekerheid allemaal op haar oude dag.

Mensen moeten gewoon op een ochtend met een glimlach op de lippen niet meer wakker worden. Niet op het laatst nog allemaal nare kwalen krijgen. Maar helaas hebben we dat niet (nog) niet voor het zeggen.

Liefs Muts Moon
Ri zei…
Sterkte.

Heel veel naar nieuws in deze categorie meegekregen deze week. Het wordt echt herfst...
NOVY zei…
Dank, iedereen! En @Ri: klopt, ik hoor allemaal nare verhalen om me heen....
Sylvia zei…
jeetje wat een naar bericht :(

Ik hoop dat het een tia'tje is en de symptomen tijdelijk zijn...

Hou ja taai!
Kristel zei…
Ach wat verdrietig. Sterkte.
Door zei…
Ik zag dat je kaartjes aanbood 'wegens omstandigheden', maar dacht er verder niet bij na... Bah wat naar! Schoonpraten van m'n vriendin ook deze week, maar dat gaat weer goed. Hoop ik voor jullie ook!! Sterkte meis!!
Door zei…
Schoonvader dus:)
NOVY zei…
Het gaat naar omstandigheden heel aardig. Schoonmoeder moet naar een verzorgingstehuis maar verwachting is nu dat ze misschien over een tijdje weer 'zelfstandig' kan wonen.
@Door: dat was niet de reden hoor;). We hadden ineens zin om iets anders te doen nu de kinderen uit logeren waren.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...