Doorgaan naar hoofdcontent

Feest en taart

De aardbevingen zijn nog niet zijn begonnen, dat geeft me mooi even de gelegenheid om wat foto's te laten zien van de verjaardag van Loïs.

Oja. Nee. Het werd geen Knofje-taart.
Ik had geen oranje kleurstof en bovendien kan ik maar één soort taart maken en dat is de Slordige Verjaardagstaart: overduidelijk zelfgemaakt, maar indrukwekkend in omvang en zoete feestelijkheid.
Mijn motto: weinig inspanning, groot resultaat.
(Ik hou namelijk best van taarten bakken, maar heb totaal niet de behoefte me erin te bekwamen. Om figuurtjes uit marsepein te steken en meesterwerkjes te maken die eruit zien alsof ze van de luxe banketbakker komen. Wat heb je dáár nou aan. Misschien begin ik nog eens een bedrijfje. www.slordigetaarten.nl.)



'Wat wil je hebben voor je verjaardag, Loïs?'
'Een tattoo.'
Dus die tatoo kreeg ze. En een nieuwe loopfiets!

En een Mega-Mindy pak van oma.
En een ringetje.

Reacties

Tijmen zei…
Een Mega Mindy met tattoo op d'r supersnelle bike en groene taart als krachtvoer. Ja, die komt er wel!
gewebkijk zei…
ik zag in aanvang alleen telkens dat ringetje. ze draaaagt 'm echt. :)
Cisca zei…
Ja. Ik zei het al, ik moet er toch een beetje van slikken. Want dan is die van mij binnenkort ook aan de beurt.

Maar hoera. Drie! Want dat is natuurlijk supergaaf.
sanneke zei…
Super-Loïs met op haar derde al een bikergirl met tattoo, magische ring én slordige megataart.
En tegelijk dan toch nog zo lief (die slaapfoto...).
Saralien zei…
Wat een mooie foto's, cadeau's en vooral die taart. Ik vind het een briljant plan, dat bedrijfje. Hoewel je vast veel concurrentie krijgt van mijn bedrijfje: www.morsigetaarten.nl Die van jou zien er tenminste nog lékker uit (-;
Irène zei…
Van harte proficiat met Loïs!
Die taats is cool! Alleen zo zou ik hem ook kunnen maken, vrees ik. Dus als je ooit nog eens een kneuzig koksmaatje nodig hebt...
Nicolet zei…
maar die taart ziet er wel super uit. En je slapende meisje ook
Kristel zei…
Aah ik vind dat nu echt precies het soort taart dat ik zou zoeken op internet, dus hop, start maar met je bedrijf, ik neem er minstens 4 per jaar af. En hoera voor je dochter, wat een zalige tattoo en mooie ring.
Iben zei…
Dat ringetje met die tattoo: meesterlijk! Wat een geweldig kind.
Sylvia zei…
Schattig, je slapende dochter!

En de taart is cool, niks mis mee. Persoonlijk vind ik 'em leuker dan die opgetakeboste thema-taarten die je tegenwoordig steeds meer ziet.
Hé gefeliciteerd. En wat een stoere bikergirl idd. Zag ik nou op de slaapfoto ook een pleister? Moet ze misschien nog wel wat oefenen met het biken :-)
Anoniem zei…
PROFICIAT lieve schat ;-)
Anoniem zei…
ik zo het doen het winkeltje!!
vind hem ontzettend gaaf die taart!
schattig die slaapfoto.....

groetjes Manja
Gefeliciteerd! Slordig o fniet: het water loopt me in de mond!
Susy zei…
Mooooi!
Dat ringetje en de taatoo!

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...