Doorgaan naar hoofdcontent

En weg was het

Het is alsof de duvel er mee speelt: schreef ik eindelijk eens iets over het werk van Henk, geheel zonder cynisme en met oprechte trots enzo, crasht Blogger en was ineens heel dat stukje weg! Gone! Foetsie!
En de stille hoop dat het nog ergens weer op zou duiken heb ik inmiddels ook opgegeven.
Dus wat nu? Heb ik zin om het opnieuw op te schrijven?
Pff, nee.
Maar, wacht. Ik heb al een idee. U leest gewoon het volgende artikeltje - klik - en overal waar u 'Deltion' ziet staan, daar leest u dan 'Henk' voor in de plaats. Dan bent u er namelijk ook, in feite.
*gna*

Bovendien was het natuurlijk alleen maar bedoeld als opmaat naar het volgende filmpje:


Oh. (Edit) Zie ik ineens die datum staan. Vrijdag de dertiende. It figures.

Labels:

Reacties

Irène zei…
Maar lieve schat, krijg jij jouw posts dan niet ook als mail toegestuurd?
Zo wist ik mijn laatste bericht te herplaatsen.
Stomme Blogger hè?!
13 mei 2011 om 22:17
Susy zei…
Ja wat gek!
Is het gewoon weg?
En staat ook niet in je archief ofzo?
Weird.

Maar ik had het wel gelezen hoor!
Fancy job, that Henk.
13 mei 2011 om 22:19
Door zei…
Ik schrijf alles in word en sla t op!
13 mei 2011 om 22:30
NOVY zei…
@Irène: wah, huh? Posts als mail? Nee. Dat heb ik blijkbaar niet aangevinkt..
@Susy: weg. weggest. Ja, fancy job. Levert ook een heel fancy salaris op. Haha. Not. Maar gelukkig zijn we liever gelukkig dan rijk.:)
13 mei 2011 om 22:40
NOVY zei…
@Door: ik schrijf alles in word en gooi het dan weg. :)
13 mei 2011 om 22:40
Herma zei…
Haha! Ik dacht dat misschien Henk bij nader inzien toch niet zo blij was met alle aandacht, ofzo. Maar het was gewoon een technies ding. Nah. Die duvel!
(en vrijdag de dertiende: sprak ik me toch vandaag iemand die speciaal op die dag getrouwd is, "om het geluk over onszelf af te roepen". Nouja, zo kan het natuurlijk ook. Maar dit verder geheel terzijde. Uiteraard.)
13 mei 2011 om 22:49
gewebkijk zei…
gelukkig was ik op tijd met bijlezen... :)
13 mei 2011 om 22:53
Tijmen zei…
@Herma: hier ook zo eentje die op vrijdag de 13e getrouwd is. Nadat ik lang geleden op vrijdag de 13e dertien werd en alleen de taart misging (ik kreeg chipolatataart in plaats van kwarktaart. Ramp-za-lig!), heb ik wel een goede verhouding met die dag.

Of je kunt natuurlijk stellen dat het daarna nooit meer goed met me is gekomen, maar dat is aan anderen om te oordelen.
14 mei 2011 om 08:29
sanneke zei…
Rinke's nichtje trouwde gisteren op vrijdag de dertiende. Pech voor haar: wij konden er niet bij zijn. Maar ik denk dat Quirk het feestje wel gered heeft.
14 mei 2011 om 14:11
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen